Heel leuk dat je luistert naar deze aflevering van Helen's Choice.
En in deze aflevering wil ik het hebben over de confrontatie als oplossing voor verandering
en veranderingbereidheid.
En waarom dit onderwerp ik merk en ik merk er ook pas geleden nog bij een groep-sessie
die ik deed in mijn coachings traject, dat wat het verschil maakt tussen iemand die stappen
vooruitmaakt voor de doelen die hij naast treeft en iemand die daarin stagneert, is heel vaak
de bereidheid om de confrontatie aan te gaan met zichzelf.
En dat klinkt heel heftig en dat kan inderdaad ook wel ongemakkelijk zijn, maar het is iets
wat je echt kan leren en gewoon het stap voor stap nemen van acties om gewoon binnen te laten
komen hoe je iets ervaart en wat je erbij voelt of hoe een situatie echt is als je dat laat
binnenkomt, dan wordt soms heel duidelijk hoe erg je eigenlijk iets vindt of hoe gefrustreerd
je je eigenlijk echt voelt over iets.
En pas als je dat echt voelt en je blijft daarbij, in ieder geval lang genoeg, dus je gaat
niet meteen weg van dat gevoel.
Dan heb je vaak de activatie van jouw verander bereidheid, dat je dingen echt anders wil doen
en dat je ook echt actie onderneemt.
En in die groep sessie waar ik het net over had, daar was dus een deelnemer bij en wij
waren bezig met een soort van mastermind-achtige sessie waarbij elke deelnemer een vraagstuk
mocht inbrengen en anderen daar input op konden geven.
En dan kon je zelf die input gebruiken om dan, nou ja, met een nieuw perspectief weer
actie te ondernemen.
En die opzet was voor een van de deelnemers best wel heel confronterend omdat degenen
liever niet bezig was met de dingen die ze leuk vindt, gecombineerd met de gedachten
dat het zou kunnen zijn, dat ze gaat onderzoeken of ze daar ook haar werk van kan maken.
Soms is de weerstand op dat vlak zo groot omdat je helemaal niet geloofd dat dat mogelijk
is voor jou.
En als het zover van je af staat, dus je wil het wel, maar omdat je daar helemaal niet
in geloofd, dan wil je eigenlijk de gedachten daarover ook liever niet toelaten.
En op het moment dat iemand jou bevraagt, zoals ik dat doe in een coaching sessie of
in dit geval dan in zo'n groep sessie, als ik dat bevraag en ik vraag ook echt om er
over na te denken en het ook tot uitdrukking te brengen, dan kan dat heel confronterend
zijn.
Want zolang niemand er naar vraagt en jij de enige bent die hierover na denkt, dat je
iets wel graag wil, maar je er niet in geloofd, als niemand daarna vraagt wat er dan in je
brein meestal gebeurt, is dat je er heel snel overheen gaat met een reden waarom je daar
nu niet meer bezig wil zijn, of een reden waarom je maar beter voor iets anders kunt
gaan kiezen.
Dus je leidt jezelf heel snel af van de gedachten dat dat eigenlijk is wat je het liefste zou
willen.
En dat zorgt er natuurlijk voor dat je dus nooit actie onderneemt voor dat wat je wil.
Omdat je niet laat binnenkomen hoe eng je het vindt, hoe spannend je het vindt om dat
serieus te nemen.
En wat in die sessie gebeurde, was dat zij dus wel bereid was om dat te benoemen, om
dat binnen te laten komen, om dat te voelen.
En juist door het ook uit te spreken dat ze dat voelden, dan voel je het eigenlijk nog
wat meer.
En dan sta je er echt bij stil, dan ga je met je aandacht naar dat ongemakkelijke gevoel
op dat moment omdat je het uitspreekt dat dat zo is.
En dat was voor haar natuurlijk wel ongemakkelijk, maar dat is zo ontzettend krachtig als je
bereid bent om dat te doen.
En wat je ook zag in de sessie, was dat ze daarmee de deur voor zichzelf ook opende
om ook echt iets nieuws te kunnen ontvangen voor zichzelf.
Dus doordat ze dan toch uiteindelijk bereid was om haar vraagstuk eigenlijk te delen, kreeg
ze input en veranderde die energie van helemaal vastlopen door die weerstand.
Dat veranderde omdat ze de deur op een kier had gezet door het en uit te spreken en toch
te blijven.
