Efendim herkese merhabalar yeni bir yayına daha hoş geldiniz.
Bugün tüm hayatını tek sasta geçirmiş olan Kenny Clark'ın kendi işini kurmak için verdiği bir karardan
ancak cebinde hiç parası olmadan bu işi kurmak için yaptıklarından sizlere bahsetmek istiyorum.
Kendisi yaşadığı bölgete en başarısız olan işletmelerden birini bir gün devranmaya karar vermiş,
sonrasında yaşananlar ise oldukça ilgi çekici isterseniz daha fazla beklemeden buyurun hemen konunun detaylarına geçelim.
Orada yaptığım yayınları beğeniyor ve yeni yayınları kaçırmak istemiyorsanız dinlediğimiz platformlardan
habune olarak tüm yayınlara anında ulaşabilir veya patroon üzerinde bana destek olabilirsiniz.
Kenny Clark kendisinin tabiriyle tam bir başarısızlık arıyormuş.
2014 yılında Amerika'da oldukça bilinen ve kritasi hizmeti sunan Minitmen Press adındaki işletme kendisinin oldukça hoşuna gitmiş.
Çünkü bu işletme hafta sonları kapalıymış ve çalışan bireylerin pek çoğu lise ve üniversite çalındaki gençlerden oluşuyormuş.
Kenny için her şey buraya kadar inanılmaz güzel gözükmüş ancak bu işletmenin bayilini almak oldukça maliyetliymiş tabi ki ve
Kenny'nin de böyle bir parası dahi yokmuş.
Sene 2014 olsa dahi Minitmen Press'in bayili 200 bin dolar civarına ancak satılıyormuş.
Bilinen bir markanın bayilini almak, kendi işinin patronu olmak ve artık başkasına çalışmaktan kurtulmak ilk başta harika bir fikir olarak gözükse de
iş bu işletmeyi satın alıp hayata geçirmeye gelince Kenny tam anlamıyla büyük bir umutsuzluğun içine düşmüş.
Gece gündüz bu markanın bayiliklerine bakan her birine tek tek telefon eden Kenny bütün bayilikleri bir liste haline getirmiş
ve ardından bunları üç kategoriye bölmüş.
İyi, kötü ve çirkin iyi kategorisindeki lokasyonlar genellikle en işlek alanlarda yeni tasarım ve ekipmanlara sahip
ayrıca oldukça pahalı olan bayilermiş.
Kötü kategorisiyse ya çok işlek olmayan bir yerde ya çok bakımsız ya da eski görünme sahip olan bayilermiş.
Çirkin kategorisiyse neredeyse Batman'ın eşiğine gelmiş.
En az talibin ve en kötü ekipmanların olduğu bayilermiş ancak bu bayiler bedavadan biraz daha pahalıya satışa sunuluyormuş.
Kenny bu bayiler arasından çirkin kategorisinde yer alan bir bayi ziyaret etmeye karar vermiş.
Bayiye vardığında saat sabahın 10 buçuğ olmasına rağmen bayinin kapıları kapalıymış durum böyle olunca Kenny Google'a girip bu işletmenin adını yazmış.
Bu bayı Google'da veya Google haritalarda dahi var olmamış bir işletmeymiş.
Kenny için bütün bunlar harika bir işaret olmuş çünkü bu bayı açık olması gereken saate dayı kapalı ve internet üzerinde hiçbir varlığı olmayan bir bayıymış.
Kenny buranın birkaç ufak değişim ile kolaylıkla güzel bir işletme haline getirilebileceğine daha o an karar vermiş.
Kenny, Münitpres'in marka bedeli için 2014 yılında 21.000 dolar ödesede mazlının satış viyatını 40.000 dolardan 11.000 dolara çekmeyi başarmış.
Çünkü bu bayı Münitpres'in neredeyse artık gözden çıkarmak üzere olduğu bir bayıymış.
Münitmenpres satış destek başkan yardımcısı Pete, Kenny ile bu bayı hakkında konuşurken kendisinin burayı satın almaya emin olup olmadığını birkaç defadan fazla sormuş.
Pete verdiği bir demecde Kenny'nin bu işin altından kalkıp kalkamayacağı konusunda ilk başta oldukça fazla endişelerin olduğunu söylemiş çünkü kendisi ufak bir bütçeyle bu işe kalkışıyor ve aynı zamanda da üç çocuğu olan bir ailenin de babalığını yapıyormuş.
Kenny satın alma işlemini tamamladıktan sonra kendi işinin patronu olmasının hevesiyle ilk gün satın aldığı işletmenin yolunu tutmuş, daha iş yerine ulaşmadan kendisine bir telefon gelmiş ve bu işletmede tam zamanlı çalışan ve bu lokasyondaki en eski çalışan olan kişi işten ayrılmak istediğini söylemiş.
İş yerindeki her şeyin işleyişini tam anlamıyla bilen tek kişiyle Kenny daha birinci günden kaybetmiş, Kenny o saniye midesinin stresten dolayı bulandığını söylemiş.
Yeni sahipler sıkıntıda olan bir işletmeyi satın aldıklarında genellikle mağazanın mevcut çalışanlarının bir avantaj olduğunu varsayarlar sonuçta ne yaptıklarını bilen bir ekibi de aslında iş yeriyle beraber miras almış oluyorlar.
