Hey, leuk dat je luistert naar deze aflevering
van Helen's Choice. Het is vrijdag, begin van
de middag, als ik dit opneem. En vanmorgen ben
ik mijn dag gestart in de sportschool. Om zeven
uur was ik daar iets na zevenen. En normaal gesproken
ga ik niet zo vroeg, maar ik was vandaag niet
alleen. Ik ging vandaag samen met iemand... Ja,
die zelf daar ook traint en ook heel goed let
op zijn houding en hoe die het uitvoert enzovoorts.
Het bracht me op het idee voor deze aflevering,
want ik heb wel het een en ander gemerkt aan
mijzelf. Wat ik met je wil delen, want ik herken
dat namelijk ook. in de mensen die ik begeleid,
bijvoorbeeld in mijn coachings trajecten, de
mensen met wie ik spreek, die graag een carriere
switch willen maken, maar die daar niet helemaal
verder inkomen. Dus als je je herkent in een
bepaald gevoel van ongeduld, omdat je daar wil
zijn, maar daar nog niet bent, blijf dan zeker
luisteren, want dat is het thema van vandaag.
Om even in te haken op de situatie van vandaag,
waarbij ik dus in de ochtend ging trainen, moet
ik eerst een klein stukje context meegeven. En
je hebt misschien in een van de eerdere afleveringen
meegekregen dat ik een heubblessure heb opgelopen.
En dat is inmiddels bijna een half jaar geleden
of misschien wel iets langer zelfs dan een half
jaar geleden. En daar heb ik nog steeds last
van. En het is niet heel ernstig, maar ja, ik
kan gewoon niet alles doen wat ik zou willen
doen. wel alles, maar niet even intensief of
niet even lang als ik soms zou willen. En inmiddels
is het duidelijk dat het ook een aangeboren afwijking
is in de heupkom, waardoor eigenlijk de heup...
plaats wordt gehouden door een ander deel wat
dat normaal gesproken dus niet hoeft te doen.
Dus dat wordt gecompenseerd door eigenlijk de
spieren om mijn heup heen. Om die heupkom heen
en door het labrum heet dat geloof ik. En daar
is een scheurtje ingekomen waardoor ik dus pijn
heb. Maar die scheur is daar gekomen door structurele
overbelasting. Want de kom is te klein om het
bot op zijn plek te houden. Dus vandaar de structurele
overbelasting. Plus het feit dat ik ook heel
lenig ben van mezelf. Dus ik ben hypermobiel
en dat helpt het allemaal niet. Het is heel handig
dat je heel soepel bent. Dat zorgt er eigenlijk
gewoon voor dat het eigenlijk nog veel meer gecompenseerd
moet worden door onder andere de spieren eromheen.
Nou, het is nog niet zo lang geleden dat ik dat
weet, dat dat eigenlijk ook de oorzaak is geweest
van die overblasting en die scheur. Die scheur
die gaat niet meer heilen, maar ik kan wel weer
pijnvrij worden. Dus dat is helemaal mijn doel.
