Hey, leuk dat je luistert naar deze aflevering
van Helen's Choice. En dit is de laatste aflevering
voordat ik vertrek op vakantie naar Indonesië
voor drie weken. En het onderwerp van vandaag
heeft er min of meer mee te maken. Ik heb morgen
nog een dag voordat ik vertrek. En wat ik van
plan was te doen... En wat ik normaal gesproken
ook gewend ben om te doen is dat ik van tevoren
mij op zo 'n manier voorbereid dat wanneer ik
met vakantie ben, en ik ga niet werken op vakantie,
ik neem geen laptop mee, maar dat ik nog wel
zichtbaar ben voor social media en via mijn e
-mail. Er staan mensen op mijn e -maillijst die
gewend zijn om heel regelmatig van mij te horen.
En natuurlijk mijn podcast die natuurlijk iedere
week uitkomt, een nieuwe aflevering. Normaal
gesproken zou ik dus van tevoren het zo voorbereid
hebben dat tijdens mijn vakantie dat gewoon doorgaat.
Omdat ik het van tevoren al ingepland heb of
in ieder geval klaar heb staan om dat te kunnen
publiceren. En dat ga ik deze keer anders doen.
En de aanleiding weet ik niet zo heel goed, denk
ik niet zo heel scherp op één moment te pinpointen.
Maar het heeft eigenlijk te maken met een grotere
verandering die al een tijdje gaande is achter
de schermen. Je hebt daar, als je vaker naar
de podcast luistert, al het een en ander in meegekregen.
En die grotere verandering die zorgt ervoor dat
ik, ja, langzaam maar zeker dingen anders aan
het doen ben. dan ik gewend ben te doen. En daarom
gaat deze aflevering over, speel je om te winnen
of speel je om niet te verliezen? Want dit is
het punt. Ik denk dat heel veel mensen spelen
om niet te verliezen zonder dat ze dat in de
gaten hebben. En ook ik was me daar in dit geval
ook niet zo heel erg van bewust, niet echt van
bewust. omdat ik doe natuurlijk al heel lang
werk wat ik super leuk vind om te doen. En ik
heb ook in eerdere afleveringen ook gezegd dat
ook al doe je wat je heel erg leuk vindt om te
doen, dat blijft niet altijd hetzelfde. Jij bent
vijf jaar of tien jaar later, heb jij andere
wensen, andere verlangens, andere behoeften.
En als het zo is dat jouw werk exact hetzelfde
is als tien jaar geleden, Ja, dan schuurt dat
gewoon. Dus het is heel natuurlijk dat je onderweg
ook steeds een soort van aanpassingen doet aan
de hand van veranderingen bij jou zelf in wat
jij wil. En ik heb het afgelopen jaar een aantal
dingen anders gedaan. Ik heb besluiten genomen
die best wel heel rigoureus zijn. groot besluit
was begin van het jaar om geen nieuwe ondernemerstrajecten
meer op te starten. Ik werk alleen nog met de
ondernemers die al bij mij in een traject zaten
voor het begin van het jaar. En ik ga het ook
gewoon niet meer op die manier in ieder geval
aanbieden, waarbij ik dus samen met ondernemers
werk aan hun bedrijfsdoelen, dus doelen als ondernemer.
Een ander iets wat ik anders heb gedaan en dat
is veel recenter en daar heb ik ook over verteld
is de workshop planning & focus. Die workshop
heb ik al heel vaak gegeven en de laatste keer
was enkele weken terug, twee weken terug denk
ik en ik besloot op het laatst dat het niet meer
passend was om het op dezelfde manier te doen
als voorheen. En waar hebben die veranderingen
nou mee te maken? Die hebben er mee te maken
dat Ja, dat ik weet dat ik nog een grotere verschuiving
te maken heb in mijn bedrijf. En die is misschien
voor de buitenwereld niet zo chokerend, maar
die impliceert wel een aantal nieuwe keuzes.
Sommige daarvan heb ik dus inmiddels al gemaakt
en andere, ja, die komen er nog aan. Maar waar
ik mijn aandacht echt... opricht, want ik werk
natuurlijk met mensen die een carriere switch
willen maken, die hun hart willen volgen. Maar
in essentie, als ik echt kijk naar waarom ik
doe wat ik doe, dan gaat het mij erom dat ik
mensen kan helpen om een echte diepe persoonlijke
verandering te kunnen implementeren voor zichzelf.
