Hey, leuk dat je luistert naar deze aflevering
van Helen's Choice. En deze aflevering is een
bijzondere. Deze had ik niet gepland. En ik ga
in deze aflevering iets met je delen wat te maken
heeft met mijn stille wens. Eigenlijk een droom
die aan het uitkomen is waar ik mee bezig ben.
Maar wat in zo 'n voor mij pril stadium is, dat
ik het norme liter niet. zou delen. En ik heb
volgens mij in mijn vorige of twee afleveringen
hiervoor daar al wel iets over gezegd, maar nog
niet wat. Maar ik ga het nu toch doen. En de
reden is eigenlijk dit. Ik ben ermee bezig en
ik ben wat voorbereidende stappen aan het nemen,
maar tegelijkertijd voel ik dat dit zo 'n grote
sprong voor mij is. Dit is een zo 'n grote stap
voor mij, gevoelsmatig, dat het roept ook heel
veel angst op. Angst op te falen, angst dat het
allemaal niet gaat lukken of dat het heel anders
gaat verlopen dan ik zou willen. En omdat ik
daar nog een soort van middenin zit, vind ik
het vroeg om daar iets over te delen. Maar vandaag
heb ik iets gedaan, daar ga ik zo meteen meer
over vertellen. en daarna realiseerde ik me dat
dit juist het moment is om het wel te delen.
En waarom? Omdat ik denk dat juist in deze fase
valt eigenlijk mijn kwetsbaarheid daarin dat
ik je mogelijk ook kan meenemen in het proces
en waardoor je misschien ook voor jezelf iets
kan meenemen als jij nog een soort stille wens
hebt om iets te gaan doen maar wat eigenlijk
bijna niet de ruimte krijgt bij jou in je hoofd
en in je gevoel ook in je acties niet omdat het
zo ver van je af staat en ik hoop eigenlijk dat
door dit te delen ook al ja is dit anders dan
ik normaal gesproken zou doen dat ik daar eigenlijk
twee dingen mee bereik en het eerste is dat jij
daar echt iets aan hebt, juist omdat ik het in
deze fase deel en ook hoe spannend ik het vind
en wat er eigenlijk allemaal in mij opkomt en
hoe ik daar dan mee omga. En het tweede, waarom
ik dit doe, is ook om voor mijzelf een soort
van volgende beweging daarin te maken. Ik ben
me er altijd heel erg van bewust dat wanneer
je zelf door een veranderingsproces gaat, dat
je juist moet kijken naar de dingen die je geneigd
bent om te doen en om ze dan anders te gaan doen.
Natuurlijk niet in alles, maar dat je gewoon
goed moet kijken van oké, hoe zou ik hier normaal
gesproken mee omgaan en past dat ook bij de versie
die dit wil gaan realiseren, of zou diegene dat
anders doen? Want wat je feitelijk doet wanneer
je een groot doel hebt en waar je naartoe werkt,
is dat je ook stilstaat bij, oké, maar wie moet
je eigenlijk zijn om dat doel te kunnen realiseren?
Je doet dat nooit als de versie die je nu bent.
Als het een doel is wat natuurlijk buiten jouw
comfortzone ligt, anders is het niet echt een
doel, dan kan je daar niet komen door gewoon
jezelf te zijn en niet jezelf, je ouwe zelf moet
maar even zeggen. Het gaat er juist om dat je
jezelf uitdaagt en stretcht om de persoon te
worden die dat doel voor elkaar krijgt. En dus
net als dat jij bijvoorbeeld als doel hebt om
zo fit te worden dat je bijvoorbeeld een halve
marathon zou kunnen lopen. Als jij op dezelfde
manier blijft sporten. Als jij nu geen halve
marathon kan lopen, dan heeft dat natuurlijk
te maken met de gewoontes die je nu hebt. En
als je dus niet gewend bent om te gaan hardlopen
en om te gaan trainen ervoor, dan kan je natuurlijk
niet op die oude manier verder en verwachten
dat je straks die halve marathon kan lopen. Of
een hele marathon. En dat is met dit precies
hetzelfde. En dat is de reden waarom ik vandaag,
nadat... wat ik heb gedaan. Toen ging ik daarop
reflecteren en toen dacht ik nee, het is wel
tijd om het te delen. Het is nu wel echt tijd
om het te delen. Ook al voelt het echt heel kwetsbaar.
