Heel leuk dat je luistert naar deze aflevering van Helens Choice.
Ik ben net terug van vakantie en dit is niet mijn normale dag om een nieuwe podcast op te nemen.
Maar goed, door de vakantie is eigenlijk alles anders.
Vantervoren had ik twee of drie afleveringen al klaargezet,
zodat ik niet tijdens mijn vakantie nog iets hoefde te doen daarvoor.
En ik ben terug, borrel er eigenlijk van alles.
En dat is ook waar deze aflevering over gaat.
Want aan de ene kant, mijn vakantie was gewoon heerlijk.
We zijn klein na nog geen twee weken weg geweest.
En zodra ik thuis was, de volgende dag meteen al, ik had nog twee dagen vrij.
Ik heb vandaag eigenlijk ook nog vrij.
Stond ik al gelijk aan.
En ik had al zoveel dingen die ik wilde doen, die ik wilde oppakken.
En dat is een heel positief iets.
En ik heb dat ook wel in gang gezet.
Ik heb eigenlijk nog niet echt gewerkt, maar wel een klein beetje.
Maar wat ik ook merkte, is dat er in één keer zo veel op kwam van dingen die ik te doen heb.
Dat het ook weer overveldigend werd.
En op een gegeven moment slaat het ook door in, ja, weet je dat het gewoon te veel is.
Omdat je het idee hebt dat je het allemaal nu moet doen.
Terwijl het natuurlijk helemaal niet het geval is.
En dat is ook waar deze aflevering over gaat.
Wat je eigenlijk kunt doen, om jouw focus weer te herpakken.
Want dat is wel waar het over gaat.
Er komen natuurlijk spontaan allerlei dingen in me op.
Oh ja, dat moet nog doen en dat, en dat, en dat.
Maar wat er eigenlijk gebeurt, en dan zal ik je zelf voorbeeld van geven.
Wat er eigenlijk gebeurt, is dat omdat het in je hoofd zich allemaal afspeelt.
Dus dat zijn allerlei gedachten waar je nog niks mee doet, concreet.
Is het ook heel snel heel erg veel.
En dan is het heel moeilijk om een stapje terug te doen.
Een overzicht voor jezelf te creëren.
En dat is zo belangrijk, want als je dat niet doet, dan begin je ook maar.
En dan ga je ook maar gewoon doen wat er in je opkomt.
En daar krijg je dus vaak van die ellenlange toedoele lijsten van die onmogelijk zijn.
Om allemaal af te vinken op een dag.
Terwijl je dat wel voor jezelf verwacht, dan weet je dat allemaal opschrijft.
En dat is eigenlijk het laatste wat productief is.
En wat ik dus ga doen, heb ik nog niet gedaan.
Maar daar ga ik wel doen.
Is dus echt goed, oorde schepen.
Dus zoals ik al zei, ik heb vandaag nog vrij.
Morgen is mijn officiële eerste echte werkdag.
Dan heb ik ook weer klantafspraken staan.
En waar ik in deze aflevering ga vertellen, dat gaat over het oordenen en het overzicht
brengen in taken die niet te maken hebben met het klantwerk.
Wat sowieso altijd doorgaat.
Op de een of andere manier is dat, ik weet niet als ondernemer, iets wat altijd prioriteiten
heeft.
Je klant er gewoon te helpen.
Maar als het gaat om activiteiten die voor je eigen bedrijf zijn, voor de groei van je
bedrijf, voor je omzet, voor deze maand, maar ook voor komende maanden.
Alle marketingactiviteiten, dingen die achter de schermen moeten gebeuren en regelen.
Dat zijn vaak de taken die snel ondergesneeld raken.
Als je daar niet je prioriteiten instelt.
Wat zijn bijvoorbeeld dingen die dan bij me opkwamen?
Een van de eerste dingen waar ik aan dacht is mijn workshop planning and focus voor ondernemers.
Die staat gepland voor 27 september.