En dat is dan nu op het werkvlak, als ik met
mensen werk die een carriere switch willen maken.
Maar achter de schermen werk ik ook met een aantal
mensen die gewoon ook persoonlijk vlak een bepaalde
ontwikkeling willen doormaken. En ik werk heel
graag met mensen die dat ook gewoon echt aan
willen gaan. Gewoon een diepe transformatie bij
jezelf. Want dat vraagt ook van iemand dat diegene
ook dat... die confrontatie aan wil gaan, echt
in de spiegel wil kijken. Ook gewoon het ongemak
durft te voelen en te doorvoelen van verandering,
want het is wel degelijk voelbaar als je buiten
je comfortzone gaat handelen. En ja, dat vind
ik gewoon echt het mooiste om te doen en dat
doe ik ook in die carriere switch trajecten.
Maar in mijn lange termijn visie wordt dat nog
veel groter en werk ik met veel meer mensen die
dat ook op dat niveau aan willen gaan en die
dat ook echt als iets moois en als iets belangrijks
zien omdat er meer mogelijk is. vinden ze het
dan ook belangrijk om daarmee aan de slag te
gaan, om dat ook mogelijk te maken en dat je
zelf niet meer de bottleneck bent voor je eigen
groei en je eigen transformatie. En om dat te
kunnen doen, moet ik dat natuurlijk ook bij mijzelf
goed in de gaten houden. En waar ik dus achter
kwam, en dat speelt al een tijdje, maar vandaag
was eigenlijk echt het grote inzicht daarin,
is het besef dat ik precies in een soort transitiefase
zit, eigenlijk die grote revisie, maar dat ik
nog heel erg vasthou aan iets wat me tot nu toe
heel erg heeft geholpen om gewoon te komen tot
waar ik nu ben. En dat is mijn manier van werken,
mijn consistentie in bijvoorbeeld mijn zichtbaarheid.
Ik ben heel zichtbaar online, op social media
en in de emails. Ik heb echt een bepaalde ritme.
En ook met de podcasts, die breng ik iedere week
uit en dat doe ik nu denk ik al twee jaar. En
dat is ook mijn kracht geweest tot nu toe. Dus
ik kon altijd heel erg bouwen op mijn discipline
daarin. Ja, als ik besloot om iets gewoon iedere
week te gaan doen, dan ging ik dat iedere week
doen. Maar nu kom ik dus op het punt dat ook
dat stuk niet meer helemaal klopt. Dus de manier
waarop ik dat altijd gedaan heb op discipline,
voelt nu beperkt, beperkend en beknellend. En
net als de manier waarop... de oude structuur
van de planning en focus workshops vroeger altijd
heel goed ook voor mij werkte om het op die manier
ook te geven zo klopte het voor mij die laatste
keer niet meer om het weer op die manier te doen
en daarom heb ik hem helemaal van scratch eigenlijk
weer opnieuw opgezet en daar was ik heel blij
mee en dat merkte ik ook in mijn eigen energie
maar ook in die van de deelnemers en hoe die
hele dag eigenlijk verliep Maar als ik nu dus
ga kijken van jeetje, maar mijn kracht heeft
hem tot nu toe gezeten in ook een stuk betrouwbaarheid
en in de consistentie waarmee ik bepaalde dingen
naar buiten breng in mijn content. Ja, hoe ziet
het er dan uit als ik dat een beetje los zou
laten? En dan moet ik misschien even toelichten.
Waarom zou je dat dan loslaten? De reden om dat
los te laten is niet omdat het niet werkt of
omdat dat niet goed zou zijn om te doen, want
ik denk dat consistentie super belangrijk is
in je eigen bedrijf. Maar de reden is het gevoel
wat ik er nu bij heb en dat was vroeger dus niet.