Nou goed, ik ga je niet langer in spanning houden,
want ik ga gewoon met je delen wat ik al heel
lang wil en waar ik eigenlijk ook niet echt meer
in geloofde en toch ergens ook wel. En dat is
eigenlijk het volgende. Ik heb al jaren voor
mij gezien dat ik gewoon aan het spreken ben
voor een grote groep mensen die helemaal geactiveerd
wordt door wat ik daar kan brengen op het podium.
En die visie was eigenlijk altijd niet heel veel...
concreter dan dat. Ik heb wel eens nagedacht
over, weet je wel, mijn eigen event bijvoorbeeld,
maar ik had zoveel dingen die mij weerhouden
om, of weerhielden om daarin te geloven. En het
belangrijkste was eigenlijk dat ik niet van organiseren
houd. Dat is echt niet mijn ding. En dat ik weet
dat daar best wel wat, daar hangen ook gewoon
risico's aan als je zoiets gaat ondernemen. Dat
zijn ook gewoon financiële risico's bijvoorbeeld.
Maar eigenlijk vooral dat eerste. Ik ga geen
evenement organiseren. Dat is gewoon niet mijn
ding. Daar loop ik echt totaal op leeg. Ik denk
dat sommige mensen denken dat ik daar heel blij
van word en heel goed in zou zijn. Maar dat is
helemaal niet zo. Weet je, ik heb er geen problemen
mee, want dat vind ik juist heel leuk, om voor
een publiek te spreken, om op het podium te staan
en een verhaal te delen. Dat vind ik heel tof.
En in mijn visie is dat ook echt een groot publiek,
gewoon met een paar honderd mensen. Maar omdat
ik dat beeld al zo lang heb, maar ik gewoon geen
manier zag om dat... eigenlijk voor elkaar te
krijgen. Ik was daar ook niet heel bewust mee
bezig. Af en toe dacht ik wel eens aan, misschien
moet ik iemand inschakelen die mij helpt om een
evenement te organiseren enzovoort. Maar dat
zag ik dan toch weer niet zitten en dat voelde
ook een beetje geforceerd. En wat er toen gebeurde
was eigenlijk heel gek. Dus ik mediteer iedere
dag en ik roep daar ook bepaalde beelden bij
op. Dus echt een visualisatie doe ik dan ook.
Het gekke was dat ongemerkt werd het van mijn
event, werd het iemand anders event waar ik dan
spreker zou zijn. Dus mijn beeld ging ik al downgraden
en verwateren en niet dat dat ook niet heel tof
zou zijn om ergens voor te spreken of voor iemand
anders een event. Maar mijn echte droom is eigenlijk
dat het een event was van mijzelf, een evenement
van mezelf. en en en dus was dat al veranderd
in oké dit is iemand anders event en ik ben daar
als een van de sprekers zeg maar en maar goed
ik bleef dat wel soort van visualiseren en en
ik kon dat ook gewoon goed voelen hoe weet je
hoe tof dat gewoon zou zijn en maar ik was daar
eigenlijk niet als doel mee bezig helemaal niet
zelfs en nou een aantal maanden geleden, een
half jaar geleden ofzo, ik heb gewoon een aantal
intuitive beslissingen genomen en door die te
volgen, dus ik ben met sommige dingen gewoon
gestopt in mijn bedrijf en ik heb mensen benaderd
gewoon puur op, ook gewoon op gevoel of ingeving
van oh laat ik weer eens contact zoeken met D
&D en door dat soort dingen te volgen kreeg ik
ineens op mijn pad een rechtstreekse uitnodiging
om mijn eigen event te organiseren. Niet dat
ik dat zelf doe, maar dat ik daarin dus echt
helemaal ondersteund word. Dat kwam echt als
een soort groot cadeau uit de hemel vallen. Ik
kon gewoon bijna niet geloven toen dat op deze
manier aan mij gepresenteerd werd. En ik durfde
er ook niet in te geloven, want ik dacht gewoon,
het is gewoon te mooi om waar te zijn, weet je
wel. En ik realiseerde me ook van, ho ho. Want
daar komt dat stemmetje natuurlijk ook al heel
gauw om de hoek kijken, van nou, dit is te mooi
om waar te zijn. Want... Dan wordt het wel gezegd,
het mag helemaal jouw event zijn, vertel me precies
wat je wil en we gaan het gewoon doen. En toen
merkte ik van, oh wacht even, maar nu ga ik het
zelf saboteren door eigenlijk mezelf al te vertellen
van, ja maar wacht maar, als ik straks vertel
wat ik wil... Dan is het volgende gesprek van,
oké, maar dit is geen goed idee en dat kunnen
we misschien zo doen en dat kunnen we misschien
zo doen. En eigenlijk dat wat mijn idee, mijn
visie eerst was, dat het dan vervolgens de helft
daarvan overblijft. Toen dacht ik, nee, dat moeten
we natuurlijk niet hebben. Dus ik heb gewoon
echt moeten werken aan het blijven openstaan.
