Cuántas veces habré dicho yo en este podcast que vivimos en un mundo raro?
Mui raro.
De la misma maneira que hai persoas que jamás comprarían en unhas rebajas por considerarlo vulgar,
yo creo que ya van quedando de estas pocas, pero as que quedan deben de ser recalcitrantes.
De la misma manera nos contaba un artículo de Raquel Espanaleón en unha maravillosa revista que se llama Yorokou.
Raquel Espanaleón non é a directora de estrategia en unha das máis innovadoras rompedoras agencias de comunicación e de marketing
dos últimos 15 anos, non me acuerdo cando surgieron, eu creo que 20 anos.
Senhora Rusmore, é unha agencia espanheola.
Ela habla do poder do cero, pero en realidad está falando-nos do sabor do gratis.
Hay un concepto que non menciona, que é o concepto económico, que é o concepto, a ver se o dico agora do tirón, que non me sale.
Que edad máis mala teno.
Bom, vamos facer unha cosa.
Vou posar a entrada, os saludo e faco memoria.
Bom dia, é viernes 16 de febrero de 2024, este é o capítulo 1155 de unha podca sobre as minhas coisas que en o fundo son as teus e hoje estou solo.
E non estou acompañado. Ha sido a semana en que por fin, como sabeis, os lhe contei, me pusieron a fibra de Digi, e ya tengo tambén as dos líneas de telefono de Digi e ya, hoje, as 8 da mañana, entrará en funcionamiento
a línea fixa a través de Digi, que direis, pero has puesto a línea fixa? Sim, e he puesto a línea fixa para luego darla de baja. Para quando estes escuchando isto, ya tengo yo a línea fixa dada de baja.
E isto tambén has sido o motivo, digamos, a espita de que eu busque en internet información sobre isto.
Me explico. Quando vino o técnico de Digi a hacerme a instalación da fibra, ya veis tú, a soltar a conexión a fibra de Movistar en o quarto de comunicacións, subir a casa,
a distinción do router de Movistar, a instalación do router de Digi, a sincronización e ya. Que non lhe quitou importancia a seu trabajo, sem seu trabajo non podria ter o acceso a internet que ten,
pero que foi rapidito. E o homem me disse que tenia que deixar, e eu sabia porque o havía visto e porque he visto, adeimáis, como se o facían a minha madre tambén, que por certo, tuvo o mesmo final, que tenia que deixar gratis
un regalo de un teléfono fijo. Telefono fijo, inalámbrico, chulo, para quienes usáis teléfono fijo. Por certo, se alguém necesita un teléfono fijo inalámbrico, que me lo diga, por favor.
Está sin estrenar e non o podo devolver. Non teno onde devolverlo. Le dije ao técnico de Digi, se o pode xe levar? E me digou, non, eu con a hoja de trabajo que ten, te o ten que deixar, é un regalo.
Digo, vale, non pasa nada, ya ire yo a devolverlo a la tienda a Digi. E me dize, non, non vayas, non te lo van a recoger. E todo o que se ha gastado en hacer isto que eu non o necesito, ja, pois é un regalo.
A raíz daquello e a raíz da erótica, vamos xe chamarle así, do regalo, he estado leendo varias coisas e, xa digo, unha das que máis me has seducido é este artículo da revista Yorokobu,
escrito por esta creativa de a agencia Senhora Rushmore. É, insisto, o sabor do gratis. E o sabor do gratis é moi interesante, diz Raquel Espantaleón,
a próxima vez que veas un cero, piensa en su poder. Aunque nos hayan dicho durante toda a nuestra vida que o cero era un número malo e que non valía nada, ahora sabemos que vale e mucho.
Acaso non preferimos, diga, o público en general, non me vengáis que sois unos frikis como eu e ao final me salís por peteneras, pero o público en general non prefiere un cero azucares, non prefiere un cero grasas, non prefiere unha San Miguel 0-0, 0-0, 0.
E se fuesa 0-1, pol ya non sería igual. Non sería igual. É que literalmente non sería igual, pero ademais é que psicológicamente non sería igual.