Post geleden was dat niet, want dat voelde gewoon
voor mij als de manier om het te doen en zo was
ik het ook gewend. Maar ik voel nu wel... alsof
het voor mij niet meer klopt om het op die manier
te doen. Dus concreet gezien, ik heb dan voor
ogen bijvoorbeeld twee of drie posts per week
voor social media maken, iedere week één podcast
aflevering, iedere week voor bepaalde email lijsten,
één of twee emails, iedere maand twee keer een
masterclass geven. Dus er zit echt een bepaalde
consistentie, een bepaalde kadans in wat ik eigenlijk
naar buiten breng. Maar dat gevoel dat dat niet
klopt, dat merk ik omdat je steeds meer gaat
voelen dat je dingen op wilskracht moet doen
en dat het meer energie vergt van je. Dus dan
is het iets waar je misschien een beetje tegen
aan hikt gevoelsmatig en dan toch gewoon moet,
gewoon omdat het moet. Of omdat het hoort of
omdat je het altijd zo gedaan hebt. En toen ik
erbij ging stilstaan van waarom voelt dat toch
een beetje alsof dat niet meer voor mij klopt.
En wat ik toen ging doen is echt stilstaan bij
wat er dan niet klopte, waarom, ook zeker de
reden waarom ik daaraan blijf vasthouden, waarom
bleef ik het dan zo doen. En dan kom ik tot de
conclusie... dat ik soms, niet altijd, maar soms
die acties doe omdat ik bang ben voor de gevolgen
als ik het niet meer zo zou doen. Dus de gedachte
van wat zou er gebeuren als ik niet meer twee
of drie keer per week iets op social media zou
zetten? Wat zou er gebeuren als ik... misschien
twee weken niks zou sturen per email of wat zou
er gebeuren als. Dus ik doe sommige dingen nog
in die mate, omdat ergens stiekem, zonder dat
ik daar het besef echt bij had, ik toch bang
ben dat ik de controle kwijtraak als ik het niet
doe. En misschien herken je zoiets ook wel bij
jezelf. dat je blijft vasthouden aan iets wat
misschien heel lang goed voor je gewerkt heeft,
maar nu echt een beetje begint te wringen. Dat
kan de baan zijn waar je al jaren in zit, wat
heel lang leuk is geweest, maar je toch al een
tijdje voelt van het is het gewoon niet meer
voor mij. En toch blijf je doorgaan op diezelfde
manier, wetende dat het toch niet helemaal goed
meer... voelt voor je. Of als je een bedrijf
hebt heb jij het misschien wel met een doelgroep
met wie je jarenlang werkt en ergens voelt van
ja het is het niet helemaal maar ja weet je ik
blijf dit toch maar doen. Maar de vraag is waarom
blijf je dat doen? Speel je om te winnen? Speel
je voor dat wat je echt heel graag wil bereiken?
Of speel je om niet te verliezen? En ik denk
dat dat laatste, dat we dat veel meer doen dan
we ons vaak realiseren. En toen ik dat zag, dat
er wel degelijk van mij uit ook acties zijn die
ik gewoon doe, omdat ik ze nou eenmaal zo besloten
heb en omdat ik dat nou eenmaal altijd al deed,
toen dacht ik, ja maar dat is voor mij niet meer
de juiste manier om het te doen. en ik dacht
klopt het dan is het dan echt zo dat als ik even
twee weken afwezig zou zijn en niks van mij zou
laten horen ja zou ik dan echt ook geen nieuwe
klanten meer krijgen zouden mensen me dan vergeten
zijn en en natuurlijk is dat niet zo dat als
ik daar gewoon hard op als ik daarover nadenkt
bewust over nadenkt nee Wat een rare gedachte
is het eigenlijk, maar die gedachte zit er stiekem
wel. Zolang je die niet uitspreekt zijn dat wel
een soort van overtuigingen die wel drijven om
door te gaan op de manier waarop je gewend bent
dat te doen. En dus wat heb ik besloten toen
ik dat inzag, wat heel eerlijk gezegd heel ongemakkelijk
was. Want ja, ik ben dat nou eenmaal gewend.
