Herkese merhabalar yeni bir yayına daha hoş geldiniz.
Bugün sizlere tam tamına 110 yıllık bir başarısızlıktan
bahsedeceğim. Evet yanlış duymadınız. 110 yıl
devam etmiş bir başarısızlıktan bahsedeceğim.
Bu başarısızlıkta İngiltere bisiklet takımına
ait 1908 yılından 2003 yılına kadar hatasında
2008 yılına kadar Hiçbir başarı elde edemeyen
İngiliz bisiklet takımının 110 yıl devam eden
başarısızlık hikayesi bir gün 2003 yılında tamamen
farklı bir yöne gitmeye başladı. Ve bu hikayenin
nasıl geliştiğini bu yayında sizlerle beraber
incelemek istiyorum. Bu arada yaptığım yayınları
beğeniyor ve yeni yayınları kaçırmak istemiyorsanız
dinlediğiniz platformlardan abone olarak tüm
yayınlara anında ulaşabilir veya Patreon üzerinden
bana destek olabilirsiniz. 2003 yılına kadar
başarısızlık üstüne başarısızlık getiren İngiliz
yani British Cycling Team İngiliz Bisiklet Takımı
2003 yılında bir değişme maruz kalıyor. Bu büyük
Britanya Dave Braceford adındaki bir kişiyi performans
direktörü olarak bu takımı başına getiriyor.
2003 yılına kadar yapılan bütün olimpiyatlarda
bu takım sadece bir adet altın modelle kazanıyor.
Daha da kötüsü Tour de France yani Avrupa Nata
dünyanın en büyük bisiklet yarışmasında 110 yılda
yanlış duymadınız tekrar edeyim 110 yıl boyunca
hiçbir İngiliz bisikletçi bu yarışı kazanmamış.
Hatta bu başarısızlıkları o kadar yayılmış ki
Avrupa'daki pek çok bisiklet üreticisi kendilerine
bisiklet satmayı dair reddetmiş. Çünkü eğer bisikletleri
bu takım kullanır ise başarısızlıkları da çok
herkes tarafından bilindiği için bu markaların
kötü bir marka olarak anılacağını öngörmüşler.
Yeni gelen Coach Dave Bresford, The Aggregation
of Marginal Gains denilen, ne demek bu? Bir şeyi
bir taktiye uygulamış. Bunu çevirecek olursak
marjinal kazançların toplanması olarak çevirebiliriz.
Bu yaklaşım uygulamaya başlamış. Peki nedir bu
yaklaşım tam olarak? Bu yaklaşım her şeyi sadece
%1 oranında daha iyi hale getirebilmek. %2 değil,
sadece %1. Ve böyle ufacık, gözle görülmesi bile
belki de mümkün olmayacak şeylere odaklanmaya
başlamışlar neler yapmışlar sizlere ben bunun
listesini çıkardım tek tek açıklıyım ilk olarak
bütün bisiklet koltuklarının nasıl daha konforlu
hale gelebilmesi için bir sürü test yapmışlar
tekerlekleri alkolye silmeye başlamışlar ki bu
sayede daha fazla yolu yakalayabilsin ve bu yetmemiş
elektrikli bir cihaz sayesinde bu atletlerin
kaslarının sıcaklıkları ölçülmeye başlamış bu
yetmemiş bunların üstüne her bir atletin biofeedback
denilen yani vücudunda neler değiştiğini gösterecek
farklı sensörler takılmış Ve bunları da her bir
egzersize özel incelemeye başlamışlar. Yani işte
göğüs çalışırken ne oluyor, ayak çalışırken ne
oluyor, tek tek bütün bu kasların sıcaklıklarını,
adletlerin üzerinde incelemeye başlamışlar. Hatta...
