O rote cede ao racismo é unha expresión que vou registrar porque se me ocurri o outro día
nas horas de trabalho e era en relación a un asunto que estávamos abordando.
É a constatación de unha realidad. O racismo má o seu alto-voz nos medios ou pseudo-medios,
pero nace en nuestras calles. E non ocorre entre as persoas adineradas,
que quizás lo pueden aprovechar en sus iniciativas políticas,
sino en barrios de alta densidad, onde as persoas máis humildes dos barrios máis poblados
conviven con un fenómeno que non é suficiente ou suficientemente atendido por as administraciónes.
Comienza Bala Extra con Pedro Sánchez
Buenos días, hoy é miércoles 23 de octubre de 2024 e este é o capítulo 1328 de Bala Extra,
un podcast sobre as minhas coisas que en el fondo son as tuyas.
E hoje vamos con un tema de Hyundai, para que negarlo?
Veis que é miércoles, pero que non traíxe asunto disto, como dêxelos, curiosos.
Vamos con un fenómeno que é completamente real.
O fenómeno do racismo creciente.
Un racismo creciente que quizás, no caso de España, nos llevan quizás dos décadas de adelanto
noutros países europeos ou de atraso, según como queramos verlo.
Parece que é sempre, pero realmente o fenómeno de unha inmigración más visible en o país non é tan recente.
Veíamos como países como Francia recebían importantes cantidades de persoas migrantes.
Habíamos vivido os anos 70, onde os migrantes habían sido moitos dos covesinos e covesinas deste país que habitamos.
Alemania, xunto con turcos, xunto con persoas de outros lugares, Suiza, era un tipo de migración,
vamos dicir entre comillas, se me permitís, a expresión ordenada,
onde as administraciónes daban permiso de trabajo, porque eran países que se estaban desarrollando
a unha velocidad enorme e necessitaban unha mano de obra que venía do sur
e que resultaba moi conveniente para isos países.
Mas o fenómeno chegou ao estado español, a España, con varios formatos.
Un formato é o formato do aeroporto antes conhecido como Barajas,
que agora se xama oficialmente Adolfo Suárez Madrid Barajas, que vien fundamentalmente da América Latina,
e depois un fenómeno que tenes que ver tanto con Canarias como con o estrecho de Gibraltar,
de Pateras ou Cayucos, embarcaciones, en fin, moi precarias
con as que as persoas huyen do hambre ou da persecución política, ou do que en cada caso é,
para poder alcanzar algo que quizas os que vivimos dentro non terminamos de entender.
Aunque aquí sabemos que non vivimos no melhor dos mundos posibles,
eles e elas viven en mundos aún peores.
E vienes pensando que o que vana obtener aquí,
quero dizer que o fundamental do difícil, o tenes no camino.
Pessoas que travesan África, que pasan por un montón de lugares,
mulheres que son sometidas a un montón de violencia, homres que tamén son sometidas a un montón de violencia,
hasta que llegan un día a unha costa onde unha mafia les cobra un dineral
para poder darles lugar en un sitio que puede ser su tabla de salvación hacia Europa
ou directamente unha taúz en medio do estrecho, unha rai en el mar, como dize o bueno de Manu Chao.
E depois llegan a noutros barrios e noutras cidades.
E noutros barrios e noutras cidades,
alguns e algumas alcanzan a posibilidad de empadronarse,
alcanzan a posibilidad de obtener o derecho a unha sanidade universalizada,
incluso en sitios como Euskadi e en segun que circunstancias,
de maneira instantánea ou despois de unha ou despois de tres,
en función de se son solicitantes de asilo político ou protección internacional,
como está pasando con muchos ciudadanos e cidadanas que vinan de Colombia, ahora mismo a Euskadi,
ou unha despois se son familias que tenen menores a cargo,
porque en este país que eu habito, Euskadi,
se intenta non permitir a pobreza infantil,
ou tres anos, apesar de o que digan alguns partidos políticos demagógicos,
tres anos de espera para poder ter unha mínima ayuda,
se é que vienes con unha mano delante ou outra detrás,
non pedes asilo político ou protección internacional e non tens criaturas a tu cargo.
E todo esse tempo é un tempo en que
alguns gobernos anteriores decidieron
poner moi difícil o acceso, por exemplo, a sanidade.
Isto se é reparado en parte,
pero en unha sanidade tan tocada por o Covid,
pues realmente que accedan a sanidade,
pois máis allá de que é importante,
tampoco acceden a a melhor sanidade do mundo,
quando a própria población autóctona,
que tenes a sua tarjeta sanitaria e todos os seus derechos de salud
desde há tantas décadas,
desde os anos 80, quando se universaliza a sanidade
en unha de gobernos do Sr. González,
pois quando a esa población, eu o he vivido recientemente na minha madre,
non é capaz de repetir médico ou médica de cabecera
de unha vez para outra e seus problemas se van cronificando
e facendo máis grandes, porque non hai nálade que lhes faca un seguimiento
definitivo.