Maar ik dacht ja, ik ga me daar niet door laten
leiden. En dus bedacht ik, wat zou ik normaal
gesproken geneigd zijn om te doen als ik drie
weken op vakantie ga? Nou, dat was ik ook van
plan om te doen. Alles voorbereiden zodat ik
gewoon elke week zichtbaar ben en dan zit er
ook... een stuk energie achter van ja dit moet
gewoon gebeuren natuurlijk wil ik het ook maar
er zit ook een deel achter wat gewoon vindt van
nee maar ik moet gewoon zichtbaar zijn en ze
ook een beetje pushen dat is een beetje op discipline
en op wilskracht toen dacht ik ja dat kan ik
wel weer doen op die manier maar dan doorbreek
ik dat patroon niet want ik zie dus ook dat ik
daardoor dus niet bezig ben met alle aandacht
verschuiven naar die grotere visie waar ik gewoon
volop aan wil werken. En toen dacht ik weet je
wat? Ik ga het dus anders doen. Ik ga het dus
eigenlijk doen op een manier die ik heel spannend
vind. En dat is dat ik dat dus niet van tevoren
allemaal klaar heb staan op die manier. Dat het
niet gebaseerd is op ik vind dat ik drie keer
in de week een e -mail gestuurd moet hebben of
drie keer in de week op social media enzovoort.
Wat ik ga doen, want ik heb nu nog maar na deze
opname één dag voordat ik dus vertrek, of anderhalf
eigenlijk. En ik heb nu bedacht, ik ga dat niet
op die manier inplannen van tevoren. Ik ga alleen
die dingen inplannen waarvan ik voel dit is wat
ik wil brengen nu. Dit is wat ik wil maken om
straks terwijl ik op vakantie ben ook daadwerkelijk...
te laten versturen, want je kan dat van tevoren
inplannen. En misschien is dat wel helemaal niets.
Dan ga ik morgen gewoon bij stilstaan van is
er iets wat ik echt van tevoren nog wil voorbereiden
om tijdens mijn vakantie toch te kunnen delen.
En op dit moment weet ik dat niet, maar ik heb
gewoon alles van tafel geveegd en mezelf verteld
dat het echt oké is. Als ik dat niet doe, want
ik wil gewoon, ik wil mijn systeem, mijn brein
trainen, bewijzen dat de tegendeel ook waar kan
zijn. Dat ook als ik even verdwijn en ook als
ik alleen maar iets maak omdat ik echt voel dit
wil ik nu naar buiten brengen. Ook dan kunnen
er gewoon mensen op mijn pad blijven komen en
nieuwe klanten kan verwelkomen. Weet je, er zijn
zoveel andere manieren waarop je... zichtbaar
blijft en mensen aantrekt die het beste met je
kunnen werken in deze fase. En ik denk dat dat
juist de deuren opent die tot nu toe misschien
gesloten bleven. En die boodschap heb ik ook
voor jou als je herkent dat je blijft vasthouden
aan iets ouds. Wat is dan die neiging die jij
zelf hebt? Op welke manier steek je tijd en energie
in dingen om maar niet te verliezen. Het kan
ook in je relatie zijn of in vriendschappen dat
je tijd en energie erin steekt omdat je eigenlijk
bang bent voor een bepaalde confrontatie of bang
bent om een relatie of een vriendschap te verliezen
of bang bent voor... kritiek of afwijzingen of
wat mensen dan van je denken als je het anders
zou doen. En dus blijven we de dingen maar doen
zoals iedereen dat van ons gewend is en wij ook
zelf gewend zijn van onszelf. En dat is waardoor
we zelf de bottleneck zijn in onze eigen groei.
Je hebt een hokje gecreëerd wat een hele tijd
heel goed voor je heeft gewerkt. Maar zelf zorg
je er ook voor dat je alleen maar blijft verstevigen
wat dat hokje is. En op een gegeven moment zou
je dat eigenlijk ontgroeien omdat je al je tijd
en energie erin steekt om dat hokje nog steviger
te maken. Daardoor breek je er niet doorheen.
Daardoor kan je wel kijken naar die grotere bubbel
in de verte waar je eigenlijk naartoe wil. Maar
daar steek je dan geen tijd en aandacht in. Niet
genoeg om die oversteek ook te kunnen maken.
Niet genoeg om dat hokje te kunnen doorbreken
waar je nu in zit. En dat is precies wat ik zo
duidelijk zag en voelde vandaag. Dat ik dacht
jeetje, op veel meer plekken dan ik dacht. Hou
ik mijzelf in dat hokje wat ik voor mezelf heb
gebouwd, dat gestructureerde hokje, wat vooral
ook heel betrouwbaar was en wat me zoveel heeft
gebracht, maar daarmee ga ik niet komen bij die
grote visie die ik voor ogen heb. Want het is
ook zo dat de afgelopen weken, maanden misschien,
maar vooral weken, zijn er dingen op mijn pad
gekomen die helemaal passen bij die grotere visie.
