En Bala Extra hai unha realidad, unha realidad que muchas veces aparece por aquí,
pero quizás non tanto, non?
A veces, cando escuche podcasts como Un Minuto en Nueva York,
con o nostro amigo Deco, me doi cuenta,
nos gloriosos anos de Australiando, por exemplo,
me doi cuenta de que Euskadi tiene...
Euskadi, se falamos da comunidade autónoma do País Vasco,
Euskadería, se falamos da concepción política do País que va máis allá
de dos estados e máis allá, en o caso español,
de dos comunidades autónomas,
en lugar de Euskadi digo Euskadería,
tiene, digamos, unha idiosincrasia, vamos a llamarle así,
suficientemente peculiar como para que
a própria Euskadi se a veces objeto protagonista
deste podcast.
E é unha coisa que, aunque non ocorre
con demasiada siruidad,
me parecido interesante traerlo aquí a raíz
de unhas cuestiones que se cruzaron el outro día
entorno á noutra bandera que é a Icurriña.
Buenos días, é miércoles 10 de enero de 2024
e este é o capítulo 1128 de un podcast sobre minhas coisas
que en o fundo son as teus.
E hoje vamos con algo que é moi mío,
pero también tú y yo, porque hai un montón de oyentes de Bala Extra
en Euskadi, sin duda, tiene sentido por outra parte,
pero tamén los hai en outras partes de España
ou en otras partes do Estado, como cada uno se sienta mejor.
As dos formas son constitucionales,
porque estado español, por máis que se utilice por uns ou por outros
de unha maneira, con un sentido político, son formas de denominar
o país grande en que yo resido e en que igual tú tamén.
E tú non, porque me escuchas desde Ecuador,
ou desde México ou desde Estados Unidos.
Todo este contexto, porque unha primeira cosa que quero explicar,
máis fácil de entender para ques me escuchais desde comunidades autónomas de España,
un pouco menos fácil, pero moi interesante, creo yo,
de escuchar para ques escuchais desde fora, valga a redundancia,
desde fora de España, quero dizer, é como se configura España
e dentro da esa configuración de España, como se configura territorialmente
o que chamamos comunidade autónoma de Euskadi.
España, para os que me escuchais desde fora,
se constitui como un estado que tenes 17 comunidades autónomas
e 2 ciudades autónomas que están no norte de África
e que son Ceuta e Melilla, que xa un certo punto tenen
unha certa similitud, pero en pequeno,
con o que serían as comunidades autónomas.
Vamos deixar as ciudades autónomas porque tenen
sú peculiaridade de haber sido plazas militares, de estar inmersas, digamos,
dentro casi do territorio nacional de outro país, como é Marruecos,
non me voia meter aí en ese conflicto,
aunque teno unha idea moi peculiar sobre Ceuta e Melilla,
como la tengo sobre Gibraltar, moi parecida,
non se pode pensar unha cosa e a contraria en función de os intereses.
Se pensamos que Gibraltar é español,
e que tenes que pensar unha maneira máis imaginativa
sobre ceuta e melilla,
pero insisto, non quero que xa xa por aí o capítulo,
porque non é o meu objetivo.
Esas 17 comunidades autónomas
receben do que é o estado central, o governo,
non me refiero ao governo, a queses que gobiernan,
seno ao estado, receben competencias.
Hay 2 maneras de adquirir
a categoría de comunidades autónomas na Constitución,
unha maneira máis estándar,
que é xa través da vía por que chegaron un artículo concreto da Constitución,
do que número non me recordarei nha memoria,
non me parece o máis importante,
porque a veces hai quem considera que para xar de revolución francesa
hai que recordar exactamente o mes, o ano e o día
que ocorreu o levantamento.
E nisto é igual,
me dá un pouco o mesmo se é o artículo tal ou o artículo qual,
pero hai un artículo por que acceden a ter unha comunidade autónoma
e por tanto un governo próprio e un pequeno parlamento propio
as distintas comunidades autónomas de España,
e hai unha vía por la que acceden a ter comunidades autónomas e autonomía propia,
comunidades autónomas que se denominan por la Constitución
como comunidades autónomas históricas.