Had ik het al zo gedaan en geregeld dat voordat ik met vakantie ging, was de aanweldpagina
al klaar.
De aanweldpagina stond al automatisch ingesteld en mensen konden zich gewoon al aanmelden.
Dat is ook gebeurd terwijl ik op vakantie was.
Daar hoefde ik verder niks voor te doen.
Dus automatisch krijgen mensen dan ook een bevestiging van die aanmelding.
Dat betalen konden ze gewoon direct doen op die aanmeldpagina enzovoorts.
Ze krijgen dan ook een eerste mail met de informatie over de workshop.
Maar nu ik terug ben, komt er natuurlijk wel een hoop bij kijken in de zin van, ja,
er is natuurlijk meer marketing nodig.
We hebben nog een aantal weken te gaan dus ik wil het nog een aantal keren ook onder
de aandacht brengen op social media.
Ik wil nog email voor schrijven wat ik nog niet heb gedaan.
Maar wat gebeurt er nou wanneer je daar gewoon over nadenkt?
Het blijft alleen maar gedachten.
Je spreekt ze niet uit, je schrijft niks op.
Je brein kan zo snel denken.
Je kunt zoveel gedachten denken en wat er vaak gebeurt is dat er flitsen allerlei gedachten
rondom die workshop en wat daar nog voor moet gebeuren.
Want ik wil het bijvoorbeeld ook inhoudelijk, ga ik het altijd scherp stellen, kijken wat
er op zicht van vorige keren beter kan, anders kan enzovoorts.
Maar dat zijn eigenlijk alweer 15 taken in één.
Maar dat flitst in een aantal nuttelen seconden.
Dat flitst dat dan door mijn hoofd als één groot project voor planning en focus.
Maar de zwaarte wat daar aan hangt, dat heeft te maken met al die losse gedachten die allemaal
gaan over dat project.
En daar zitten dingen bij die we licht deze week moeten gebeuren.
Maar heel veel dingen hoeven ook niet meteen nu.
En zo is dat niet alleen maar voor deze workshop.
Want ik dacht bijvoorbeeld ook aan een masterclass die ik binnenkort gegeven en dat is op 2 september.
Daar hoef ik niet heel veel meer voor te doen.
Maar toch komen er weer wat dingen op en dat flitst dan weer door mijn hoofd.
Oh ja, dan moet ik daar nog een gemeldje voor schrijven en nog iets op social media
zetten.
En zo waren er nog vier andere dingen.
Ik ben bijvoorbeeld ook een boek, ga ik schrijven.
En daar heb ik nog wel wat in te doen.
En ik heb daar voorbereidingen, ben ik aan het treffen ervoor.
Het stramien staat er heel grof, maar dat wil ik eigenlijk opnieuw naar kijken.
Ik moet me nog bezighouden met een marketingplan voor het boek.
Het schrijven zelf, dat staat al wel gepland in september.
Maar daar komt nog zoveel bij kijken.
Dat als ik er alleen al over nadenk en het blijft de gedachten, dan is dat een enorme
berg die gewoon voor mij niet te beklimmen is.
Dat dus keer, nou ja, zes of acht projecten, dat is natuurlijk niet te doen als je ergens
het gevoel hebt dat het allemaal deze week moet gebeuren.
En dus heb ik vanuit een gevoel van nou ik ben weer geactiveerd om aan de slag te gaan,
ik heb er zin in.
En dan ga je dat soort gedachten hebben.
Ik moet dat doen en ik dat oppakken en dan wordt het echt één groot ding en dan
is het overweldigend.
En dat is natuurlijk het laatste wat ik wil.
Dus wat ik ga doen en dat is wat ik met je wil delen, dat doe ik dus eigenlijk altijd
om mijn focus te herpakken en om eigenlijk de rust weer in mezelf te vinden zodat ik me
alleen maar richt op de dingen die ik echt nu moet doen.