Burada durmamışlar. Braceford o kadar böyle bu
yüzde birlik yükseltmelere o kadar takılmış ki
inanamazsınız. Daha devam ediyor. Bu atletlerin
kullandığı jellerin rahatlamak için işte kaslarını
gevşetebilmek için kullandıkları jellerden yüzlercesini
denemişler ve hangi jelin En iyi şekilde kasların
geri dönüşümüne, kasların toparlanmasına yardımcı
olacağını araştırmışlar. Hatta bir doktor da
kiralamışlar takıma. Bu doktor da bütün adletlerin,
işte ellerin nasıl yıkayabileceğini, nasıl mikroplardan
uzak kalabileceğini onları izah etmeye başlamış,
takıma tek tek anlatmaya başlamış ki böylelikle
adletler... Kış sezonlarında hasta olmayıp daha
fazla egzersiz yapabileceklermiş. Peki burada
bitiyor mu? Hayır çok uzun bir liste devam ediyor.
Kendi yastıkları, uyudukları yataklar dahil binlerce
farklı değişimle test edilmiş. Hangisinin en
iyi olduğunu bulmaya çalışmışlar. Bütün takımın...
Bu bisikletlerini falan bulundurdukları egzersiz
aletlerin bulundukları her yeri beyaza boyamışlar.
Bu sayede en ufak toz dahil kalmasını istemişler
ve bu buranın iç temizliğine inanılmaz bir şekilde
önem verilmiş. Bu ve bunun gibi anlayacağınız
yüzlerce ufak değişim yapılmış. Peki ne olmuş
biliyor musunuz sonucunda? Bu sayediklerinde
hepsini sadece %1 değişimler baktığınızda 5 yıl
sonra, bu 5 yıllık sezonda İngiliz bisiklet takımı
2008 olimpiyatlarında 60 adet altın madalya kazanmışlar.
Tekrarlayayım. 60 adet 1908'den 2003 'e kadar
1 adet sadece altın madalya kazanan bu takım
60 adet altın madalya kazanmayı başarmışlar.
Bundan 4 yıl sonra ise olimpiyatlar Londra 'ya
geldiğinde bu takım 9 adet olimpik rekor ve 7
adet dünya rekoru. kırmış, kayda alınmış. Aynı
yıl, Bradley Wiggins bu İngiliz bisiklet takımında
ilk defa Tour de France 'ı kazanmışlar. 110 yıl
boyunca aslında bunu kazanamamışlardı. Bir sonraki
yıl takım arkadaşı Chris Froome bu sefer de Tour
de France'da başarıyı kazanmış, birinci gelmiş.
Bu 10 yıllık dönemde yani 2007 yılından 2017
yılına kadar bu British Cycling Team yani İngiliz
bisikletçiler 178 adet dünya şampiyonluğu kazanmışlar
ve 66 adet olimpik ve paralimpik alanlarında
6 madalyalar kazanmışlar 5 defa da Tour de France'de
dereceye girmişler. Peki tüm bunların hepsi nasıl
oldu? Nasıl oldu da sıradan bir takım? Dünya
şampiyonusunu geçin, bisiklet dahi satılmayan
bir takım bu kadar büyük başarıları elde edebilmiş.
İşte bunun sırrı da Small Habits, yani Atomic
Habits kitabından ben size şu an bütün bunları
alıntıladım. Küçük alışkanlıkların ne kadar büyük
değişikliklere sebebiyet verebileceğinden geliyor.
Bu kitabı da James Clear yazmış Atomic Habits.
Ben bunu oldukça sık bir biçimde yayınlara taşıyorum.
