Heel leuk dat je luistert naar deze aflevering van Helens Choice en in deze aflevering wil
ik je meenemen in het proces van het schrijven van mijn boek.
Misschien weet je het al en misschien nog niet, maar ik ben vorig jaar in september
2024 ben ik begonnen aan mijn boek iets eerder.
En dat is een wens die ik al veel langer had, maar waar ik nooit echt een concreet doelstelling
van heb gemaakt.
Er was altijd sluimerde dat in mijn achterhoofd om dat een keer te doen.
Want op het moment dat ik daar echt bij stil stond van wat ik dan wilde, kom ik daar
heel gauw niet meer uit.
Dat was gewoon heel ongemakkelijk van waar wil je het dan over hebben, voor wie ga ik
het dan schrijven en al dat soort vragen.
Totdat ik iemand ontmoeten, die mensen helpt bij het schrijven van hun boek.
En ik vroeg aan haar van wat is nou een goed moment om met jou in gesprek te gaan?
Want ik wil wel een boek schrijven, maar ik weet eigenlijk niet eens wat voor boeken
waar het dan precies over gaat en voor wie.
En ik heb zoveel vragen die ik zelf nog niet eens heb beantwoord.
En ze gaf aan, van nou dit is eigenlijk het perfecte moment om er over te praten.
En zo kwam ik er toe dat ik haar hulp ook heb ingeschakeld om daar gewoon aan te beginnen.
Want als je de cijfers erop na zoekt, het is echt enorm hoeveel mensen graag een boek
zouden willen schrijven en hoeveel er uiteindelijk ook echt een boek schrijven.
Bijna niemand doet dat of bijna niemand maakt dat ook echt af.
En de meeste willen het wel, maar beginnen er niet aan.
En ik snap ook helemaal waarom.
Want ik heb zelf ook al die gedachten al jarenlang en nooit concreetisch meegedaan.
Totdat ik het ook ging uitspreken dat ik dat wilde.
Nou, zo gezegd, zo gedaan.
Ik ben in september met mijn begeleider drie dagen weggeweest in Echmont-Aanzee.
En dat was helemaal, was superverzorgd.
Het was ook kai hard werken, want we gingen alleen maar schrijven.
Het was ook gewoon gezellig, maar het was echt, we waren alleen met het schrijven bezig.
En daarvoor hadden we al wel het voorbereidende werk gedaan om ook wel de structuur te hebben
voor het boek.
Maar volop geschreven.
En ja, het is ook heel confronterend.
Want dan heb je zo geschreven.
Je bent zo aan het slag gegaan.
En vervolgens denk ik van, oh ja, maar ik wil dat eigenlijk ook nog.
En dat ook nog.
En ik had ook nog mensen te interviewen, ook na die drie dagen nog.
Maar in principe had ik door die drie dagen te schrijven.
Ja, had ik een heel groot deel van mijn boek eigenlijk al ja geschreven.
Maar dan moest nog wel wat gebeuren, zeker wel.
En ik had nog interviews te doen en die ook nog uit te werken.
Maar ik dacht nou, ik ga dat gewoon inplannen.
Ik ga gewoon kijken wanneer ik daar tijd voor maak.
En dan ga ik gewoon een aantal dagen schrijven totdat het klaar is.
Nou, misschien kan je dat al een beetje raden.
Maar om hier en daar een aantal blokkenuren te blokken in je agenda tussen de werkzaamheden
door, ja, dat werkt voor mij gewoon niet.
Want om te kunnen schrijven moet mijn hoofd gewoon leeg zijn.
Dan moet ik niet denken aan afspraken die ik zo meteen nog heb.
Dan moet ik niet afgeleid worden door de afwas die ik tussendoor kan doen.
En de boodschappen die ik misschien nog zou kunnen doen.
En dus was dat een hele andere ervaring dan die drie dagen dat je gewoon niet anders
kan dan alleen maar schrijven.
Gewoon verder nergens over druk hoefden te maken.
En dat betekent dus dat ik wel een dag nog voor mijn boek heb gezeten.
Ik heb wel wat nog geschreven.
Ik heb wel de interviews nog afgenomen.
En als je nu denkt, waar gaat het hele boek eigenlijk over?
Het gaat over persoonlijke groei, persoonlijke transformatie.
En dan vooral gezien vanuit de binnenwereld van mensen die daardoor heen gaan.
Ik wil juist laten zien wat je een beetje kunt verwachten.
Welke fase je eigenlijk doorloopt als je door een persoonlijk groei-proces heen gaat.