Ik merk aan mezelf gewoon hoe ongelooflijk het
eigenlijk is dat er ineens deuren opengaan waarvan
ik niet had kunnen bedenken dat dat mij ook bij
die grotere fysie zou kunnen brengen. Het is
als een soort mooie verrassing en mooi cadeau.
En tegelijkertijd merk ik ook dat ik zelf dan
degene ben die bijna de rem erop wil zetten,
omdat ik denk van, maar zo... zo makkelijk kan
het toch niet zijn of zo, het kan me toch niet
in mijn schoot worden geworpen en dan ga je eigenlijk
bijna dingen verzinnen om het af te zwakken of
om ervoor te zorgen dat het misschien niet zo
hard gaat als het zou kunnen gaan. En ik denk
dat het heel goed is als we alert blijven op
onze eigen gedachtenspinsels die ontstaan op
het moment dat er magische dingen op je pad komen.
Want ik merkte het laatst ook bij een vriendin
en die had een heel toffe idee, echt een hele
grote wens die in vervulling zou kunnen komen.
En heel veel dingen die zouden haar daarin kunnen
ondersteunen. Maar in wat ze vertelde daarover...
was heel makkelijk op te maken dat ze dat niet
echt kon toelaten. De hulp die ze zou krijgen,
de support, wat er eigenlijk allemaal al is,
maar wat ze dan eigenlijk op een afstand houdt,
omdat ze ergens vindt dat ze dat niet verdient
om het op die manier aangereikt te krijgen. En
misschien herken je dat ook bij jezelf, dat op
het moment dat dingen eigenlijk soepel lopen,
en in één keer mensen op jouw pad komen, kansen
op je pad komen dat je denkt, wat gebeurt er?
en dat je dan zelf iets denkt, gaat piekeren
of dat je dingen gaat doen waardoor je net bijna
meteen ook de kop indrukt en dat is iets dat
als je er alert op bent en je kunt jezelf de
ruimte geven om ook gewoon te ontvangen wat er
aan moois aankomt en wat je ook gewoon verdiend
om te ontvangen, dat je dat ook gewoon binnen
laat komen. Dus aan de ene kant scherp blijven
op welke patronen ben ik in stand aan het houden
en wat is de werkelijke intentie daarachter.
Ben je meer aan het beschermen om niet te verliezen
of ben je echt aan het werken aan jouw droom
en jouw lange termijn visie en de dingen waar
je heel enthousiast van wordt. En de makkelijkste
manier om dat onderscheid te kunnen maken, of
je in het een of in het ander zit, is het gevoel
wat je erbij hebt. Heb je het gevoel dat je echt
jezelf moet, ja, een beetje moet dwingen of op
wilskracht dingen moet doen? Of heb je echt zo
'n energie die ervoor zorgt dat je gewoon doet
wat ervoor nodig is en dat het bijna, ja, soms
bijna moeiteloos gaat en dat... dat je ook heel
veel in korte tijd voor elkaar kunt krijgen,
omdat je zo een andere energie hebt wanneer je
bezig bent met dat waar je enthousiast over bent.
En als je die twee goed uit elkaar weet te houden
en je wordt steeds scherper op het opmerken van
in welke energie je nu zit, dan wordt het steeds
makkelijker om jezelf vooral te richten op die
plek waar jij naartoe wil werken. En dan zul
je zien dat je dat ook veel sneller bereikt en
makkelijker bereikt en met meer ondersteuning
dan wanneer je blijft vasthouden aan het oude.
Wat ooit heel goed voor je is geweest, maar wat
je gewoon niet daar gaat brengen waar jij naartoe
wil. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Ja, als
je denkt dat iemand anders hier baat bij heeft,
stuur het ook vooral door. Waardeer je deze podcast?
Geef het dan 5 sterren en laat iets van een opmerking
achter. Dat zou ik echt super vinden. Het betekent
dus wel dat het mogelijk zou kunnen zijn dat
je even een paar weken niks van me hoort. Of
misschien ook wel. Ik ga het morgen zien wat
ik klaar ga zetten. Helemaal niks of toch wel
iets. En ik hoop dat je er de volgende keer weer
bij bent. Oké, bye bye.