O caso é que este hombre me deixa o telefono e me lo deixa gratis. E é un regalo absolutamente inútil para mi, pero é un regalo, tiene o sabor do gratis.
Para certas persoas, gente adinerada que lhe cura o consumo, non sería a mi que non cura o consumo, pero quer dizer, non é a gente que lhe cura máis.
Pois hai persoas destas que efectivamente, eu non sei se era Isabel Preisler, a que dijo que ela non iría nunca a comprar unhas rebajas, que eso era moi vulgar. E o mesmo té razón, a lo mejor é vulgar.
Para ela, que vivió toda a súa vida con cierta holgura económica, a lo mejor, eu que sei. De la misma maneira que tú dices a un colega, mira, que pantalones te molan?
Pois non os he comprado baratos, estaban de oferta en o New Yorker, por dizer algo que é moi barato. Ah, pois que bien. E podes chegar a fardar de haber conseguido un pantalón. Ora vamos obviar todo o que significa eso desde o punto de vista social, medioambiental, laboral, allá onde seja que se produzca o pantalón.
Pero hai cierta erótica en lo que te regalan, tanto tanto que a veces nos dejamos llevar de la mano del engaño.
Háble Raquel Espantalión de se algúnha vez nos hemos puesto a pensar o que nos pode chegar a costar un smartphone que nos han dito que coesta 0€.
E tú dices, bueno, isto non só creerá ya nadie. Pois sigue teniendo un poder enorme sobre nosotros, pero non nos damos conta, porque nos han dito que é gratis.
Porque quando eu abro a conta en seu momento, na caixa, que eu conto na comunidade de bala extra, o único banco que consigue,
iba a fazer unha expresión un pouco machista, isto de metersa na doblada, é moi raro, non la goia dicer. Pero o único banco que consigue engañarme, sin condiciónes, sin comisiones, non sei que, blablabla, blablabla,
pero estoy con unha permanencia en CaixaBank. Porque quando me quise dar conta, estaban mandando-me a casa un televisor Samsung que eu non necesitaba.
De hecho, isto ahora, na casa de Ángela, creo que na súa habitación, un televisor que non merecia a pena absolutamente para nada, que eu non necessitaba para nada, que tenia menos pulgadas do que eu quero e que ademas non era 4K.
Sim, xa sei que é un problema do primeiro mundo, xa sei que a cunha persona un televisor de sos pode fazer un avío, como diría a mi granda. Mas veis como, de que maneira, o sabor do gratis, é verdade que me engañaron,
por unha tele non me hubiera quedado 2 anos en CaixaBank, e menos teniendo que tener unha parte de mi salario domiciliado, porque seno te cobran comisiones e todo o rollo. Isto, isto, lo hice yo por vosotros e por vosotras para probar cuentas corrientes e contaros películas.
Agora xa tenho claro, e isto que tenho un bom ouente que trabalha no coração da bestia, agora xa tenho claro que CaixaBank xa sería igual do último que eu recomendaría.
E isto que é unha das grandes bancas españolas, con un montón de cajeros e con disponibilidade de serviços na parte de España onde vai.
Foran os únicos que consiguieron engañarme, e o hicieron con algo que seduce por o poder do gratis.
O sabor do gratis que dize un youtuber de comida cada vez que le ponen un entrante, totalmente falso.
Xa pensamos que quando vamos a un restaurante e nos sacan unas aceitunas con un pouco de pan ou un pouco de aceite para xer un picoteo e mojar en sabores e tal,
mientras que esperamos a comida, xa pensamos que iso non se paga?
Claro que se paga, lo sabéis vosotras, lo sei yo.
É imposible que unha empresa que tena que ganar dinero nos este regalando algo que non pagamos.
Aunque é verdade que quando chega unha empresa, como é o caso de Digi, perdonax que esta semana estoi hablando moito de Digi,
te pone un precio tan barato por la fibra, unos precios tan baratos por a telefonía móvil,
e ade mas te regala un telefono fijo, se é que contratas por un euro al mes o telefono fijo.
Non o he contratado por iso, me díxeron que era máis fácil hacer a portabilidade tambén do fijo que tener que llamar a mi companha para darlo de baja.