Dat heeft natuurlijk alles te maken met het werk wat ik doe als coach.
Dat heeft alles te maken met waar ik zelf ook continu mee bezig ben.
Omdat ik het zelf belangrijk vind voor mijn eigen ontwikkeling om te blijven groeien
en ontwikkeling zoek het ook heel actief op.
En ook omdat ik heb mensen geinterviewd die daar heel open over zijn
van wat zij dus meemaken of het mee hebben gemaakt in hun groei-proces.
Want dat is iets wat ik wel iedere dag bijna te horen krijg.
Omdat mijn cliënten zich natuurlijk heel open opstellen in de coaching-sesies.
En ik krijg allerlei dingen te horen wat hen beweegt.
De gedachten die ze hebben, kritische stemmen, emoties die opkomen.
Hoe ze daarmee omgaan.
Maar dat zijn dingen die de meeste mensen niet zo gao zullen delen met anderen.
En ik heb ook gemerkt in mijn trajecten dat heel veel mensen zich ook wel alleen voelen
in zo'n groei-proces.
Soms voelt het alsof je daar misschien de enige in bent.
En je dat ook niet eens echt kan delen met anderen.
Dus ik wil in het boek wil ik eigenlijk meenemen door zo'n groei-proces.
Niet alleen vanuit mijzelf gezien, maar ook vooral vanuit de ogen van een ander.
Maar ook gezien vanuit de ogen van mij als coach.
En die ik heb zoveel gesprekken gevoerd.
En met zoveel mensen echt gewoon meegelopen in hun transformatie-proces.
En dat is wat ik in het boek ook wil beschrijven.
Om je te stimuleren, te motiveren, om ook echt door te pakken.
Om dat ook te omarmen.
Ook wanneer het soms wat uitdagend is en je enorm kan triggenen.
Als je weet dat dat juist erbij hoort en wat je ook kan doen om daar doorheen te komen.
Dan kan ik je wel licht helpen door dat boek het laser helpen om daar nog een volgende
stap in te nemen.
Omdat het gewoon echt waard is om daar aan te werken.
Daar ben ik helemaal te draad voor mijn verhaal kwijt.
Ik was eigenlijk bezig met het schrijven van mijn boek.
Ik heb er dus nog een dag voor gezeten.
En ja, ik ben natuurlijk zelf heel veel bezig ook om mijn cliënten eigenlijk te helpen
om hun focus te behouden op de doelen die ze hebben.
En ik zag natuurlijk heel scherp dat ik aan het uitstellen was.
En dat ik dingen echt anders moest aanpakken om er wel voor te zorgen dat het boek te gaat komen.
Ik had eerst ingedachten om mijn boek in februari van 20, 25 klaar te hebben.
Maar ik zag al een tijd geleden al aankomen van dat is eigenlijk wel een beetje te vroeg.
Ik heb een nieuwe deadline gesteld.
Ik ben nu van plan om in april het manuscript op te leveren.
En daar moet ik echt nog wel wat dagen voor in de ruime om te schrijven.
Ik heb nu gewoon hele dagen in mijn agenda geblokt gepland om alleen maar daarmee bezig te zijn.
En ik ga meer mensen betrekken in het proces.
En ik neem dus ook de mensen op mijn email-lijst die dat ook willen.
Die neem ik mee in het schrijfproces.
Dus ook gewoon de dingen die ik daarin meemaak.
Want het is echt wel, het is ook gewoon een uitdaging.
Het is ook mijn eerste boek wat ik schrijf.
En je loopt ook tegen allerlei dingen aan.
Ik heb ook mijn kritische stemmen en ook mijn neiging tot uitstelgedrag of mijn uitstelgedrag.
Maar ik wil mensen ook meenemen in wat ik ook aan het doen ben.
Wat ik aan het schrijven ben en waar het over gaat.
Ik zal hier en daar ook stukjes gaan delen.
En ik vind het heel leuk om anderen daarin te betrekken.
Ook spannend.
Maar ook leuk.
Omdat ja, anders ben je zo alleen in dat hele proces.
En ja, het is gewoon heel fijn als je ook gewoon mensen hebt die met je meelopen.
En ja, wie weet, reageren mensen daar ook hartstikke enthousiast op.
Dat zou me ook weer motiveren natuurlijk.
Maar ik ben gewoon vastberaden om dit boek af te schrijven, te maken.
En zo goed mogelijk te schrijven als dat ik kan.
En ik neem dus mensen mee in het proces.
Dus als je denkt, oh, dat wil ik eigenlijk ook wel volgen, dan kun je op www....