Buradaki matematiğe baktığımızda kitabı da kesinlikle
okumanızı tavsiye ederim. Çok basit bir matematik
olduğunu görüyorsunuz. Bir şeyde sadece %1 her
gün daha iyi bir hale gelirseniz bir yıl içinde
bu konuda o konu ne olursa olsun %37 .78 daha
iyi hale geliyorsunuz nasıl hesaplanıyor bu diyeceksiniz
şimdi nasıl bunun bir matematiksel formülü var
bu şu şekilde hesaplanıyor diyelim ki siz 1 rakamına
sahipsiniz o yaptığınız işte ve yarın 1 .01 yani
%1 ilerlettiniz ve bunu 365 gün boyunca yapmaya
devam ettiniz 1 .01 'i 365 defa çarpar iseniz
37 .78 çıkıyor. Yani çok güzel bir başarı. Bu
belki müzik alanında olabilir, kendiniz geliştireceğiniz
başka bir alanda olabilir, spor olabilir, kariyeriniz
olabilir. Peki bunun tam tersi var mı? Evet tam
tersi de var. Eğer bir alanda o alanın ne olduğu
önemli değil, %1 daha kötü olursanız. Yani bir
iken o alanda 0 .99 'a iner iseniz giderek o
başarınız sıfıra yaklaşıyor bir yıllık sürede
yani sıfır nokta sıfır üçe düşüyor o kadar kötü
bir düşüş yaşıyorsunuz yani sıfırlanıyorsunuz
bakıldığında peki ne oluyor da insanlar bu kadar
basit bu kadar gözle görülür bir şeyi uygulamıyorlar
kitabın aslında en beğendiğim yönü de bu biz
hepimiz sonuç odaklı yaşayan insanlarız eğer
ki biz yaptığımız işte belirli bir süre belirli
bir enerji belki de belirli bir para harcadıktan
sonra eğer hemen bir geri dönüş alamıyorsak,
ya ben bunu bu kadar süredir zaten yaptım, bu
kadar da emek verdim, bu kadar da zaman ayırdım
ve bu henüz çalışmadı ve ben bundan vazgeçeyim
diyoruz. Yani o %1 'lik gelişmeyi ona aktarmayı
bırakıyoruz. İnsanoğlunun %99 .9 'u Ne yazık
ki bu şekilde işliyor. İşlemeyenleri var mı?
İşlemeyenleri de tabii ki var. Ama benim kitapta
ilgimi çeken çok güzel bir örnek vardı. %1 'lik
değişimler o kadar büyük şeyler ki mesela Los
Angeles'tan New York 'a uçacak olan bir uçak
diyelim ki rotasyonunu bu New York 'a ayarladı.
Sadece 3 .5 derecelik açısını değiştirirse yani
3 .5 derece Lik bir açı bir uçak için o kadar
ufak bir değişim ki fark edilemez bir değişim
ama New York yerine Washington DC 'ye varıyormuş
yani bu araştırmaya göre bizim aslında o göremediğimiz
ufacık değişimler yani kendimize bir şey katamadığımızda
o değişimi bıraktığımızda veya artık sürekli
yüzde bir daha kötü hale geldiğimizde apayrı
bir yerde kendimize bulabiliyoruz. Benim burada
en beğendiğim kelimelerden bir tanesi kitabın
içinde başarılar her zaman çok sıkı alışkanlıkların
toplamından gelir. Hiç biri bir defalık hayat
transformasyonundan gelmez diyordu. Yani bir
gecelik değişim değil bir ömürlük aslında edinilmiş
alışkanlıklar başarıyı getiriyor diyordu. Kitabı
ve gerçekten de bu anlamda o kadar çarpıcı örnekleri
var ki Biz hayatlarımızda işte diyoruz ya, fiziksel
sonuç, göremediğimiz her şeyi de başarıyı istemiyoruz.
Spora gidiyorsunuz belki bir ay boyunca gittiniz,
belki koşmaya başladınız ve hatta o bir ay boyunca
sağlıklı beslenmeye başladınız. Ama birinci ayın
sonunda bir değişim göremediniz. İşte insanoğlu
diyor ki ya ben bunu bir ayda zaten yaptım. Sabah
erken kalktım. İşte kötü yiyeceklerden uzak durmaya
çalıştım. Belki uykumdan oldum. Enerji harcadım.
Başka bir şey yapabilirdim. Niye vücudunda bir
değişim yok? Eğer o değişimi göremezseniz onu
direkt bırakmayı tercih ediyoruz. Ama aslında
işte o bırakılması o %1 'lik gelişmeler o kadar
çok şeyi size ekleyecek ki sonucunu tahmin edebilmek
dahil mümkün değil. Çünkü bu gelişme dediğimiz
şeyi görebilmek çok zor. Hiçbirimiz 10 yıllık
plan yapmıyoruz. Öyle değil mi artık plan yapmak?
Belki hayata pek çok şey biz kontrol edemiyoruz.