Quando estas persoas chegan e tenen dificultades para obtener
o derecho a la salud,
un derecho a la salud ademais que necesitan e necessitamos,
porque vin de lugares do mundo onde vete-te a saber,
ao final son persoas que vivem en situações precarias,
en pisos llenos de persoas,
que normalmente hai alguém autóctono
ou de xa país que está facendo negocio
con eles e con ellas,
que cobra por alojarles, que cobra por deixá-los empadronarse,
a ver, queridas administraciónes que me escucháis,
responsables de administraciónes que me escucháis,
que o derecho ao empadronamiento non é negociable,
que se manden as policías municipales a comprobar
onde hai persoas vivendo
e se les pode empadronar, salvo que se este abusando
de ellas en lugares donde hai 15 persoas
en un piso de 3 habitaciones,
que se ponga un pouco de orden en todo iso,
respetando os derechos das persoas migrantes
e respetando tamén, por que non dicerlo,
o nostro ordenamiento jurídico e as nossas normas
que hai un número determinado de persoas
e non máis en determinadas viviendas,
que se deixe de abusar deles,
por que deixando de abusar deles, se deixe de abusar
dos entornos onde eles se ubican.
Por que quando eu digo que o roce face o racismo,
me refiro a que quem vive en la Moraleja,
e permítanme un pouco tamén a demagogia,
té un contacto con a inmigración que té que ver
con a persoa migrante que té trabajando
no Servicio Doméstico.
Pero se tú vives en un barrio popular de Madrid, de Bilbao,
de Hermua, de cunha lugar
de que eu possa conhecer
ou de que me possa imaginar,
quem se siente perjudicado
por determinadas coisas,
eu he xerado a escuchar que de esas casas salen olores malos.
Non salen olores malos ní buenos,
quero dizer que gente guarra e gente limpia
hai en todas partes, migrantes,
autóctonos ou medio pensionistas.
Utilizan outras especias,
cocinan outras coisas que llaman
a nuestra atención.
Posiblemente subes por a escalera de tu casa
e escuchas ou escuchas, digo, huele
a alguien que está facendo un cocido de os de toda a vida
que se han hecho en tu casa e te llama igual a atención,
pero non lhe das importancia.
Já temos o problema, é que son moi guarros
porque as casas huele moi mal.
De a población temos que fazer un esforzo grande
todos os que chegan e os que estamos ou as que estamos.
Pero as administracións tenen que dar derechos.
Quando as administracións acogen as persoas
dándoles derechos,
con unha distribución territorial homogénea,
respetando, por xoposto, o direito à libertad das persoas a moverse
e atendendo á todas as necesidades
e vigilando o tema do empadronamiento
e vigilando o tema dos acinamientos
e como a gente se aprovecha de quem peor está
para alquilar cinco veces a misma habitación.
Se todo iso se face,
o problema non desaparece porque non hai mágia,
porque non hai posibles propuestas sencillas
para un problema que é complexo
e se os dicen que tenen soluciones faciles
como digo sempre
faos os mirar
ou melhor, pensáoslo xoposto.
Nenha tenes soluciones sencillas a problemas complexos
is populismo, is basura, is politica basura
is dame tu voto que eu xa xa.
Pero é verdade, constatemos
o roste xa o racismo
máis xa dos discursos de odio
máis xa dos medios de comunicación
que se dedican a mentir
e a soltar bulos
e a acusar sempre os mesmos do mesmo
máis xa de iso hai unha realidad
que a población siente que a población
toca con os seus dedos
e que ade más se ve reforzada por isos discursos de odio
e isas mentiras nos medios de comunicación
que facen que en muitos barrios
é un símbolo que se ha mencionado
miliones de veces
todos os barrios rojos de Marsella
habituales feudos do Partido Comunista Francés
no entorno de finales dos 80 e comintos dos 90
se transformaron en verdadeiros viveros
de votos da ultraderecha e non deixaron de serlo
gracias a que non se atendio as necesidades
da población migrante que chegaba
e non se atendio as dificultades que isto generaba
na población autóctona que estava
con barrios que ya arrastraban problemas
de convivencia e dificultades e falta de infraestructuras
e de servicios públicos básicos
antes de que os migrantes chegaran
se permitimos que todo iso passe
se permitemos especial atención a todo iso
e non o atendemos?
o fenómeno do racismo estructural, se é que já non está
estará e estará para quedarse
e encontrará un aliciente magnífico
en poder votar a partidos que hablan de isto
como se fure un problema que se pudiera resolver de un día para outro
al estilo de Meloni sacando a la gente de Italia
camino de Albania para que luego os jueces
e que nos enteremos que
a expulsión de cada persona migrante
le costou 18.000 euros que bién podían haber sido empleados
como se ocorre na Euskadi
para dar formación a esas persoas
da mesma maneira que se dá formación desde o sistema de empleo
a as persoas desempleadas autóctonas
apostar por a migración e apostar
por os derechos das persoas migrantes
apostar por a convivencia nesos barrios
apostar por un futuro con un país
con a mano de obra bién formada
e con a fuerza de trabajo que va a poder garantizar as tasas de reposición
das persoas que nos vamos a jubilar na próxima década
non é ningua tontería
e non é unha barita mágica
non é unha solución automática
porque estaría yo cayendo en o mesmo erro que o denuncio
o populismo non é fácil
pero é posible
requiere de medios, requiere de pedagogía política
e requiere de que as administraciónes facan bién su trabajo
porque si, repito
el roce hace el racismo
isto é xe todo por hoy en Bala Extra
unha producción de MilkaR FM
podes encontrar mis medios de contacto en pedrosanchez.eu
ou busca o nosso canal no Discord de MilkaR FM
Graxas por tú tempo e hasta mañana, jueves.