Estas son,
pero non deixarme ningún error,
por el camino Andalucía, Galicia, Cataluña e Euskadi.
Llegan a sú propia, a sú propio estatuto de autonomía,
por unha vía distinta,
pero ao fin e ao cabo por unha artículo de la Constitución.
Cada unha ou cada unha de as comunidades autónomas
tenes sú propio estatuto de autonomía que foi votado,
igual que foi votado en referéndum,
a Constitución española.
Hasta aí, máis ou menos,
unha forma de descentralizar o poder
do que había venido sendo durante a dictadura,
un poder moi centralizado en Madrid,
o gobierno de Madrid chegaba a todas as partes
e o gobierno de Madrid tenia delegados e subdelegados
do gobierno en todas as provincias.
Quando chega a democracia,
España se configura tomando en buena medida
moito da Constitución italiana e sobretodo da Constitución alemana,
se termina por configurar,
en este aspecto fundamentalmente da Constitución alemana,
se termina por configurar como un estado que,
sem chegar a ser considerado plurinacional,
si que se reconoce que tena unha pluralidad, máis ou menos.
E esa pluralidad, de algúnha forma,
viena reflejada justamente en isto.
Se deja que unha buena parte das políticas,
hablamos de la sanidad, hablamos de la educación,
hablamos de políticas moi importantes,
se ejerzan, hablamos das políticas activas de empleo,
se ejerzan desde as comunidades autónomas.
Aí hemos visto as peleas cando o Covid.
Que se as residencias estavan ao mando de non sei quen,
ou estavan ao mando de non sei qual,
que se os hospitales, que se, ahora, recentemente,
que se as colas ou as listas de espera nos hospitales
son responsabilidade da nou ministra,
e, xa, non, non. O gobernado tena unha serie de atribuciones
en muchas competencias que están distribuídas.
En alguns ámbitos da política, prácticamente,
o gobernado tena moito que dizer,
pero, xa, é verdade que o gobernado,
o estado, vamos dizer o estado, é melhor.
O estado tena a atribución, por exemplo,
nas leis orgánicas como as das políticas educativas,
de estabelecer unas formas de políticas,
quero dizer, que os gobernados das comunidades autónomas
depois tenen que adaptar como quieran, pero non incumplir.
E tampouco me voia meter ahora no barro
de que hai determinadas comunidades autónomas
que últimamente, cada vez que o estado ou o gobernado do estado
dicen a, ellas dicen b ou blanco e dicen negro.
Non quero entrar hoy en ese barro político
que é tan aburrido e que é tan lamentable.
O que ocorre así en toda España,
quando chegamos a Euskadi,
tenen uns matices moi grandes, grandísimos.
Eu sempre he dicho que Euskadi non é unha comunidade autónoma.
Euskadi son tres comunidades autónomas.
Porque hai unha lei moi especial en Euskadi,
que é a lei de territorios históricos,
que le dá a as provincias, que aquí llamamos territorios históricos,
en o nosso caso Vizcaya, Ipúzcoa e Álava,
les dá unha segunda descentralización.
Fijaos que en moitos estados, en moitas políticas
ou en moitas teorías políticas
se habla de que un estado tiene sú propia fiscalidad.
Vizcaya tiene sú propia fiscalidad.
Non pode ir en contra de lo que se establezca en o estado.
E non deve xerrar.
Pero a veces sú fiscalidad é moi distinta
ao da comunidade autónoma e do gobierno central.
Sobre todo o gobierno central, que é quem ten as atribuciones
da política fiscal en España.
Aunque é verdade que luego distribuye moi
desse dinheiro que se recebe dos impuestos
entre as comunidades autónomas.
Pero en Euskadi non.
Na Euskadi hai unha fiscalidad, hai un departamento de hacienda
de la Diputación Foral en Vizcaya,
de la Diputación Foral de Ipúzcoa
e de la Diputación Foral de Álava.