Eu creo que non, que eu salí perdendo. Ao final do cabo, eu tenido que esperar as 8 da manha deste viernes para que se fa a portabilidade
e depois eu llamar a Digi que ten máis tempo de espera ao telefono que o2 para pedir que o dê de baja.
Non sei se podréi xa através da aplicação, o mesmo eu posso xa,
pero se non teno que llamar para darlo de baja.
Quando realmente podria verlo hecho ayer á noite ou ayer á tarde,
unha vez que xa se habían hecho as portabilidades de los móviles na madrugada do jueves á viernes,
o mesmo eu podria verlo hecho o mesmo jueves á fíbrea, á fíbrea, porque eu teno a fíbrea de Digi funcionando e xa.
Donde reside a força irresistible do gratis, a força irresistible do zero, o que xa nos nube por completo a cabeça?
Cada vez que compramos algo, tenemos unha parte de placer e unha parte de no placer ou de dis placer,
que xa diz Ariely, isto debe ser un estudioso que eu non le conozco, lo debía de dizer en o año 2013.
Dis placer, qual é o dis placer? O sonido de nuestra tarjeta pagando.
Nos produce placer comprarnos un coche, nos produce dis placer pagarlo.
É xa mais interesante ir á 1, 2, 3 e que te o den gratis.
Que me perdonen os jovens a referencia a un programa de hace 35, e 50 anos.
De que maneira nos seduce o gratis?
Non só é unha qüestión de dinheiro, o dize a moxer que escreve en Yorokobu e eu xa concordo.
O que te xa decia ao principio, non estamos hablando de precios só.
Podemos estar hablando como xa de zero calorías, zero azúcar, zero álcool, zero glúten.
En cualquera destes ámbitos, o zero actúa como un anzuelo que nos pesca, que nos tuerce o brazo.
E o que te xa decia, nos van a vender yogures de zero calorías, que se tubieran unha caloría venderían menos.
O que queremos é que tengan zero calorías.
É unha coisa curiosa. É unho, como xa xa decía, o poder do gratis, o poder do zero.
O custo de oportunidade, que non sei se xa o he mencionado xa, pero era a palabra xa que non me salía na introducción.
O costo de oportunidade é, xa ver como eu xa explico, desde o punto de vista económico.
É aquello que deixamos de ganar ao cambio de xa xer algo.
Por exemplo, eu o utilizo moi para xa xa explicarle, e igual sou unho un pouco pedante para xa xa a os imigrantes reciñeis xa xa.
Pero xa xa explico. Su costo de oportunidade é menor quando acaban de xa xa chegar ao pouco tempo,
porque a maior parte das vezes non tenen unha oferta laboral.
Se queira xa en o mercado irregular, ou en o mercado informal.
Se esperan seis meses para... Porque aquí, en Euskadi, devo dicir, e isto me parece unha magnífica práctica,
creo que algúnha vez he hablado de ela, o Servicio Público de Empleo permite e anima
a inclusión de persoas que non tenen permiso de residencia, que non tenen papeles para residir en España.
E o hace ofreciéndoles servicios. Non se poden inscribir como solicitantes de empleo,
porque non é legal intermediar un Servicio Público de Empleo para unha persoana que non tene permiso de trabajo en España,
pero se les considera solicitantes e usuarios de servicios. ¿Que servicios? Orientación laboral e formación para o empleo.
¿Con que finalidad? Porque luego os preguntáis donde están as diferencias, por que Euskadi tal, por que Euskadi qual,
que se está privilegiada, que se non está privilegiada. Mirad, aquí desde o principio,
quando chega unha persoana con ou sem papeles, o Servicio Público de Empleo le permite inscribirse.
Insisto, non para a intermediación laboral, que non se pode facer, pero sim para a formación e a orientación.