Oh nee, dat kan helemaal niet.
Ik zal een link met je delen en mijn emailadres.
Want dan kan je mij even emailen dat je dat graag wil volgen.
En dan zet ik je op de lijst om dat proces ook te volgen.
Dan ontvang je af toe gewoon een email van mij met hoe het ervoor staat en wat ik aan het
schrijven ben.
En dan is het dus de bedoeling dat ze in april in ieder geval in een manuscript klaar is.
En dan volg ik de lancering de maand erna of misschien in juni.
Dat weet ik nog niet exact.
En natuurlijk gaat de kwaliteit altijd voorop.
Dus ik ga er vanuit dat die dan af is.
Maar ik ga het ook niet forceren als ik daar nog een paar weken extra daarvoor nodig
zou hebben.
Dan doe ik dat ook gewoon.
Maar zoals ik dat nu voor ogen heb, moet het gaan lukken.
En natuurlijk omdat ik ook mensen in het proces meenem, heb ik ook nog een extra
stok achter de deur, wat ik nu niet de enige die daarmee bezig is of die daarvan af weet.
En daar kijk ik enorm naar uit.
Maar zo zie je dat als je bezig bent met persoonlijke groei, dat is een doorlopend proces.
In de coachings trajecten die ik heb, ik begleid nog een aantal ondernemers dit jaar
nog.
Dat is dan voor het laatste in mijn ondernemerstrajecten.
Want ik neem geen nieuwe clienten meer aan daarvoor.
Maar het is echt een ontwikkelproces waar je zelf mee bezig bent omdat je uitgedaagd
wordt om groter te denken, omdat je uitgedaagd wordt om de dingen aan te gaan waar je misschien
de neiging hebt om eigenlijk terug te trekken en om misschien niet door te zetten.
En hetzelfde geld voor mensen die een carrière switch willen maken die bij mij een traject
zitten.
Van tevoren denk je niet dat mensen daar echt bij je stil staan, maar het is echt een
persoonlijk ontwikkelproces waarbij je jezelf heel erg leert kennen.
Je leert jezelf kennen in waar je jezelf klein houdt, waar je jezelf in beperkt door hoe je
erover nadenkt, hoe je over jezelf denkt soms.
De dingen die je eigenlijk denkt over wat er mogelijk is, de kansen in de arbeidsmarkt
bijvoorbeeld.
Al die gedachten, al die overtuigingen, die zorgen ook voor de stappen die je wel of
niet onderneemt.
En wanneer je echt bezig bent met een transformatieproces, dan is dat niet altijd aan de buitenkant
misschien meteen te merken voor mensen, maar voor jezelf wel.
Als je merkt dat je soms echt door dingen heen gaat die echt uitdagend voelen.
Die voelen soms echt heel spannend omdat je het niet eerder hebt gedaan.
Die voelen gewoon fysiek heel anders.
Je merkt soms echt de weerstand in dat je misschien gefrustreerd raakt over dingen
of dat je ineens heel veel voelt opkomen aan emoties en je begrijpt niet altijd waardoor
dat is.
Dat hoort allemaal bij zo'n groeiproces.
Ik maak dat dus mee met mijn cliënten en dan nodig ik ze ook echt uit om daar niet
voor weg te lopen.
Want onze neiging is wanneer dingen moeilijk worden en ongemakkelijk voelen, dan willen
we daarvan wegbewegen.
Dan willen we ons liever afleiden met iets anders, een routine taak, een andere taak die
we nog te doen hebben, het helpen van een ander.
Alles om maar niet datgene door te hoeven zetten of aan te hoeven kijken waar je iets
bij voelt opkomen.
Het is zo mooi als mensen dus wel bereid zijn om dat wel te omarmen, om dat gewoon
te doorvoelen en om er niet meer voor weg te lopen.
Voor mij als coach is het natuurlijk heel belangrijk om juist op zoek te gaan naar
datgene wat die ander nodig heeft om het wel aan te gaan, om dat vertrouwen te hebben
om die stap te zetten.
Soms wordt komen de dingen op doordat we het bijvoorbeeld hebben over een hele concrete
actie die ze zouden zetten, zouden nemen maar niet hebben gedaan.
Als je dan gaat vragen van, maar wat heeft ervoor gezorgd dat je die stappen niet hebt
gezet die we vorige keer hebben besproken.
Dan krijg je eerst de redenen wat vaak echt oppervlakke geredenen zijn.