Por que Euskadi, xunto con Navarra,
que serían o que formarían en o imaginario
do que é a Euscalería,
a Euscalería do sur,
a que está ao sur da frontera con Francia,
tenen a Foralidade, os foros.
Unha especie de regulación especial
que tenes siglos de historia
e a la que os reis espanhols,
sempre, para sêr reis,
han tenido que vendir a rendir pleitesía.
A dicer a Cato os foros,
a Cato os foros de Vizcaya, de Ipúzcoa, de Navarra,
a Cato os foros vascos.
Esta Foralidade é ao final
a que face que en Euskadi
hai un concierto económico
e que, por lo tanto,
en Euskadi recaudemos
os nossos impuestos
e para o que o Estado face en Euskadi,
se pongan de acordo o governo vasco,
as diputaciones e o gobierno de España
para repartir esos gastos,
vamos dicer comunes
a os que contribui o Estado.
Porque claro,
se os vascos pagamos impuestos
as diputaciones forales
de cada unha de os nossos territorios,
lógicamente,
quando falamos de unha política de fronteras,
quem a paga?
Se nós estamos pagando ao Estado,
e é o Estado que paga,
pono como exemplo
o salario dos guardias civiles
que están nas fronteras,
as fronteras en Euskadi,
quem as cuida?
Se as está cuidando a guardia civil,
quem paga as guardias civiles?
E nós non estamos pagando as guardias civiles.
Ahí é onde se ponen de acordo
o Estado e a comunidade autónoma
e as diputaciones
no Consejo Vasco de Finanças,
as diputaciones e o governo vasco,
que é onde hai
falan dos temas de dineros entre os 4
e deciden con o governo de España
ou con o Estado español
que é a contribución da comunidade autónoma
a isa gasto
que o Estado faz en Euskadi,
sem recaudar dinero en Euskadi,
aunque sim que recauda alguns impuestos
como creo recordar que eran as loterías
e as gasolinas, os impuestos especiais.
Todo isto parece que son números
e que son cosas moi estranhas,
pero en realidad forman parte
de lo que é en si a esencia de nuestra autonomía.
Fijaos que en qualquer outra comunidade autónoma
española,
a política de protección a infancia
é potestad da comunidade autónoma.
Os xajuntamientos facen cosas,
igual que as facemos aquí,
pero quando un caso é catalogado de risgo grave,
pasa a depender da comunidade autónoma,
que é quem lhe busca un centro de menores
se o necesita ou gestiona
unha política de adopción ou de acogimiento
ou o que seja.
Isso aquí, junto con todo o que
que xa ver con o que se llamaba
xa os xa historicos asistencia social,
todo depende da diputación foral.
Que me diréis alguno.
Pero tamén eu que vivo en Palencia
a diputación de Palencia é importante.
Crezme, non o digo con ningua superioridad.
Nada que ver. Nada que ver.
En España as diputaciones
suelen ser moi importantes
para os municipios pequenos.
Facilitan que os municipios pequenos
tengan determinados servicios.
As diputaciones forales son outra cosa.
Son un ente político fundamental.
Están detrás realmente
da idiosincrasia política
do que é a comunidade autónoma
do País Vasco.
E non é unha casualidade
que tamén isto chegue a Navarra.
Esos foros que tanto en Navarra
como nos tres territorios históricos
da comunidade autónoma de Euskadiacen
que tengamos como
4 comunidades autónomas
que formarían parte
de iso que denominamos
a Euscalería del Sur.
O funcionamiento é moi complexo.
O funcionamiento institucional
en Euskadiacen é un funcionamiento
complexísimo.
E a bandera que nos representa,
que é a Icurriña,
ideada por os dos irmãos Arana,
Sabino e Luís,
Arana Goiri,
é unha bandera que inicialmente
se pensa para o vizcaitarismo,
que foi un feito
previo ao nacionalismo.
Vizcaia sempre é a
provincia
ou territorio histórico
máis poblado,
a que tenia máis importancia
desde o punto de vista
económico, industrial...
E, cando amatizamos isto,
que é que...
Cando non me dá tempo a amatizar,
que a Icurriñá
tenia un potencial de innovación e
industrial tecnológico enorme.