Hayatımızda gerçekleşecek pek çok şey bizim elimizde
değil dış etkenler var. Haklısınız. Büyük planlar
yapmak 5 yıl 10 yıl sonra nerede olacağınızı
bugünden planlamak belki zor gözükebilir ama
size bir buzun erime hikayesini anlatayım bir
de bu yayında bu bu yayını bitirmeden hatta buzu
bir odaya koyduğumuzda önce 26 dereceye tabii
Fahrenheit 'e ayarlıyorlar ardından 27 28 buzda
hiçbir değişim yok bakıldığında 0 hiçbir erime
yok 29 'a geliyor 30 'a geliyor 31 'e geliyor
hala hiçbir şey yok ve bu sürekli devam ediyor
ediyor. 32. derecede o 1 derecelik değişim bir
anda buzun erimesine sebep oluyor. Belki insanların
pek çoğu buradaki şeyin o 1 derecelik değişimi
olduğunu düşünse de aslında buz sürekli 1 derece
1 derece odanın ısınması ısınması ve ısınmasıyla
oluşuyor ve ardından buz eriyebiliyor ama ta
o dereceye ulaşıncaya kadar hiçbir sonuç gözükmüyor.
Tıpkı bizim hayatımızda koyduğumuz hedefler gibi
hemen bir sonuca ulaşmıyor. Belki biz bir iyi
hale geliyoruz, bir şeyler katıyoruz, zaman ayırıyoruz,
emek harcıyoruz ama henüz obuz erimiyor. Ne yaparsak
yapalım bir türlü obuzun erimesine bizim istediğimiz
sürede ulaşamayabiliyoruz. Ve burada yapılabilecek,
uygulanabilecek aslında en güzel şeylerden bir
tanesi hatta bir tane grafik var bu grafiğinde
ben size resmini kendi blog sayfamda bırakırım
ben her yayınımı da blog sayfamda paylaşıyorum
şöyle diyor zaman ve sonuç grafiği aslında bizim
gerçekten işlerin nasıl gideceğini düşündüğümüz
şey çok böyle doğrusal ilerleyen bir şey. Kafamızda
öyle düşünüyoruz. İşte ben bir işe başladım.
İş biraz daha iyi gidecek. Sonra biraz daha,
biraz daha, biraz daha böyle zaman geçtikçe doğrusal
bir biçimde artacak, artacak, artacak. Fakat
gerçekte ne olduğu bir türlü o gelişim çok uzun
süre zaman geçiyor. Siz hala böyle sonuca baktığınızda
bir rakam versek sonuca sıfır iki bile değilsiniz.
Zaman biraz daha geçiyor sıfır yedi Valley of
disappointment yani düş kırıklığı vadisi işte
bu esnada hepimiz istesek de istemesek de o düş
kırıklığına düşüyoruz ama bu noktayı geçebilirseniz
şöyle oluyormuş yapılan araştırmaya göre inanılmaz
bir kırılma noktası yakalıyorsunuz tahmin ettiğinizin
çok çok çok daha üst kısmında başarıları elde
edebiliyorsunuz keşke o kırılma anına kadar gelinceye
kadar bizler kırılmasak ama insan psikolojisi
ne yazık ki bu şekilde işlemiyor. Bu şekilde
düşünebilmek, bu şekilde hayatlarımızı yönetebilmek
ne yazık ki çok büyük bir enerji ve çok büyük
bir emek istiyor. Ben bugün sizlere İngiltere
bisiklet takımının 110 yıllık başarısızlığını,
%1 'lik değişimler yaparak nasıl kırdığını, nasıl
bugünkü hale geldiklerini anlatmak istedim. Bu
Yayında kullanmış olduğum bütün bilgiler, bütün
araştırmalar Atomic Habits James Clear 'ın yazmış
olduğu kitaptan alıntılanmıştır. Kitabı da kesinlikle
okumanızı tavsiye ederim. Umarım faydalı, güzel
ve bilgilendirici bir yayın olmuştur. En kısa
sürede yeni yayınlarda görüşmek üzere diyelim
o zaman. Kendinize çok iyi bakın. Hoşçakalın.