En toch even aan te kijken van oké wat gebeurt er dan zo meteen, als ik dat gevoel even toelaat
wat gebeurt er dan, maar wat er feitelijk gebeurt is dat wanneer je het toelaat, dat
gevoel wat je dan hebt, dan wordt het ook minder intens.
Het kan in het begin even intens zijn, heel ongemakkelijk.
Maar wat er vervolgens gebeurt is dat omdat je dat dan gevoelt hebt, dan kan je er ook
iets mee.
Dus er komt echt een nieuwe energie vrij.
En dat was ook heel duidelijk te merken.
Ze benoemde dat ook en ze kon gewoon met de input die ze kreeg van de verschillende
mensen.
Daar kon ze iets mee en ze had ineens een nieuwe energie.
En dan wil je ook voor jezelf, als je dat merkt, dan wil je ook wel heel concreet
maken wat je ermee gaat doen.
En je hoeft die stappen dan echt niet groter maken, maar je moet het wel verbinden aan nieuwe
acties.
Die je normaal gesproken dus niet gedaan zou hebben, omdat je normaal gesproken al afgehaakt
was op het moment dat het ongemakkelijk werd.
En misschien heb jij ook wel eens gemerkt dat je dat met andere dingen hebt.
Misschien heb je in je huis dat je al vaker hebt opgemerkt hoe rommelig het misschien
is en dat je daar iets mee wil.
En het irriteert je, maar het irriteert je alleen maar een beetje.
Omdat je dan heel snel doorgaat met iets anders en dan verleg je je aandacht van die
irritatie naar iets anders.
Maar als je er echt bij stil staat en je gaat echt kijken hoe het nu is gesteld met bijvoorbeeld
de rommel in je huis, dan ga je echt binnen laten komen van je eetje man, want het is
eigenlijk best wel erg.
En als je dan dat gevoel binnen kan laten van wat je daarvan vindt, dan ga je merken dat
je juist daardoor er ook iets mee kan.
Maar zolang je er niet voldoende bij stil blijft staan, ga je eraan voorbij als of het toch
niet zo erg is.
Dat is eigenlijk wat je je brijn vertelt door de vluchtig overheen te gaan.
Denk je nou ja, dat komt anders later wel.
En dat is wat ik heel vaak zie gebeuren bij mensen die bijvoorbeeld de carrière switch
willen maken.
Die doen daar vaak toch heel lang over.
Sommige zijn drie, vier jaar, vijf jaar, zes jaar bezig met de vraag wat wil ik nou
echt.
Maar als je dat na een aantal jaren nog niet weet, dan ben je dus daar niet echt serieus
mee bezig geweest omdat je niet binnen laat komen hoe je het vindt dat er niks verandert.
En als je dat wel binnen laat komen en je gaat echt kijken van oké, wat merk ik aan
mezelf nu ik al zo lang iets doe wat ik echt niet meer wil en je laat binnen komen
dat je daar misschien steeds vermoeider thuis komt van je werk of je laat binnenkomen hoe
je het vindt dat nu al je vakantiedagen en je vrije dagen eraan opgaan omdat je werk
zoveel energie kost dat je dan in je vrije tijd weer moet opladen.
En misschien laat je binnenkomen hoe erg je het vindt dat je niet de tijd met je familie
besteedt omdat je gewoon geen zin meer hebt in leuke dingen doordat je zo weinig energie
hebt door je werk.
Dus al die dingen echt een beetje binnenlaat komen en ik weet dat dat heel spannend voelt.
Zo heb ik ook bij ondernemers ook vaker gehoord dat ze zo hard werken om niet te hoeven
voelen omdat ze bang zijn voor het gevoel wat ze dan hebben maar ook voor de consequenties
van het binnenlaten van dat gevoel.
Dus de voorstelling is dan van ja maar als ik echt ga stilstaan bij hoe ik me voel dan
ben ik bang dat ik me heel rot voel en dat ik iets doe wat ik eigenlijk helemaal niet
leuk vind terwijl ik al een heel mooi bedrijf heb opgebouwd.
En dan ben ik bang dat ik er dan in één keer mee stop.
En dat heeft natuurlijk weer allerlei consequenties die ze helemaal niet willen.
En dat is vaak de reden waarom we voorbij gaan aan ons gevoel omdat ergens weten we
wel dat als we er wel bij stilstaan dat het gewoon iets in je actieveert en dat is
juist heel goed.
