Conocéis aos Marx, e non me refiro á familia de Carlos, me refiro aos irmãos Marx, aos de cine.
Se non visteis as suas películas e simplemente conheces a figura de Groucho e todo o outro, tenéis unha enorme suerte.
Isto é como non conocer a obra de Alfred Hitchcock, que digo sempre.
Todo un mundo e un universo de disfrute e de diversión por delante, e de esperpento, e de ridículo, e de humor absurdo.
Primero foi sú propuesta xiste de que o PSC e o PSOE le dejaran gobernar,
absteniéndose en unha hipotética votación de investidura do derrotado de Waterloo.
Porque, sim, non quero faltar o respeto a nado,
pero para mi a Puigdemont se le está ponendo a cara de Napoleón,
pero del Napoleón derrotado, del Napoleón de despues de Waterloo e ya en la isla de...
a que le llevaran máis lejo, siempre me lio entre Santa Elena e a isla de Elba.
É curioso que onde perdeu Napoleón, ele este... este...
fugindo da justicia española.
Pero, bueno, isa é outra historia a que non quero meter, porque hai a Loughair hasta...
hasta para, en fin, para alicatar un techo.
Ha pedido apoio a unha RCA, a que desde Junts non han dejado de insultar e atacar
durante a etapa anterior a as elecciones, durante a convocatoria electoral,
durante a campaña electoral e yo diría que incluso despues, aunque non tanto.
Cuenta, ou querría contar, mexor dicho, con o apoio de unha CUP en horas moi bajas
e que simboliza social e económicamente o polo contrario a la burguesía oligarca catalana de Junts
e, como digo, a laguinda do pastel.
O ganador, que é Salvadorilla, se abstenga con o seu grupo para que o perdedor
se erigir nuevamente, pues, emperador do seu sonho de Freedonia.
Que Groucho Mars me perdoe, pero quanto antes se quiten de enzima en Junts
a este trasunto de Rufus de Firefly, que era o dictador de Freedonia en sopa de ganso,
pero mezclado ademas con Donald S. Trump, quanto antes se lo quiten de enzima,
mexor para unha estupenda e próspera nación ou país, ou como lhe querais llamar, como é Cataluña.
Comienza Bala Extra con Pedro Sánchez
Buenos días, é xueves 23 de maio de 2024 e este é o capítulo 1224 de un podcast sobre as minhas coisas que,
en o fondo, son as tuyas. E hoje vamos con este momento semanal que a veces ocorre, outras veces non, de la política.
Pero vamos a tomárnoslo con un poquito de sentido do humor.
Con o mesmo sentido do humor que se le tomaban os hermanos Marx en sus peliculas.
É difícil elegir entre peliculas absurdas de los Marx,
a mi posiblemente a má absurda de todas, aunque é difícil,
é sopa de ganso, originalmente igual, só que en ingles, Daxop.
É unha pelicula do ano 33, vai cumprir cien anos, en non demasiado tempo, corta e a pé.
La recuerdo perfectamente porque Teresa era moi aficionada a os hermanos Marx e eu non sei se sigue guardando
en algún rincón de sú trastero ou quiza só de sú corazón a colección completa en VHS de todas as peliculas de os hermanos Marx.
Que habríamos visto cada unha de ellas, non sei, media docena de veces como pouco.
No caso de sopa de ganso, que eu creo que quiza con Unha noche na ópera
sean as dois grandes obras maestras de os Marx,
aunque qualquer de as peliculas de os Marx pode ser considerada unha obra maestra, ou ao menos o 80% de ellas.
Aqui aparece Groucho en o seu mítico papel de Rufus de Farflay, como he dicho,
nombrado dictador de Libertonia, Fridonia, que está en países completamente en bancarrota
e absolutamente, en fin, empeñado en declararle a guerra a la vecina Silvania.
Que se por el amor de la dinerada patrocinadora, que era esta mujer que, por cierto, pertenecía realmente a la burguesía.
Non sei se tenia un título nobiliario, non me acurro como se llamaba,
a que facía a iso, de mujer ricaxona e ben posicionada nas peliculas de os Marx.
O caso é que cada vez me parece que o Sr. Puigdemont está máis nesta historia.
Se de isa petición de que todos os demas o deixaran solo para gobernar, porque era como un torero,
pero como un torero, ao que a capa ou o capote se ve agujereado e pol que se ve nas vergüenzas,
a que quizás o toro lhe hai dado demasiadas cornadas e a talería lhe deixa al aire
demasiada parte de súa anatomía como para seguir nesta plaza.
Insisto, creo que politicamente foi moi torpe con o tema da declaración unilateral de independencia,
logo foi un covarde con a declaración unilateral de independencia e despois acusou aos demas de non facer o que tenian que facer.
Quando o primeiro que tentou a roupa foi ele, e quando a maior parte dos demas políticos,
especialmente os descarres republicana de Cataluña, vieron o que se les venía encima por parte do Estado,
o que non se quedou aquí para aumentar esa gloria, para convertirse en unha especie de remedio de Lluís Compaïns,
que xisiera ele, saí correndo. E eu entendo, a cárcel non quer ir nalde,
pero alguns foram á cárcel e comieron cárcel. Algunos han ido á cárcel e han comido cárcel
por causas que han considerado justas. A ele parecia que sim, pero xa é mejor en un palacete en Waterloo.