De tal maneira que son persoas que, quando chega o momento e poden realmente incluirse desde o punto de vista legal,
vamos a dicelo así, en nuestra vida cotidiana, alcanzan os ansiados papeles para poder residir legalmente en España,
e incluso para trabajar, se é o caso, son persoas que poden chegar ya con un certificado de profesionalidad,
habiendo hecho todos os módulos. Non han conseguido o certificado, porque o Estado non lhes va a permitir
as comunidades autónomas emitir un certificado de profesionalidad que lo emite a autoridad laboral
a unha persoana que non pode estar atendida por a autoridad laboral. Por xa non pode intermediar, non té derecho a trabajar.
Pero sabeis que ocorre que se le acumulan os módulos que a cursado desse certificado de profesionalidad,
iso queda reflejado en el INCUAL, en el Instituto de las Qualificaciones en Madrid,
e quando esa persoana tiene papeles reclama o seu certificado de profesionalidad e hemos ganado tempo,
con un coste de oportunidade a veces bajo, porque son persoas que obtienen ofertas de empleo
en o mercado informal, con moi poquito salario e moi poquitas horas, por lo que sea.
Por que relaciono isto con o poder do cero ou con o sabor do gratis?
Pois porque nos cuesta menos hacer un esforzo, se o que vamos adquirir é gratis,
e por tanto non temos que sacar a tarjeta ou o teléfono ou o Apple Watch ou o que sea para pagar,
pero tambén quando hacemos algo que nos cuesta menos por aquello que dejamos de ganar,
que é o concepto que xeo explicando do coste de oportunidade,
de unha maneira un pouco de andar por casa,
pero non me vea volverlo cohalando aquí explicaciones económicas que ademas igual tampoco soi capaz de dar.
Por lo tanto, siempre nos tira máis aquello, excepto ya digo persoas a las que les gusta hacer alarde ou tal,
siempre nos puede o poder do cero.
Matizándolo un pouco, vuelve a salir Digi, pero vuelve a salir, vou a sacar tambén a Netflix,
unho pode chegar a sentir satisfacción non só por escolher unha marca,
xeo por o simbolismo que esa marca máis a un certo ahorro, non é cero,
pero fixaos que nos van moito tambén os números moi redondos.
Cando Netflix te dize, netflix non é un número moi redondo,
pero quando te dize que o pagas 12 pavos por ver sin anuncios algo,
ou para ver Netflix con anuncios basta con que pagues 5,5 euros, 5,49 euros.
E eu que agora mesmo xeo Netflix e que o veo sin anuncios,
que o veo con anuncios, xeo digo, pero se eu, a lo mejor,
estando non sei, ayer á tarde que estuve esperando a Guillermo un rato,
estava no coche, hai a aplicación de Netflix no coche,
no tesla e o estás vendo na pantalla e non me salido un anuncio
e estado un buen rato esperando un anuncio.
Puede que ponga a tele por a noche e non me sale ni un anuncio.
E digo, pois, me convence pagar menos da metade
e que de vez en cuando eu corra o risgo de que me salga un anuncio
a pagar o doble.
Todos estes anos como cliente satisfechísimo de O2
han sido maravillosos, pero quando ao longo do día de ayer
xeo que já deixo por aí na comunidade de Telegram
como minhas primeiras impresiónes e un pequeno unboxing,
que non é un unboxing, evidentemente, é como un unboxing mental.
Ya tengo a línea con Digi, ya tengo a fibra con Digi,
xeo chegado a registrar, para o qual he gastado 1 giga,
1 giga de os poquitos que eu tenia este mes, porque
o contrato de Digi vai de 15 a 16 a 15.
Con o qual ayer que eu comecei a ter Digi foi o último día.
E Digi tiene unha costumbre, é moi barata,
então quando xeo e te quedas un día, te díe que te dá 3 gigas para ese día.
Mas se eu contrate 100 gigas para o meu móvil,
sim, eu te doi a parte proporcional, porque vai pagar por iso.
Então eu me encontrei con 3 gigas e me puse a fazer un par de test
no Speedtest de Okla para ver a que velocidade ia o 5G de Digi,
sorprendente, por certo, tanto no centro de Bilbao.
Bom, no centro de Bilbao, non no centro de unha dos barrios de Bilbao,
un pouco máis arriba de Santuchu,
con toda a potencia, con as 5 rayas,
como dentro de mi oficina, en el curro, en un pueblo pequeño como Hérmua,
con solo 2 rayas, en un caso me ha dado unha bajada como de 600 megas,
e en o outro me ha dado unha bajada de cerca de 800.