Dat soms dingen gewoon op jouw pad verschijnen
en dat het makkelijk kan zijn en dat het je gegeven
kan worden. Dat het soms ook gewoon een kwestie
is van toestaan om te ontvangen wat je krijgt,
weet je wel. En nu zijn we al wat verder, want
we zijn eigenlijk al soort van eerste stappen
aan het maken en dat vond ik al heel erg moeilijk,
omdat ik merkte, ook door de gesprekken die we
samen hadden, merkte ik van, oh, weet je, ik
ga al heel snel planmatig denken. Want ja, dat
is iets wat mij heel erg bekend is. Dat maakt
het misschien voor je gevoel ook veiliger, omdat
je een gevoel van controle hebt. Maar dat ga
ik niet doen. Weet je, dat is niet waar ik op
ga leunen. Dat is iets van mij van vroeger. Maar
dat ben ik niet meer, want ik ben... sinds ik
mijn carriere switch heb gemaakt ben ik alleen
maar beter naar mijn gevoel gaan luisteren en
weet je daar kan je misschien je hele leven lang
mee bezig zijn om dat steeds beter te kunnen
maar ik weet gewoon van mijzelf dat waar ik nu
sta in in hoe ik nu verbonden ben met mijn werkelijke
verlangens dat ja dat is niet te vergelijken
met bijvoorbeeld vijf jaar geleden of acht jaar
geleden maar tegelijkertijd zie ik ook heel duidelijk
wanneer die stemmetjes nog wel opkomen. Misschien
moet je dat niet doen of laten we het klein houden.
En dan betrap ik mezelf erop van, wacht even,
dat is helemaal niet mijn echte verlangen. Dat
is alweer de angst die spreekt dat ik het niet
voor elkaar zou krijgen om een zaal te vullen
bijvoorbeeld. Weet je wel? Dus er zijn zoveel
van dat soort gedachten die dan bij je op kunnen
komen. En dat wanneer je er niet scherp, op bent
en blijft, zul je altijd, altijd, zul je altijd
jouw verlangen, jouw droom kleiner maken. Steeds
kleiner totdat je een haalbare versie hebt gemaakt.
En als je dat doet, en dit is niet vanuit een
oordeel of goede fout, maar als je dat doet zonder
dat je daar dus erg in hebt, dan opereer je nog
steeds vanuit jouw ouwe zelf, je oude identiteit.
En met jouw oude identiteit heb jij eigenlijk
bereikt wat je tot nu toe hebt bereikt. En dat
zijn ook alle goede dingen enzovoorts. Maar als
je verder wil groeien en je hebt iets voor ogen
wat je nog graag zou willen realiseren, graag
zou willen ervaren, dan vraagt het dus van jou
dat je dat oude dus loslaat en dat je juist gaat
opereren en denken en voelen. vanuit dat nieuwe
stuk, dat nieuwe deel in jou, wat nog veel meer
geactiveerd moet worden. Want dat is er al wel.
En zeker ook bij mij. Ik kon echt wel op momenten
merken van, oh ja, maar ik merk gewoon, ja, dit
klopt echt, weet je wel. Maar vervolgens wil
je dus ook opmerken wanneer je even terugschiet
in het oude denken. En wat we vandaag dus gedaan
hebben, is dat we naar een locatie zijn gaan
kijken, want... Ik had zoiets van, oké, nu weet
ik dat ik dit wel graag zou willen, maar ja,
ik sta er nog niet stevig genoeg in om het ook
naar buiten te brengen. Dit was een paar weken
geleden. Wat kan ik nou doen om mijzelf wat meer
onder te dompelen in die setting, zodat ik veel
meer kan voelen hoe het is om daarmee bezig te
zijn? Want als je het voelt en je ervaart dat
meer, dan groeit ook het vertrouwen in dat het...
misschien wel mogelijk is, ook al geloof je er
misschien nog niet 100 % in. Dat is niet anders
als je een carriere switch wilt maken en je begint
een beetje jouw interesses te verkennen in de
praktijk. Je ziet jezelf nog niet iets heel anders
doen. Want misschien doe je al 20 jaar ICT -projecten
begeleiden en zie jij jezelf nog niet als creatiefeling
of als medewerker in zorg. En daarvoor moet je
dus nog acties ondernemen. om jezelf veel meer
onder te dompelen in die nieuwe wereld. Want
als je dat gaat doen, je gaat het veel meer meemaken,
je gaat meer voelen, je gaat meer doen, je gaat
meer praten met mensen die daarmee bezig zijn.