Bir işe alımaya da eğitime gerek kalmıyor.
Ancak bu sefer durum ne yazık ki Kenny için tam ters yönde ilerlemiş, mağazaya ilk adımı atan Kenny, mağazanın çok kasvetli, karanlık, eskiden kalma bir görünümü olduğunu fark etmiş.
Burayı yıkıp yeniden yapmak mı yoksa tamamen yeni bir yer bulmak mı diye kendisine sormuş her nedense Kenny burayı bir türlü sevememiş hatta Enterprene'nör dergisine verdiği bir röportajda dükkana her geldiğimde buradaki ortamdan gerçekten nefret ediyordum demiş.
Tam bu dükkanı adam etmek için uğraşıyor, kendi karşı tarafta bir dükkanın boşaldığını gören Kenny hemen koşar adım oraya gidip dükkan sahibini bulmuş ve resmen kendisine yalvarır bir biçimde bu dükkanı ona vermesini istemiş.
Kenny artık çok daha feraf bir dükkana sahip olmuş bu şekilde fakat bu işletmeye daha önceden gelen pek çok kişinin çok kötü bir hizmet aldıkları için buraya bir daha gelmemi seçtiklerini fark etmiş.
Bunun üzerine Mekin'le Ticaret Odası'na üye olup buradaki haftalık toplantılara katılmaya başlamış.
Buraya gelen yüz kadar işletme sahibine yeni bir işletmeyi devralığını söylemiş ve verdikleri bir sipariş gecikirse veya kalite beklentilerini karşılamazsa bunun için hiçbir ödeme almayacağını da vurgulamış.
Kenny verdi bu sözleri tutamazsa bütün itibarının yok olacağının tabiki farkındaymış ve sıfırdan kurduğu ekibi motive edebilmek için aylık hedeflenen teslimat kotasını dolduran herkese bin dolarlık bonus vermeye başlamış.
Yıllar içinde Kenny gerçek anlamda iyi bir ekip kurmayı ve mahvolmuş bir itibari yeniden inşa etmeyi başarmış. Fakat kendisi bunun bir günde oluşmadığını ve işletmenin kendi içinde aksamadan ilerleyen bir çalışma kültürünün oluşmasının ve sıfırdan bir itibarın yaratılmasının neredeyse üç yıldan fazla zaman aldığını paylaşmış.
Kenny bu üç yılın sonunda ikinci şubesini açmaya karar vermiş ve mevcut lokasyonundan sadece 30 dakika uzakta başka bir yer bulmuş.
Açılış ipini tam keserken Covid salgını tüm dünyayı vurmuş bu esnada durum böyle olunca ne yazık ki daha yeni açılan ikinci işletmeyi kapatmak zorunda kalmışlar.
Ancak Kenny bunun ardından bütün odağını ilk mağazasına vermiş ve devam eden yıllarda kar marjını iki katına çıkarmış.
Peki bu işletme şu an 2024 yılında neler yapıyor?
Kenny sahibi olduğum unitmen preste artık çok daha geniş yelpazede hizmet veriyor.
Büyük pankartlar, posterler ve tabeleler basmak için özel ekipmanları dahi satın almış bu tarz siparişleri karşılamak için de
yerel bir tedarikçi ve toptan satıcılarla ortaklıklar dahi kurmayı başarmış geçen yıl artık bu işletmenin başında durmasına dahi gerek kalmamış.
10 yıl aşkındır aynı lokasyonda olan bu işletmeyi o çevredeki tüm iş insanları ve yerel halk artık güvenilir bir işletme olarak tanımışlar.
Geçen yıl arkadaşlarıyla birlikte Levrek avlamak için meksikaya giden Kenny kendi zamanını artık çok daha rahat idare edebiliyormuş.
Ve çalışan personeli ve yöneticileri de inanılmaz cürolara imza atıyorlarmış.
Geçtiğimiz yıl 750 bin dolarlık cüro yapan bu şirket 2024 yılını ise yaklaşık 1 milyon dolarlık cüro yaparak kapatmayı hedefliyormuş.
Kenny'nin bundan sonraki hedefi ise bu bailiğin ayrında başka bailiklerde yarıtıp daha büyük bir şirket haline gelmek imiş.
Bu bölümde Kenny Clark'ın ilham veren hikayesini konuştuk. Tabii bu yayını ve işletmeyi asla bir yatırım tavsiyesi olarak lütfen görmeyin.
Ben sadece ilham veren ve topluluğa güzel katkıları olan insanların hikayelerini sadece sizlerle buluşturuyorum.
Böyle girişimlerin başarılı ve başarısız olan yüzlerce versiyonu olduğunu da unutmamakta bence fayda var.
Umarım sizlere faydalı bilgiler sunabilmişimdir.
Bu arada tüm yayının yazılı metnine ve yayında kullandığım kaynaklara açıklama harbölümde yaralan dünkü üzerinden ulaşabilirsiniz.
En kısa sürede yeni yayınlarda görüşmek üzere.
Bir sonraki videoda görüşmek üzere.