Ik ga er ook gewoon vanuit dat dat zover is zo
meteen. En ik ben ook gestopt met het kickboksen
wat ik hiervoor deed, omdat ik dat gewoon voorlopig
sowieso niet kan doen. En omdat die hoge trappen
die je met kickboksen moet maken, dat zijn geen
bewegingen die aan te raden zijn in mijn situatie
met mijn kleine hupkong, zeg maar. En dus ben
ik vol goede moed aan de fitness begonnen. Ik
ben nu, ik weet niet, ik denk drie maanden lid
of zo. En hoewel ik fitnessen nooit echt leuk
heb gevonden, ik heb vroeger ook weleens gefitnessd,
ja, ben ik nu heel erg gemotiveerd. Want ja,
ik wil gewoon mijn lijf gewoon sterk maken en
dat zo iets niet weer kan gebeuren. Ik wil voorkomen
dat ik straks misschien artrose heb of wat dan
ook. En ook vanwege de perimenopauze, waar ik
ook nog doorheen ga, vanwege de soort van de
aanloop naar de menopauze, is het voor mij extra
belangrijk om kracht te trainen en ik was dus
al begonnen twee drie maanden en nou ben ik van
de week naar de fysiotherapeut terug geweest
nadat ik dus weet wat de oorzaak is van mijn
blessure en hij gaf heel duidelijk aan van ja
je hoeft je kan zelfs zonder al die apparaten
trainen omdat het belangrijkste wat jij moet
trainen is de coördinatie en de balans. En hij
gaf mij eigenlijk een trainingsschema mee, daar
had ik ook om gevraagd, wat ik dan moet gaan
trainen. En daar ben ik mee aan de slag gegaan,
maar je moet je voorstellen dat dat dus, ja,
voor mij zijn dat, het zijn eigenlijk een soort
van hele simpele oefeningen die voor mij heel
lastig zijn. uit te voeren zijn. Mijn balans
is echt slecht. Dat was al niet goed, maar het
is nu eigenlijk nog erger. Dus ik moet allerlei
oefeningen doen, zoals op één been staan en dan
eigenlijk vooruit lopen, knie omhoog trekken
en weer een stap vooruit. Bij mij wiebelt dat
allemaal en dat is precies wat ik moet trainen.
Maar dan moet je ook weten dat ik iemand ben
die houdt van ook hard trainen. Gewoon snel vooruit.
Ik wil echt gewoon niet pijn hebben van het trainen,
maar ik hou echt van echt goede spierpijn. Ik
wil gewoon voelen dat ik heb getraind. Ik wil
voelen dat ik echt alles op de mat heb achtergelaten,
zeg maar, of in de zaal heb achtergelaten. En
dat is niet het doel nu. Want zoals de fysiotherapeut
het uitlegt, van ja, je werkt nu eigenlijk de
komende weken werk je naar een bepaalde basis
toe van waaruit je de andere dingen kunt gaan
doen. Met andere woorden de basis is niet op
orde, die spieren zijn eigenlijk te slap om het
voor jou allemaal op de goede plek te houden
en dus is dit nu niet het moment om eigenlijk
te gaan voor harder trainen, zwaarder trainen
enzovoort. En misschien heb je dan een beetje
een idee van hoe moeilijk het soms voor me is
om me bijna in te houden. Zo voelt het dan. Dus
terwijl ik dus vanmorgen in de sportszaal stond
en ik keek op dat briefje van Deficio en ik begin
dan met drie keer acht alles te doen. Al die
oefeningen, dat moet ik drie keer acht keer doen.
Ik merkte al aan mezelf dat ik in plaats van
acht deed ik er gewoon twaalf. was ik ook gewend,
alles gewoon 12 keer of 15 keer, dus in sets
van 12 keer. En nu moest ik er acht doen, dacht
ik, oh, maar ja, het gaat zo makkelijk die 12.
Maar er zit ook een bepaalde onrust in die maakt
dat ik er 12 van wil maken, want ik wil snel
verder, want ik wil snel... weer sterk zijn en
weet je wel en harder kunnen trainen en voluit
kunnen gaan en al die dingen terwijl ik me daar
niet mee bezig moet houden op dit moment. Dat
doet me ook denken aan de jaren dat ik kon voet
trainen was mijn leraar die hamerde altijd op
de basis en daarom alle jaren dat ik daar heb
getraind ik 12 jaar toe kon voet getraind deden
we continu dezelfde oefeningen, dezelfde basis
oefeningen. En natuurlijk, de andere tijd trainen
we dan steeds een nieuwe vorm en die moest je
dan steeds beter leren en steeds sneller enzovoort.
Maar het begon allemaal bij die basis houding,
basis oefening. Hij zei ook, als je later, nu
kan je trainen om heel snel en krachtig en weet
ik veel wat allemaal te worden, maar als jij
later ouder wordt en je bent ook minder in staat
om weet ik veel te springen en al dat soort dingen.