Dan groeit dat stukje in jou, wat jou ook de
stevigheid geeft, van je kan wel degelijk iets
heel anders doen dan wat je tot nu toe hebt gedaan.
En in diezelfde fase verkeerde ik dus ook weer.
dat ik dacht van oké maar wat kan ik nou doen
om ervoor te zorgen dat ik wat verder kom in
dat stuk. Toen dacht ik nou dan ga ik eerst ging
ik een soort van mijn beeld voor het event ging
ik dus wat meer uitkristalliseer van oké maar
wat zou ik nou echt tof vinden waar gaat het
me nou om en ik zie nu ook gewoon dat het evenement
dus dat dat is mijn grote droom. Maar het is
een deel van een beweging die ik in gang wil
zetten. Ik wil gewoon mensen, zoveel mogelijk
mensen bewegen richting hun zuivere verlangen.
En wat ik net al zei, als je een verlangen hebt,
hij is heel snel ondergesneeuwd door allerlei
angsten en onzekerheden. En het gebeurt heel
veel. Ik zit ook gewoon bij mensen die een carriere
switch willen maken. Ik zie het bij mezelf. Het
gebeurt zo snel. Maar ik wil juist, ik ben er
echt een voorstander van, dat je hele bewuste
keuzes daarin maakt. Ook al maak je dat met tussenstappen,
werk je ernaartoe, maar ik zie gewoon dat mensen
echt... Hoe zeg je dat? Voldoening ervaren als
ze hun tijd en energie steken in dat wat voor
hen de moeite waard is. En wat is er nou meer
de moeite waard dan je grootste verlangens, weet
je wel? Het is nooit weggegooid om daaraan te
werken. We gingen dus naar locaties kijken, want
ik heb toen bedacht, ik moet gewoon een stap
nemen. Dus ik ben eerst op zoek gegaan naar locaties
in Rotterdam, in Den Haag. En ik had al bedacht
wat voor... onderdelen ik eigenlijk zou willen
hebben en wat voor sfeer ik wil neerzetten, wat
ik eigenlijk zou willen brengen ook in dat evenement.
En toen kwam ik op twee locaties waar ik sowieso
wilde gaan kijken en vandaag was dan de eerste
die we bekeken. Nou en toen ik daar was en ik
stond in die zaal, ja het was heel gek. Ik had
al van tevoren bedacht voor hoeveel mensen ik
dan een ruimte nodig zou hebben. En toen ik dat
had bedacht en ik had daar een beetje al naar
de prijs gevraagd en of we die ruimte konden
bekijken, toen merkte ik een paar dagen later
van, is dat wel het aantal mensen wat ik het
liefste zou willen ontvangen? En toen ik daar
heel eerlijk antwoord op gaf, toen was de antwoord,
nou eigenlijk niet. Dus ik had dus weer mijn
zuivere verlangen verwaterd door het in mijn
ogen praktisch haalbaar te maken. Je gaat dan
naar een aantal toe waarvan je kan zien van oké
dat red ik misschien nog wel. Dat ga ik misschien
wel voor elkaar krijgen als we daar echt voor
gaan werken. Maar toen ik echt eerlijk was en
ik dacht aan eigenlijk drie keer zoveel mensen.
En ik ging me voorstellen hoe dat zou voelen.
Ja, toen merkte ik zo 'n groot verschil. Toen
dacht ik, ja, oh, maar dat zou echt, weet je.