Non quero insistir nisso porque é verdade que todo o loafer e toda a derecha mediática lhe dado mucha caña por ese lado,
pero realmente é que Puigdemont é cada vez máis un esperpento de si mesmo.
A última é máis Trump que nunca. Se era ridículo pensar que o Partido Socialista se tenia que abstener
e todos os demas votar a favor porque é ele que é o elegido, o Mesías, que vai conduzir á Cataluña
á través das águas do río Jordán Abiertas, quando non foi capaz de saltar á piscina, sequer.
E eu, bén que o agradezco, porque aquello hubiera sido posiblemente un conflicto civil á Cataluña.
Non digo que armado, pero un conflicto aún máis duro do que foi,
pero hai que reconocer que ao final non se atreviu. Non se atreviu. E echa a culpa aos demas de non haberse atrevido.
Non se atreviu a saltar á aquella piscina e agora quiera erigirse á una especie de Mesías,
á unha especie de, non sei como dizerlo, de líder, que como en a Bíblia,
se un Moisés que abra ás águas, como digo, do río Jordán. Eu creo que era do río Jordán, não?
Igual non estou equivocando do río, non me dá igual. E dirija á seu pueblo á deserta á terra prometida.
E, bén, a ultima como digo, é pedi-la ás,
como se xaman estes organismos, se me a ido un pouco,
ás juntas electorales dos 4 territorios catalanes, do que é a Comunidad Autónoma de Cataluña,
que repitan a votación en o extranjero correspondiente á seleccion de Cataluña,
porque diz ele que se han vulnerado os derechos dos electores ao detectarse,
leemos en unha nota da Agencia F do dia 18 de Maio, graves irregularidades.
Han puesto a queja, parece ser que dizen que se destruyeron votos declarados nulos
antes do que se acabara o período por que se podían recurrir? Non sei.
A historia diz, os politólogos que conozcan bem qual é o comportamiento electoral en Cataluña,
dizen que o voto extranjero jamais ha movido un escáño, non sei se é cierto,
os puedo xamar do que ocorre en Euskadi, pero non conozco o que ocorre en Cataluña.
Isto é o que he leído de xente á que teno por xente seria, pero pode haber algum error, non sei.
En todo caso, tomando de anécdota como se fiera un absoluto, por cozas que igual se podían haber hecho mejor,
tambén lo desconozco, non me vea poner aqui yo trampista no sentido contrario,
pero claro, dicir que parece evidente que o que ocorre en este proceso electoral
ha comportado perjuicios relevantes, pero sobre todo ha puesto en duda a pulcritud,
a rectitud, a legalidad e a imparcialidade do proceso,
así como do sistema que impide garantizar a los catalanes residentes en el extranjero
o seu derecho de participación política, me parece un exceso que está llevando a Junx al precipicio.
Puede que le arranque más votos a esquerra republicana,
ja veremos a ver que pasa con a esquerra e con esa decisión de sus bases,
a lo mejor deciden suicidarse con unha repetición electoral,
que sepan que ese voto se vá repartir, que sepa o señor Puigdemont,
que sepa o nosso querido Rufus de Farflay, que o Firefly,
supongo Firefly, Firefly,
que sepa o nosso aspirante emperador de todas as Cataluñas
ou dos países catalanes, que sepa que se hai unha repetición electoral,
sem dúvida que obtendrá o mejor resultado,
sem dúvida que hundirá máis a esquerra republicana e quizás tamén a la CUP,
sem dúvida que permitirá que crezca máis también a ultraderecha catalana,
sem dúvida.
Quizás incluso tamén a española en Cataluña,
porque esa é unha vertiente que él ha fomentado e él ha abierto.
Non le culpare a él de que hai ultraderechistas en Cataluña,
pero sí de que se hai agrupado entorno a unha organización política como Vox
que se hai afianzado con esos 11 escaños.
Pero obviemos eso que ese análisis ya lo hice la semana pasada.
O que me preocupa é que agora Puigdemont se vá a un universo paralelo
como se estuviara dentro de un capítulo de Ricky Morty.
Quando os políticos empiezan a irse a universos paralelos,
torcer un poquito a realidade é casi conxustancial a la política moderna,
os bulos e este tipo de cosas.
Pero chegar ao punto en el cual ya niegas a legitimidade,
como le ha pasado a Pedro Sánchez, como ya le pasó a Zapatero,
niegas a legitimidade de quem goberna e niegas ade más de unha maneira espúria,
o que termina ocorrendo é moi serio, é moi serio.
Isso é unha trinchera enorme, é un agujero negro en forma de grieta que divide un país
que pode ser terrible para Cataluña.
Cataluña necesita, e vou estar de acordo unha vez máis e me diréis,
tú hablas de parte porque te encanta a ella.
Sim, me encanta a ella, pero me pareció moi bueno o seu discurso.