Dan kun je altijd terug naar die basis en dan
is je vorm nog steeds mooi. Dan voer je je oefeningen
nog steeds goed uit. Je doet dan alleen al die
extra dingen. Die doe je dan niet meer wanneer
het niet kan. En dat is nu dus ook het geval.
Maar het voelt voor mij een klein stukje als
weer opnieuw beginnen. Want ik was eigenlijk
al opnieuw begonnen, omdat ik al gestopt was
met kickboksen. Ik ben op die fitnesschool begonnen,
maar eerst met apparaten. Maar nu realiseer ik
me dat die apparaten, dat past eigenlijk niet
bij wat ik nodig heb. Dus ik werk nu gewoon in
de vrije ruimte en ook wel met losse gewichten,
zeg maar. Maar ik moet heel veel balansdingen
doen. Ik moet heel veel coördinatie dingen doen.
Af en toe is het gewoon irritant, want dan voel
ik gewoon, maar ik wil gewoon sneller en harder.
En dat is precies de onrust waardoor je dus niet
verder komt, waardoor je niet optimaal vooruit
komt. Ook niet als je een carriere switch wil
maken. En waarom niet? Wat ik heel vaak zie bij
mensen die eigenlijk willen ontdekken wat ze
willen doen. Want ze zitten nu in een baan waarop
ze uitgekeken zijn of ze hebben geen baan, maar
ze willen echt iets anders. Maar er is een ongeduld
om te ontspannen in waar ze nu zijn en daar oké
mee te zijn. Want vanuit die ontspannen emotionele
staat kun je ook open verkennen. Dan pas kun
je echt exploreren en weer teruggaan naar het
voelen van je nieuwsgierigheid en je plezier
en je enthousiasme. En dat kan niet zo goed wanneer
je alsmaar bezig bent met maar ik weet het nog
niet en en en ik wil het nu weten wat wat wat
wat gaat het worden en wat moet ik nu doen en
dus heel erg vanuit die energie van ik wil daar
zijn en ik ben er nog niet die die emotionele
staat van zijn zorgt ervoor dat je in een soort
van haast bent terwijl juist de ontspanning heel
erg nodig is om ook dingen op je binnen te laten
komen en te laten werken. Want dan pas kan je
ook echt voelen wat iets met jou doet. Dan pas
kun je je interesses, dingen die jou interessant
lijken, dan pas kun je ook echt de feedback ontvangen
als je dat aan het uitproberen bent in de praktijk,
als je dat aan het verkennen bent. En elke maand
hebben wij een deep dive voor het carriere switch
traject. En ik stelde een vraag, ik weet even
niet meer welke vraag dat was, maar toen was
een van de deelnemers deelde dat het heel goed
met haar ging. En dan moet je voorstellen dat
het iemand is die net twee maanden begonnen is
en nog geen switch heeft gemaakt zoals ze die
voor ogen heeft en ze weet nog niet exact wat
ze wil. Maar... Ze heeft wel stappen gemaakt,
maar het belangrijkste is dat ze aangaf dat ze
blij is, dat ze helemaal oké is met waar ze nu
staat en dat ze daar plezier in heeft, dat ze
zich goed voelt in waar ze nu staat en waar ze
mee bezig is. Dus het is een stukje ontspannende
energie, ontspannen energie moet ik zeggen, ontspannen
energie, maar ook open voor meer. open voor mogelijkheden,
het kunnen zien van de mogelijkheden, het kunnen
binnenlaten van de dingen die goed gaan. En nu
kan je misschien ook voorstellen dat wanneer
je dus ongeduldig bent, want ja, ik weet het
nog steeds niet, dat dat het tegenovergestelde
is van wat je eigenlijk nodig hebt. Ik weet op
het moment dat iemand mij zoiets vertelt en ik
voel ook aan de energie dat dat klopt, dan ben
ik zo blij, omdat dan... de basis op orde is.
En net als bij mij, ik werk nu ook aan die basis,
mijn fysieke basis, in de coördinatie van mijn
heupstabiliëteit. Maar wanneer die op orde is,
dan kan ik keihard gaan. Dan kan ik harder gaan
trainen en zwaarder enzovoort. Maar je moet eerst
oké zijn met waar je nu staat, waar dat ook is.