Ik had echt een gevoel van dat ik helemaal aan
was. Gewoon al van dat idee, van dat beeld. En
toen wist ik van, oh, maar wacht even. Dit is
het echte verlangen. En dat andere, dat leek
het verlangen, maar dat was eigenlijk al een
soort van ja, Het beeld was al aangepast naar
wat ik dacht dat haalbaar was. En dus had ik
voor vandaag alsnog gevraagd of we ook de grote
zaal konden bekijken. En toen we daar stonden
in die grote zaal, toen dacht ik, ja, die klopt
gewoon. Klopt gewoon met het beeld wat ik ook
heb. Dit klopt gewoon met wat ik echt heel tof
zou vinden. Klopt gewoon met het gevoel en de
visie. Toen hebben we ook nog de andere zaal
bekeken. En ik moet zeggen, daar kunnen nog veel
meer mensen in dan wat ik oorspronkelijk in gedachten
had. En dat was ook een hele toffe ruimte. Maar
het gevoel was wel iets anders. Dus van het eerste
was echt de excitement. Dat kon ik heel duidelijk
voelen. En hiervan dacht ik, ja, dat is ook tof.
Maar qua intensiteit was het toch weer even anders
dan de andere zaal. En ja, dus dat is eigenlijk
waar ik nu sta. Want ik kwam daarna dus eigenlijk
terug van die bezichtiging en ik dacht bij mezelf
van oké, ik kan voelen dat het klopt gewoon.
Dit is gewoon een verlangen van mij, wat ik al
veel langer heb. Ja, ik krijg dit ook gewoon
niet voor niks. Nu een beetje op mijn pad. Maar
ja, ik moet er nu wel mee verder gaan. Ik ben
degene die daar heel stevig in moet staan. Dat
dit is wat ik gewoon te brengen heb, want dat
is ook gewoon zo. En daarom dacht ik van, oké,
wanneer is het dan tijd om daar iets over te
zeggen? En ik had eigenlijk vandaag nog gezegd,
het is nog te vroeg om het aan te kondigen. En
toen ik thuis was, ging ik er nog over nadenken
en toen dacht ik, Nee, dit is het perfecte moment
om het gewoon te vertellen dat dit is wat ik
wil, dit is wat ik ga doen en dat is een evenement
organiseren. Het evenement staat helemaal in
het teken van het zuivere verlangen, van wat
wil je nou eigenlijk echt? Ik ga verder nog geen
details geven omdat ik daar zelf nog geen klap
op heb gegeven. Maar ik wilde gewoon met je delen
dat dit iets is waar ik heel diep van binnen
voel dat ik dat gewoon te doen heb. Dat dit een
belangrijk onderdeel is van een beweging die
ik aan het creëren ben. En misschien weet je
ook dat ik met een boek bezig ben wat ik al een
paar maanden heb laten liggen. De een of andere
manier kwam daar toch de klat in terwijl ik daar
best wel een eind mee ben. Maar nu zie ik...
waarom dat is en waarom dat gewoon goed is. Want
dit komt op mijn pad, dit evenement. Nu zie ik
het echte grote plaatje waar ook het boek onderdeel
vanuit maakt. Dus dat, ik denk als ik nog even
een paar stappen neem dat ik dan het boek ook
makkelijker kan afmaken. Ik denk dat het ook
wel verandert een beetje, niet in de structuur,
maar toch wel een beetje in de dingen die ik
misschien ga delen. Terwijl ik in die fase zat
van het schrijven van het boek, wat ook gaat
over wat je doormaakt als je door een persoonlijk
transformatieproces heen gaat, zoals ik nu zelf
ook doe. Ja, daar gaat het helemaal over. En
omdat ik daar doorheen ga terwijl ik ook dat
boek aan het schrijven ben. ja, wil ik dat ook
wel onderdeel maken daarvan? Wil ik dat ook meenemen
in wat ik daarin vertel? En ja, dat is dus wat
ik vandaag wilde delen met je. Eigenlijk gewoon
heel spontaan, helemaal niet de bedoeling van
te voeren, maar ik voel gewoon dat ik dit moet
doen. En ik hoop dat het voor jou misschien iets
triggert van, oh ja, stiekem heb ik toch wel
iets wat ik nog heel graag zou willen. Wat zo
belangrijk is, is dat je het eerst voor jezelf
erkent. Weet je al, doe je er nu nog even niks
mee, maar erkent gewoon puur datgene wat jij
heel tof zou vinden, maar waar je gewoon echt
van zou oplichten als je dat zou kunnen doen.
Als je dat aan het doen was. Het is eigenlijk
dat gevoel wat ik bij zoveel mogelijk mensen
wil activeren, want het is zo makkelijk om me
te negeren omdat je in de waan van de dag leeft,
omdat je gewend bent aan de zekerheden die je
hebt. En het is net als dat ik ook denk van oh
ja, maar waarom zou ik dat doen met al die met
alle risico's en alle dingen die niet bekend
zijn en al die dingen die verkeerd kunnen gaan.