Eu non sei se esa velocidade é posible no 5G ou o meu móvil está louco.
Me he cepillado 2 gigas e pico en fazer as 2 testes, claro, evidentemente.
E xa xa, menos mal que eu vou para casa e eu vou estar en Wi-Fi
xa xa media noite, esta noite pasada,
que finalmente o contrato se ha renovado e comece de novo.
Por certo, he volto a empezar programando un cambio de tarifa,
que isto é unha cosa moi chula que se pode hacer desde a aplicación de Digi,
bajando de 100 gigas, para mi, o de Guillermo sigue en 100,
pero bajando en mi caso de 100 gigas a 30,
con un simple descuento de 2 euros, pero digo, é que igual non o necesito.
Então, estou intentando relacionar, como veis,
ese poder do cero, ese sabor do gratis,
con o barato, con aquilo que consideramos que debería de ter un coste superior ao que nos están pediendo.
Ojo, porque detrás destas coisas a veces estamos renunciando a muchas coisas.
Pois unho té que poner en unha balanza, non?
Se non te o podes permitir, se non o podes pagar,
a veces non hai balanza que utilizar,
necesitas fibra, necesitas datos, non podes gastar moito,
te pasa unha compania como esta que é moi barata.
Eu non o haría por precio, porque hai determinadas coisas que lhe pedo o móvil.
Por que me he animado en este momento, por exemplo, a pasar a Digi?
Pois porque sabía que estaban con o tema do 5G, lo había leído,
había habido pruebas en Navidad, sabía que estaba aí.
Estaba tan aí, tan aí, tan aí, que,
non me acuerdo se foi lunes ou martes, o día que hablamos do xe, pum,
o lunes, o lunes estrena o 5G e a mi me dan de alta o teléfono xe.
É genial, é como se o hubiera programado.
Nuevamente, o poder do zero, o poder do baixo coste,
relacionemos-lo tamén con isto, con o low cost.
Como estamos dispuestos a renunciar a determinadas cosas,
a viajar como sardinas en latas os que viaxáis en avión,
porque total, de aquí a Edimburgo,
esas tres horitas, me aguanto un pouco
e non cojo os cacahuetes que me cobran, claro.
Porque necesito chegar allí e tener a sensación de que
he viaxado por 25 euros a Edimburgo.
Esto o hicieron Guille e Ángela, por exemplo, quando xe andan en París.
Quando me dijeron que habían estado, non sei se, 4 días en París,
incluídos os voelos de ida e de volta, por menos de 300 euros,
dije, claro, tamén hai que tener a edad para poder hacerlo,
pero dices, claro.
Todo isto o poderíamos relacionar con como evolucione o sistema capitalista.
Con como determinadas cosas, isto mi madre lo contaba moi bién.
Quando xe era pequena en el pueblo un pollo era unha cosa cara.
Hoy el pollo é unha das carnes máis baratas que podemos comprar en el supermercado.
Producción industrial, capitalismo, muchas das coisas que nos conta Carmele
de como se crían os pollo en alguns sitios, riesgos sanitarios,
hai unha autoridad, non xe diría que comiéndo pollo corramos riesgo.
Pero como a veces tamén cambia o valor das coisas
en función das épocas, das modas, das industrias que desarrollan formas
de producir, de criar, de construir cosas ou animales,
de unha manera que xe era artesanal.
Por xe é moi difícil abordar isto que xe xe conto,
sem hablar do capitalismo. Claro que sim.
Pero de que maneira o gratis atrai?
Cada vez que unho destes gurús de Youtube, de las criptomonedas
ou do coaching de xe xe mejor en tu vida, de triunfa nos negocios,
nos dize que entremos gratis en unho de xe seminarios
depois do que nos podremos descargar gratis o seu libro non sei qual,
evidentemente é un funnel, é un embudo
a través do que ir captando clientes para o seu negocio.