Het zijn eigenlijk niet de werkelijke redenen en het is aan mij natuurlijk de taak in zo'n
rol als coach om dan echt door te vragen en soms ook gewoon terug te geven wat ik zie.
Ik deed dat vandaag nog met een cliënt waarbij ik gewoon zag dat het een patroon was van
dingen eigenlijk niet, iedere keer maar niet doorpakken en je wil gewoon weten waarom
dat is omdat je anders niet verder komt en dan kan je nog zo veel concrete acties
meegeven maar dat gaat nog steeds niet gebeuren als je niet iets doet aan de oorzaak ervan.
Wat je dan heel vaak tegenkomt is of het is een bepaalde gedachte die hen onzeker maakt
over het nemen van die actie dus dat zijn al aannames over hoe dat zal gaan en het is
natuurlijk een scenario wat ze dan niet willen, een negatieve uitkomst van ja maar als ik
dat ga doen daar zitten mensen toch niet op te wachten en als ze dat geloven dan pleeg
ze dat telefoon niet of dan sturen ze die berichtjes niet en wat ook pas nog gespeeld
was dat ze in principe wel iemand zijn die proactief zijn en actie ondernemen maar dat
ze op andere vlakken zich zo leeg voelden door de routine van de dag doordat ze in
een soort van sleur zit van van het werk en dat vergt zoveel energie waardoor er heel
weinig energie is om nog altijd dingen te doen en dus ook weinig energie om bijvoorbeeld
actie te nemen voor het ontdekken wat ze wil ja en dan is het dus zaken om te kijken
van hey maar hoe krijg je die energie er weer in weet je wat heb je nodig om dat energie
in ieder geval omhoog te krijgen op het moment dat je dat in beweging krijgt zijn die acties
dan niet meer zo moeilijk tenzij ze dan nog overtuigingen heeft waardoor ze die actie
niet zou zetten maar het is zo belangrijk dat je voor jezelf nagaat als je merkt dat
je weerstand hebt om iets te doen dat je echt gaat kijken van oké maar waarom is dat
eigenlijk wat is de werkelijke oorzaak dat ik dit niet doorzet terwijl het me wel verder
kan helpen terwijl je wel ziet van oh ja maar ik moet in beweging komen om andere resultaten
te krijgen maar waarom doe ik dan niks en dus ga echt naar de oorzaak en ja weet je dat
maakt dus dat je je kijkt jezelf echt in de spiegel aan he je loopt niet weg voor voor
wat je daar ziet dat omarming gewoon soms moet je dingen doorvoelen en dan merk je ook
meteen dat er een soort nieuwe energie ontstaat om wel weer stappen te ondernemen nou ik begon
met een heel verhaal over mijn boek maar daar zat dus natuurlijk ook gewoon weerstand in en inmiddels
ken ik mezelf goed genoeg om te weten wat ik daar ook voor nodig heb bij mij is het ook een stuk
weerstand op weet je het opnieuw bekijken van dingen en er komen allerlei kritische stemmetjes
om de hoek kijken en dan denk ik oh weet je wat ik nu wat ik nu lees wat ik al geschreven heb ja
ik vind het eigenlijk nu ook nog helemaal niks oh dan moet echt zoveel aangebeuren dus het is een
hele kritische stem die ervoor zorgt dat je dat je de liefheb niet naar kijkt en nu ik heb van
de week dan de eerste dag gehad van een nieuwe reeks aan schrijfdagen die ik heb ingeplant voor
mijn nieuwe deadline en het was confronterend maar ik ben ook met opzet ergens anders gaan zitten in
een café gaan werken waar ik gewoon niks anders kon doen ja ik kon natuurlijk mijn mails gaan checken
en zo maar dat heb ik express allemaal uitgezet telefoon uitgezet en alleen maar daarmee bezig
geweest en ik heb eigenlijk ik heb niks geschreven want ik moest er ook weer in komen ik heb alles
opnieuw gelezen wat er was nou daar komen dan die kritische stemmetjes bij kijken maar ik heb de
interviews opnieuw bekijken want die had ik ook nog niet allemaal uitgewerkt soms geweld maar dat
dat wil ik dan toch anders doen en weet je een kritische stem is natuurlijk niet altijd onterrecht
dus de kritische stemmen die ik nu had die zijn voor een deel ook terecht gewoon want ja ik kijk
toen u met een frisse blik naar en ik denk van nee ik wil dat toch echt anders opschrijven dus ja
dat is nog wel even een werkje voor de volgende keer ga ik daar aan beginnen maar het voelt heel goed