Pero naquela época, con as sacerías,
con as minas,
isto estaba moi ubicado en Vizcaia
e, se me apuráis moi,
moi concretamente en su margen izquierda
e en su zona minera.
Esa primeira Icurriña,
esa bandera que está fundamentalmente
con a cruz roja
sobre o fondo blanco inicialmente,
como símbolo
da cristiandad,
que somos un país cristiano,
e, depois,
con o aspa de San Andrés,
que tene outros significados e que
toma
unha enorme
esencia de lo que é
a Union Jack,
a bandera do Reino Unido.
Sabéis como é a Icurriña?
A Icurriña, a ver se o digo yo ahora,
té unha cruz blanca,
as aspas rojas
e o fondo verde,
que son os colores
que identifican ahora
a nosa autonomía política.
É verdade que son
isos dois hermanos que están en o origen
do que logo sería o Partido Nacionalista Vasco,
os que dibujan
ou esbozan esa primeira
bandera, esa primeira Icurriña,
que ondea en
o Bachoqui de Begoña,
outro símbolo,
a Basílica de Begoña, un símbolo fundamental,
a Basílica da Virgen de Begoña,
e a piensan para Vizcaia,
pero é verdade que
logo en o 31 se convierte en a bandera
de todos os Vascos, porque
aquel proyecto de estatuto e
aquella
realidad política que nace en
a República para
a autonomía de Euskadi
toma como referencia esa bandera como a bandera
de todos os Vascos. Dicen alguns que en contra
de a opinión dos hermanos Arana Goiri.
A realidade é que foi
así, a realidade é que logo foi reprimida
por os ganadores de la guerra
posterior ao golpe de estado do general
Franco e durante a dictadura
deste, e
no ano 77,
se non recordo mal, se volve a
provar Icurriña como a bandera
que representa todos os Vascos.
Con algún que outro problemilla porque
hai unha parte dos Navarros,
os Navarros nacionalistas que consideran que
Navarra e Euskadi son unha misma cosa e que
son a Euscalería do Sur,
consideran que
Icurriña tamén le representa.
Fijaos, unha bandera pensada para
Iuskaiya, pero é así, é
unha realidade. Logo están as cadenas
de Navarra, pero que ya é outra historia que van
en o escudo que inicialmente
tenia a Comunidad Autónoma Vasca e que
despois de unha sentencia, creo recordar que
del Supremo se sacaron do escudo
da Comunidad Autónoma Vasca. Por iso podréis
ver que en ese escudo que
tenen 4 zonas,
hai 3 ocupadas,
a dedicada a Iuskaiya, a dedicada
a Gipuzkoa e a dedicada a Alaba
ou Araba,
e está en rojo, pero vacío
un lugar para
cumplir esa sentencia,
pero en donde en o imaginario nacionalista vasco
están as cadenas Navarras.
Todo isos cuento,
non sei se...
Bueno, eu creo que de vez en quando
isto tamén pode interesar.
Hai Icurriña e
a verdadeira autonomía
de os vascos e das vascas que está fundamentalmente
en sus diputaciones forales e
non tanto en o seu gobierno vasco.
Para o que vai haber
elecciones, para o seu
parlamento, para o que vai haber elecciones
neste próximos meses,
parlamento do que luego surgirá
o governo vasco. Un parlamento que por certo,
aunque hai distinta distribución poblacional
entre Vizkaiya, Alaba e Gipuzkoa,
moito máis densa,
densamente poblada Vizkaiya,
moito máis densamente
poblada Gipuzkoa e co moito poquita
población Alaba, sen embargo,
cada unho dos territorios históricos manda
o parlamento vasco
25 escaños.
Bueno, pues hasta aquí
esta curiosidad que espero que os
hai interesado sobre mi tierra
e sobre como nos organizamos politicamente.
Acaba el Bala Extra de hoy. Puedes
dirigirte a mi en más todo en
www.emilcar.social
Pídeme ingresar en a Comunidad de Telegram.
Gracias por tu tiempo
e hasta mañana.