É descrito no marketing digital, está descrito no marketing e na publicidade
e o que este livre de pecado que tire a primeira pedra.
Eu quando xe trabaixo en unha institución que estávamos ponendo
en o pueblo comunidades energéticas locais,
no principio unha coisa boa, basada en energia verde,
con placas fotovoltaicas que estávamos ponendo o xe
encima dos edificios públicos e con o derecho de os vecinos e vecinas
que vivían a menos de 500 metros a acceder a esa energía,
também participei de unha campaña destas junto con a empresa
que estaba trabajando con nosotras neste proxecto
e hicimos marketing digital con anuncios en facebook e en outro tipo de plataformas
para captar población dispuesta a meterse en esta aventura
porque había que fazer unha pequena aportación pequenisima
que a estas alturas tíren que estar dando gracias tal e como lo que
vino despues con o precio de la energía esas familias
no sei se tenían que poner 200 euros, unha cosa así
para formar parte da asociación ou da cooperativa que se formou
pero ao final tú estabas ofreciendo un túnel, un embudo,
o que le llaman a través do que captar clientes.
Tu non podes ir e díle a unha que o curso que vai cambiar a vida
custa 2000 euros, tú te tens que díle que vai cambiar a vida
e que de momento todo isto é gratis.
Ese poder do gratis, ese sabor do gratis que digo,
díste este youtuber de comida quando lhe ponen o platito
da espera do primeiro plato.
Bom, non sei, é unha reflexión un pouco rara,
xa sabéis, das minhas, das as cosas que en o fundo son as tuyas
que non sei se algúnha vez te havías parado a pensarla.
É moi relacionado tamén co as rebajas, é moi relacionado
co estas cosas que vemos das baixadas de precios en Amazon
por exemplo, que non sei se he dicho que he dejado de ter Amazon Prime
e oue, non o he hecho en falta, é flipante, non o he hecho en falta.
Será porque cerca de aquí nas afueras de mi pueblo hai un ObraMat
e aí venden de todo.
Non, teléfonos e fundas para teléfonos non, pero venden coas de carpintería,
venden tornillos, todo moi barato, por certo.
Todos os tornillos que podes meter en unha bolsa,
pagas o tamanho da bolsa.
Xa sabéis, como en os sitios estes onde pagas por o vaso
e en realidad logo tens o derecho a fazer un refill
e a gente pode sair coa azúcar saindo por as orejas,
pero van a aprovechar ese refill todas as veces que puedan.
Ser rellenado de novo, eu isto o vi a primeira vez en Nueva York
e me resulto extrañísimo, e dije, ai, Valamar,
aqui pagas e podes rellenarte a bebida non sei quantas veces.
Poderíamos extenderlo aos desayunos, bufet de alguns hoteles, non?
Que a gente desayuna, come e cena.
Porque é como todo o que o usted pode comer.
Oye, que tens por delante visitar Madrid, que non podes moverte,
que te vai dar un colapso subiendo a Gran Vía.
O poder do gratis, o poder do zero,
o sabor do que non custa.
Pensamiento para este fin de semana,
que o escucharéis en algum momento do fin de semana.
Graças por a coxida dos capítulos dos viernes,
que veo que non só é quando hai entrevista,
que os gusta este formato de viernes un pelín máis largo
e bastante máis largo quando estou acompañado.
E que, por o que veo, escucharéis con pasión
sobre todo os fines de semana.
Cerramos aqui este capítulo 1155.
Acá va o bala extra de hoi.
Podes dirigirte a mi en mastodon en
www.elojoqueves.emilcar.social o por correo en pedro.pedrosanchez.eus
Pídeme ingresar na comunidade de Telegram.
Por aí tenemos tanto que os están gustando os episodios,
os capítulos de consumo.
Tenemos varios temas en esa comunidade de Telegram
relacionados con consumo,
con telecomunicaciones, con energia eléctrica e tal.
E cacharreo tamén. E múchas máis outras cosas.
Múchas máis outras cosas.
Múchas máis otras cosas.
Mexor vou a cambiar o orden.
Graxas por teu tempo.
Pasa un buen fin de semana e...
hasta el lunes.