Cataluña tíene que volver a recuperar unha serie de liderazgos e unha forma de vida
e unha riqueza e un reparto de esa riqueza que eu creo que nos últimos anos ha perdido.
Non vou achacar todo a ese proceso absurdo de declaración ilateral de independencia
que non, que non, ao deseo legítimo de independencia de Cataluña,
non quero que se equivoquen as dos cosas.
Non vou achacar todo a iso porque, sem dúvida, todas as comunidades autónomas
e todos os países ou naciónes, ou o que quiera cada unha,
dicer que habitan en este país que chamamos España ou Estado español.
En todas partes han cocido avas, igual que en o resto da Europa e do resto do mundo
nestos anos de pandemia e nesta historia.
A economía da semana pasada daba uns síntomas,
máis que a economía nos mercados, daban síntomas de unha visión moi positiva do futuro.
Moi positiva especialmente da economía española e do seu potencial,
fixaos do que estamos hablando, como unha das... como a economía
que máis vai a crecer dentro das grandes economías do euro.
Quem nos xa dir a nosotras há anos?
E todo isto facendo as coisas que supostamente non se debex xer,
non se debex subir o salario, non se debex tentar evitar a perda de poder adquisitivo
dos trabalhadores quando hai índices de precios ao consumo moi altos.
Pois facendo todo iso, España xa con unha economía moi pujante.
Pero is que non é España porque Pedro Sánchez é o melhor do mundo.
Non, non, non, is que a nivel global, con todas as crisis,
ou quizás porque o sistema se hai ido adaptando a vivir
con esta volatilidad e estas circunstancias siempre al rededor de unha guerra,
unha pandemia, outra guerra, en otro lado,
a posibilidad de que unha guerra se extienda en Oriente Próximo,
que parece por ahora que se está quedando ni máis ni menos que nun genocidio,
pero que ni siquiera quines hubieran sido beligerantes, como lo foi Irán,
van a xegar máis lejos para defender aos palestinos do genocidio que sufren.
Non is que is que eu deseo unha guerra na zona, non máis menos.
Pero quando todo o mundo avanza en un punto de vista que asas os mercados
adelantan como positivo, non sería bom, non sería nada bom
que en Cataluña un personaje que xa está políticamente amortizado
e que se está agarrando a unha hipotética silla porque prometió que se perdía se iría
e que non quiesse irse e ser recordado, ou melhor aún, ser olvidado.
A ver se por que Carles Puigdemont quere ser ese héroe que non é,
a ver se é que vamos a llevar a Cataluña ao retraso,
a non coger o tren a tempo de todo o que vende económicamente
e a volver a deixar aos catalanes e as suas empresas aos pies dos caballos.
Eu espero que isso non ocorra,
pero oye isto va a depender nos del señor Puigdemont que quanto máis ridículo lo haga
máis fácil se lo vá a poner as bases de esquerda republicana para votar o que tenen que votar.
Isto insisto non depende do señor Puigdemont,
sino do que haga a esquerda republicana de Cataluña que na medida en que consulta as bases
quiere deixar claro que non vai bloquear un posible governo do Partido Socialista
só que quere refrendar en sus bases algo que eu creio que a cúpula que os dirigentes do Partido tenen claro.
Unha maioria non vou dizer un governo porque agora parece claro que non será un governo,
pero ya veremos, unha maioria de centro e esquerda, máis ou menos catalanista,
metaz independentista, menos da metaz independentista, un poquito máis da metaz
eu creo que proclive a buscar un nuevo estatus político para Cataluña dentro da Constitución,
pero en cualquer caso con serenidad, con respeto e con un pouco de humildad por parte de todos.
Non parece que Puigdemont esté en esas e non é buen camino poner agora en cuestión
o resultado das elecciones. É algo que Trump e todos os ultraderexistas que sean reunidos
este fin de semana pasado en Madrid estarían encantados, están deseando asaltar a Europa,
por iso hai que ir a votar máis que nunca nas elecciones europeas,
votes lo que votes será bueno, sempre que vais a votar para que quines son moi poquitos,
moi poquitos, máis que antes, pero moi poquitos, non conviertan ni á la derecha, ni á centro,
ni á liberalismo, ni á esquerda europea en rehenes de sus políticas
e sobretodo en necesarios imitadores de sus políticas para non perder votos
na dirección de Milei, na dirección de Meloni, na dirección de Abascal
e na dirección de toda esta gente e da alcaldesa de Ripol.
En fin, que Dios nos pegue confesados porque a coza se ponen chunga
se en Europa a ultraderecha a nivel global se vuelca como se está volcando
e o resto non reaccionamos e vamos a votar e hacemos o que casi sempre hacemos
nas selecciones europeas, pensar que o que vene de Europa non té influencia
na nossas vidas cotidianas.
Acaba o Bala Extra de hoi, podes dirigirte a mi en mastodon en
www.elojoqueves.milcar.social o por correo en pedro.pedrosanchez.eus
pídeme ingresar en a comunidade de telegram o busca o nosso canal
no Discord de Milcar FM.
Gracias por tu tempo e hasta mañana que será día de entrevistas
se non se torce o día de hoy.
Hasta mañana.