Waarom niet gewoon doorgaan zoals ik bezig ben?
Want ik heb al heel veel leuke dingen te doen
en het gaat hartstikke goed. Dus waarom niet
gewoon dat blijven doen en misschien nog iets
meer, maar waarom totaal iets iets anders? Alleen.
Weet je, dan moet je ook gewoon echt je gevoel
checken en ik weet gewoon voor mijzelf dat dit
iets is wat ik heb te doen, wat ik gewoon moet
doen voor mezelf ook. En ik denk dat als ik dat
omarm, dat ik ook het meest kan betekenen voor
een ander. Dat is echt mijn overtuiging dat als
je gewoon als je gaat voor datgene wat je te
doen hebt en wat je dus ook met toewijding kunt
doen en met liefde kunt doen en met passie kunt
doen, dat je dan ook het meest kan betekenen
voor mensen om je heen en de mensen op wie jouw
werk misschien impact maakt en dat het mooiste
werk gecreëerd wordt door de mensen die echt
met hart en met passie hun werk invulling geven.
En dat blijft niet jarenlang exact hetzelfde.
Dat kan gewoon niet. Ik volg mijn hart al jarenlang.
En mijn business is echt niet hetzelfde gebleven
in die acht jaar dat ik nu voelt aan mijn het
ondernemen ben. Ja, blijft dat evolueren. En
daarom zeg ik ook altijd tegen mensen die vinden
dat ze een nieuwe keuze moeten maken voor hun
werk. die willen dat dan voor de komende tien
jaar, dat dat dan helemaal goed is, of tot aan
hun pensioen. Maar dat is nog steeds denken vanuit
het oude, vanuit het zwart -wit en goede en foute
keuzes. Terwijl, hoe ik ernaar kijk, ben je altijd
in ontwikkeling. En ja, jouw verlangens, die
kunnen ook een beetje een andere kant op gaan,
of veel meer... helderder worden naarmate je
stappen onderneemt. En het is dus heel normaal,
heel menselijk dat wat jij nu geweldig vindt,
dat over een paar jaar daar toch weer ruimte
gemaakt moet worden voor iets nieuws of iets
erbij of voor iets meer een aanscherping van
wat je aan het doen bent. En dat is wat ik nu
ook aan het doen ben en ik ben dat het afgelopen
jaar heel rigoureus aan het doen. Zonder mijn
business helemaal om te gooien. Maar ik heb echt
wel hele grote keuzes gemaakt voor de manier
waarop ik werk en op wat ik aanbied. En ik heb
nog meer plannen om dat nog verder door te zetten.
En daar ben ik vol met bezig. En daar is het
evenement dus ook onderdeel van. Ik vind het
heel spannend om dit gewoon te delen. En waarom
vind ik het zo spannend? Ik vind het zo spannend
omdat ik weet dat het ook kan zijn dat het misschien
toch niet lukt. Daar ben je dan bang voor. Niet
dat ik dat weet, maar dat is dan wel de angst
die daar zit. Ja, maar dan heb ik het aangekondigd
en dan doe ik het straks niet. Weet je wel? En
wat gaan mensen daarvan denken? Dus dat soort
gedachten, dat komt wel door me heen. Alleen,
ik wil daar niet naar handelen. Ik wil niet handelen
op basis van angst. Ik wil handelen op basis
van mijn verlangen en wat klopt voor mij op dit
moment? En wat voor mij klopt op dit moment kan
wel heel spannend voelen, want het is echt buiten
mijn comfort zone. Maar ja, ik heb het nu gedeeld.
Ik ben heel erg benieuwd. Weet je hoe dit ook
bij jou land? Ik krijg de laatste tijd steeds
meer reacties ook op de podcast. En ik vind het
heel fijn om te horen. Goed om te horen, om vragen
te krijgen soms, of inzichten. Dus deel dat ook
gerust als je dat wil. Dat waardeer ik enorm.
Ik dank je wel voor het luisteren sowieso. En
ik hou je natuurlijk op de hoogte van mijn proces
naar dat evenement toe. En als ik meer weet daarover,
concreet, dan ga ik dat... ook gewoon met jullie
delen. Ik wens je nog een hele fijne dag en wellicht
tot de volgende keer. Bye.