Want je mist zoveel van wat er mogelijk is voor je als je voorbij blijft gaan aan dat
wat je juist in actie zet.
En je kan er mee beginnen door dingen voor jezelf op te schrijven.
Want onze gedachten gaan zo vluchtig en zeker als je weerstand hebt dan ja dat flitst
het heel snel door je hoofd maar je wordt gewoon snel afgeleid van het gevoel wat je niet
wil hebben.
En voor je het weet denk je weer aan andere dingen, denk je weer aan hele praktische zaken
dingen die je nog moet doen terwijl je juist naar het gevoel wil.
Als je dat gewoon voor jezelf opschrijft over hoe je je werkelijk voelt in de situatie waarin
je zit dan vertrouw je het toe aan papier maar dan kan je ook van een afstand kijken
naar hoe je je voelt.
Dan is het al iets minder intens mogelijk maar toch terwijl je het opschrijft kan dat natuurlijk
wel naar boven komen omdat je er niet meer van wegloopt.
En dat is de sleutel om het ook weer te transformeren naar een andere energie.
En uiteindelijk is dat toch wat je wil is die verandering zodat je meer kan genieten
zodat je meer keuzes kunt maken die voor jou helemaal kloppen en waar je blij van wordt.
Maar daarvoor moet je ook stilstaan bij wat er niet lekker zit.
Ik hoop dat je voor jezelf kan zien op welk vlak jij voorbij gaat aan je werkelijke gevoel
erbij.
Wat is het wat je irriteert?
Wat is het waar je tegenaan loopt en steeds maar niet in actie komt?
En het staat er dan eens bij stil wat je daar echt van vindt dat daar niks in verandert
al een hele tijd niet.
En als je dat gevoel dan laat binnenkomen stel je dan eens de andere kant ook voor.
Want dat is dan ook belangrijk.
Want ik wil je niet in dat vervelende, confronterende gevoel laten blijven hangen.
Maar stel je dan eens voor hoe het voelt om het wel gedaan te hebben.
Om die verandering dus wel in gang te hebben gezet.
Hoe zou het dan voelen als je dat achter de rug hebt?
En misschien is dat gewoon die eerste paar stappen of die eerste actie.
Hoe zou het voelen als dat eenmaal zover is en dat verandering dus al merkbaar is omdat
je gewoon in beweging bent gekomen letterlijk of figuurlijk.
Schrijf dat ook is voor jezelf op en laat dat ook binnenkomen.
En voel ook echt hoe heerlijk het is om wel stappen te hebben gezet.
En als laatste, dus de derde stap is om drie dingen op te schrijven die je vandaag of
morgen nog in gang kunt zetten.
Om in beweging te komen.
Om die eerste stappen te zetten of die eerst volgende stappen.
Zorg ervoor dat je dus niet meer ontkent wat er gewoon is.
Het eerste om te veranderen is ook gewoon accepteren zoals het nu is.
Dus als het is dat je gefrustreerd bent over iets.
Als het is dat je je rot voelt over iets.
Laat dat eerst gewoon echt binnenkomen zonder dat je meteen naar een oplossing wilt springen.
En stel dan voor hoe het straks is als het opgelost is en verbind er dan drie acties
aan die je vandaag en morgen in gang zet en je gaat merken dat wanneer je eenmaal in
beweging bent.
Dan wordt het makkelijker om dat een tijdje lang ook in actie te houden.
Je wil echt momentum opbouwen om die verandering echt op gang te brengen.
En dan zie je dat het gewoon steeds makkelijker voor je wordt omdat vooral het begin heel
erg lastig is.
Die eerste keren, die eerste stappen, die eerste kilometers.
Dat is waar je heel bewust bij wil stilstaan.
Maar wat dus heel vaak ontbreekt is het voelen ervan.
Ik hoop dat dit je helpt.
Ik ben heel erg benieuwd wat je ermee gaat doen.
Als je me dat wil laten weten dan kun je me vinden op social media of kijk anders even
in de shownotes.
Ik zal daar ook een link toevoegen voor een gesprek als je ook meer wilt weten hoe je
dit met begeleiding van mij in een coachings traject kunt doen.
Ik dank je hartelijk voor het luisteren.
Denk je dat het voor iemand anders waardevol kan zijn.
Stuur het dan gerust door.
En tot een volgende keer.