dat ik daardoorheen ben dat ik dus niet ben weggelopen voor dat ongemakkelijke gevoel wat
ik dus wel had toen ik toen ik er mij bezig ging eigenlijk niet heel de tijd hoor maar ja toch wel
even in het begin zeker maar toen ik dat helemaal achter de rug had toen dacht ik oh weet je er
zit weer schot in er zit weer nieuwe energie in ik heb me allemaal dingen bedacht waarvan ik dacht
oh dat is wel mooi omdat op die manier ook te verwerken in het boek dus dat heb ik ook voor
mij zelf opgeschreven dus het doet heel goed om om alleen ook de focus daarop te hebben en ik ben
vervolgens ook echt gaan denken van wat maakt het voor mij nou veel makkelijker om het ook echt te
doen en te schrijven ook de volgende dagen die ik al heb ingeplant en zo kwam ik er toe om ook
gewoon andere in het proces te betrekken ik heb natuurlijk nog degenen die me begeleid in
het proces die kan ik ook nog vragen om extra hulp en ondersteuning tot aan het eind dus ik heb
de alle vertrouwen in en dat er zo meteen gewoon een boek ligt en ja ik kijk er ook gewoon naar
uit vindt heel spannend maar ik zeg ook altijd als je iets spannend vindt dan ligt het heel dicht
tegenaan tegen enthousiasme in als het iets leuks is iets wat je leuk vindt en belangrijk vindt
dus het is ook gewoon een stuk excitement wat ik dan voel voor het boek en het beeld dat die
straks gewoon af is en ja en ik die ook gewoon kan laten lezen door door jullie door door de
lezers dus ik ben benieuwd wat wat het horen van deze aflevering wat dat jou brengt merk je bij
jezelf dat er iets is wat je hebt uitgesteld wat je een paar keer hebt uitgesteld en
wat komt er dan bij je op als je hoort hoe ik dat bijvoorbeeld voor mijzelf heb aangepakt wat
komt er bij je op als ik je de vraag stel wat is de werkelijke oorzaak van het uitstellen zo
zo belangrijk en dat kan dus ook stress zijn daar heb ik er vorige aflevering over gemaakt of
je over spannend kunt zijn en een carrière switch kunt maken of misschien is dat twee
afleveringen terug die ze heel goed beluisterd want ik weet dat heel veel mensen enorm hard aan het
rennen zijn maar goed je hoorde ook in deze aflevering al dat als de spanningsboog te groot is
ja dan beschermt je lichaam je want die is gewoon in een overleving stand en die gaat echt geen
nieuwe fratse uithalen en aan jouw nieuwe ideeën werken en dus ga je daar uitstelgedrag op vertonen
dus dat heeft dat hoeft niks te maken te hebben met dat dat het niet is en dat daar je
motivatie niet ligt nee misschien ben je gewoon heb je gewoon te veel stress waar je ook eerst
iets aan kan doen en dan kan je vervolgens al heel snel dat andere ook oppakken omdat je dan
merkt dat je daar weer hernieuwde energie hebt en gewoon wat rustiger aandoet en in rustiger tempo
de dag doorgaat want wat je dus ook krijgt en dat is dan het laatste wat ik ga zeggen in deze
aflevering wat je ook krijgt als je heel hard aan het rennen bent en je ervaart heel veel stress of
je wordt eigenlijk leeggezogen door datgene wat je aan het doen bent het zorgt ervoor dat je in je
in je hoofd leeft vooral je bent gewoon in je hoofd bezig met wat er allemaal gedaan moet worden maar
als jij met een verandering proces bezig bent omdat je verandering wilt voor jezelf daar zijn andere
keuzes voor nodig maar daarvoor moet je in je lijf zitten dus dan moet je uit je hoofd komen en
in je lijf zitten en dat gebeurt niet als je heel veel stress hebt want dan ben je gewoon in
overleefstand en dan is het vooral ja je hoofd waar je dan vooral mee bezig bent dat kun je ook
ja ik zie dat heel duidelijk bij mensen als als ze in hun hoofd zitten en niet in een lijf dus dat
is eigenlijk het eerste wat je dan aan wil werken als je dit herkent ja laat me weten wat er bij je
opkomt als je deze aflevering hebt beluisterd denk je dat iemand anders hier baat bij heeft delen
het ook vooral en wil je mijn boek proces mijn schrijf proces volgen met alle ups en downs en ook
stukjes van het boek lezen laat het me dan weten stuur me een mailtje en ik zorg voor dat je op de
luisterrecht komt oké dat was het voor nu dank je wel voor het luisteren en misschien tot een volgende
keer