Ook al zit je nu in een situatie waar Ja, waar
je ook niet blij mee bent. Je wil wel echt in
het hier en nu aanwezig zijn met wat er is en
met wat er nu wel kan. En dat je gaat kijken
van, oké, maar welke stap kan ik nu wel nemen?
En ik weet gewoon dat deze deelnemer, nu ze dit
voelt, dat ze... dat het nog veel makkelijker
hierna gaat. Je bent ook veel eerder geneigd
om acties te ondernemen, om te exploreren. Soms
hebben mensen in het begin zeker ook weerstand
om in actie te komen. Ja, maar wat moet ik dan
doen in de praktijk met die interessegebieden?
Nou, daar help ik dan bij. Daar gaan we erover
sparren en dan maken we heel concreet. Je kan
dit en dit en dit doen. En dat is dan iets simpels
eigenlijk. Maar als er veel weerstand is, dan
doen mensen het vaak niet. Of het kost heel veel
energie. Maar dat komt dus omdat er nog weerstand
is, vaak, voor waar ze nu zijn. Zolang je dat
niet gewoon accepteert en daar echt oké mee bent,
is het heel moeilijk om die stappen wat lichter
te nemen. En die lichtheid, die luchtigheid...
die heb je nodig om te exploreren. Exploreren,
weet je, die woorden die zeggen het eigenlijk
al. Jij wil je hart volgen en je wil ontdekken
wat je wil doen, maar iemand die zijn hart volgt,
die doet dat niet pas wanneer die carriere switch
is gemaakt. Je maakt die carriere switch omdat
je je hart volgt. Dus dat is het eerste wat je
doet, is nu al voelen wat je voelt. En nu al
oké zijn met waar je nu staat terwijl je ook,
ook meer wil. Maar niet vanuit ongeduld vooruitgaat,
maar vanuit nieuwsgierigheid, vanuit exploratie
en dat je oké bent met de tijd die jij daarvoor
nodig hebt. Want ongeduld kan ook komen vanuit
eigen soort van opgelegde regels van, ja maar
dan moet ik wel binnen die zes maanden moet ik
wel echt weten. wat ik wil doen of dan moet ik
echt wel die switch hebben gemaakt. Het zijn
heel vaak onze eigen normen die wij opleggen
aan onszelf waardoor we helemaal niet vrij zijn.
Dat kan ook een norm zijn van ja maar wat ik
ga kiezen, als ik straks weet wat ik wil, dat
moet dan wel de juiste keuze zijn en dat moet
wel kloppen voor de komende tien jaar of tot
aan mijn pensioen. Maar dat is een regel. Wat
eigenlijk een voortzetting is van je oude denken.
En dat is juist wat niet leidt tot een carriere
switch. Tot het volgen van je hart. Want je volgt
niet je hart. Als jij zegt, van tevoren zegt,
dat wat jij kiest, dat je daar tien jaar aan
vast moet houden en anders is het een verkeerde
keuze. Dan volg je eigenlijk gewoon niet je hart.
Want jouw verlangens blijven zich ook gewoon
ontwikkelen. Want jij ontwikkelt je. Of je het
nou bewust doet of niet. dingen mee in je leven,
je behoefte veranderen, en je verlangens kunnen
ook gewoon veranderen. Dus degene die in mijn
traject dan zeggen, en er waren er meerdere hoor
in deze deep dive, als ze dan zeggen van ik voel
me vrij in mijn hart, dus ik voel me vrij om
om dit nog verder te exploreren waar ik nu mee
bezig ben en ik ben daar heel blij mee en ik
vind het nu oké als dat wat langer duurt dan
ik eigenlijk eerst van plan was. Ja, weet je,
dat is vrijheid. Want dan is het niet afhankelijk
van je omstandigheden. Dus wij zijn altijd op
zoek naar de externe resultaten zonder dat we
realiseren dat die externe resultaten die volgen
nadat er intern eerst iets getransformeerd is
bij jezelf. Je kan niet dezelfde persoon blijven
die logisch blijft denken en alleen maar op basis
van die logica of op basis van wat slim lijkt
om te doen of op basis van wat goed is voor je
CV en waar je het meeste kans op maakt. Je kan
niet op basis van die oude regels verwachten
dat jij die omslag gaat maken naar het volgen
van je hart. Dat past daar helemaal niet bij.
Dat is gewoon de verkeerde basis voor het resultaat
wat je wil hebben. En dat is het punt wat ik
wil maken in deze aflevering, is hoe belangrijk
die basis is en dat als jij iemand bent die eigenlijk
net uit dat oude stuk komt, waarbij je wel gewoon
gewerkt hebt en misschien met plezier hebt gewerkt,
maar waarbij je het nu wil omdraaien om echt
na te gaan. Wat wil ik nou eigenlijk? echt doen,
dan moet je eerst werken aan de basis, en die
ligt bij jou zelf, de basis van hoe jij denkt
en hoe je je voelt. Die maakt eigenlijk al een
draai voordat je die stappen, die ontwikkelingen
gaat maken, die de mensen in mijn carriere switch
traject maken. Dat is eerst een kijkje naar binnen
en loslaten waar jij nog een stuk ongeduld merkt,
dat je ergens anders wil zijn dan waar je nu
bent, dan moet je loslaten. Het loslaten van
denken in zwart -wit, in goede en fouten keuzes.
Nee, elke keuze is gewoon een keuze. En van elke
keuze kun je weer meer leren over jezelf. En
al die dingen die maken dat jouw basis wijzigt
en op een ander fundament op een steviger fundament
voor het volgen van je hart, kun je iets veel
groters bouwen uiteindelijk. Dus het geduld wat
je dan eigenlijk eerst moet kunnen uitoefenen
en het oké zijn met waar je nu staat, dat loont
zich op langere termijn, omdat je dan wel harder
kunt gaan en ook beter kunt bouwen en groter
kunt bouwen. Dat was wat ik wilde delen met je
vandaag naar aanleiding van mijn sporttraining
vandaag. Ik kan wel voelen dat ik wel echt goed
gewerkt heb vandaag, ook al voelde ik tijdens
het trainen ergens dat het misschien niet zo
hard was als ik zou willen. Ik kan nu aan mijn
lichaam merken van oké, ik heb wel echt gewerkt
aan de spieren die dat ook echt nodig hebben.
En dus herinner jezelf daar ook aan. Probeer
ook echt te vangen wanneer je die energie hebt
van het pushen, van het snel, sneller gaan dan
waar je eigenlijk bent. En kijk eens of je dat
voor jezelf los kunt laten en gewoon oké kunt
zijn met waar je staat terwijl je ook op verkenning
gaat. Want dat is natuurlijk de andere kant als
je dus helemaal oké bent met waar je bent. Maar
je hebt wel dat verlangen om een carriere switch
te maken. Er is wel actie nodig en er is wel
voor nodig dat je ook uit je comfortzone gaat.
Dus ongemak hoort helemaal bij het proces. Maar
waar ik het over heb, wat je niet wil hebben,
is die soort van negatieve energie eromheen.
Dat is weerstand. Oké, nou, ik dank je voor het
luisteren. Ik ben heel erg benieuwd wat je hiervan
meeneemt. Als je dat met me wil delen, vind ik
altijd leuk. Ik kreeg gisteravond nog een mail
over de twee afleveringen hiervoor en dat het
heel erg gewaardeerd werd dat ik ook mijn eigen...
Proces met jullie deel als luisteraar en dus
dat vind ik heel leuk om te horen. Het is en
leuk om te horen, maar ook nuttig voor mij om
te horen, omdat ik dat natuurlijk goed weet van
oké, nou dit zijn onderwerpen of een manier van
vertellen die waardevol voor je is. En dat is
natuurlijk wel echt helemaal mijn insteek met
het maken van deze podcast. Oké, dat was hem.
Ik wens je een hele fijne dag of avond en hopelijk
tot de volgende keer. Bye.