Vandaag moet doen, deze week moet doen.
En dat zijn geen lijsten met 20 taken.
En wat daarvoor belangrijk is, is dat je eigenlijk weer eerst uitzoomt, dus een stapje
achteruit neemt en eigenlijk kijkt van oh ja, maar wat is er ook weer belangrijk?
Want wat belangrijk is, even naast dat klantwerk wat sowieso doorloopt, maar wat belangrijk
is aan die groei activiteiten, dat is natuurlijk, waar doe je het voor?
Dus wat is eigenlijk die lange termijn visie?
Wat is het wat ik over een jaar wil hebben gedaan of over een paar maanden wil hebben
staan of aan het einde van dit kalenderjaar wil hebben gerealiseerd?
Wat moet er dan geregeld zijn?
Wat moet er dan gedaan zijn?
En dan kom je op een aantal projecten, groeprojecten noem ik dat.
Nou, bij mij is dat onder andere planning en focus, wat natuurlijk al over 5 weken is
of zo.
Maar als je eerst weer terug gaat naar die langere termijn doelen, want daar, op basis
daarvan worden je prioriteiten bepaald en dan ga je dat terug vertalen naar wat het belangrijkste
is om deze week af te krijgen.
En dat per project en niet alle projecten lopen tegelijk.
Misschien heb je er twee of drie tegelijk die belangrijk zijn om nu iets mee te doen,
maar vervolgens bepal ik dus voor iedere week alleen maar drie dingen die het alle belangrijk
zijn om dan gedaan te hebben.
En zo bepal ik dat ook per dag.
Dus iedere dag, iedere werkdag dat ik aan de slag ga, kijk ik eerst hoeveel afspraken
heb ik, want ik heb natuurlijk gewoon mijn klant gesprekken, mijn coachings gesprekken,
mijn workshops die ik geef, maar hoeveel tijd heb ik dan nog voor die groeiactiviteiten
en welke activiteiten kan ik doen in die tijd, wat ook het meest efficiënt is om eigenlijk
dat hele project weer verder te brengen.
Want op die manier bepaal je natuurlijk van waar is mijn tijd eigenlijk het beste aan besteed.
Dus dat is één ding, dus die lange termijn visie dan weer terug brengen.
Die zelf eerst herinneren aan die visie en dan terug brengen naar wat is nu dus het
belangrijkste om te doen deze maand, deze week en vandaag.
En dat is echt beperken in bijvoorbeeld een rijtje van drie dingen, hele concrete dingen.
Dus in plaats van al die dingen die ik net noemde voor de workshop planning and focus,
was dat vandaag alleen maar dat ik eerdere deelnemers even een reminder wilde sturen over de workshop
planning and focus.
En dat de early bird prijs vandaag nog geldig is.
Dat het als één actie is super concreet, dat is iets wat helemaal niet veel tijd kost,
maar wel even gedaan moet worden.
En dat is iets waar ik gewoon voldoende tijd voor had om dat op te pakken.
En dat ten opzichte van die hele berg die ik daarvoor noemde met alle gedachten die
erbij kwamen kijken, dat maakt gewoon dat je iets hebt afgevind voor de dag.
Een andere was bijvoorbeeld het bestellen van de mappen.
Dus ik wilde andere mappen dan de vorige keer en daar moest je nog even naar kijken samen
met mijn man want hij doet de opmaak van die mappen en hij weet ook waar hij dat goed
kan bestellen en dat hebben we ook vandaag gedaan.
Dus ook iets heel concreet en het is iets relatief kleins op zo'n hele berg wat eigenlijk
feitelijk bestaat uit tigtaken, tigtlossentaken die allemaal gedaan moeten worden.
En daardoor zorg je ervoor dat je altijd vooruitgang boekt en ook vooruitgang richting
datgene wat je voor ogen hebt, want je bent begonnen bij de lange termijnvisie.
En dat geeft natuurlijk energie, dat geeft een goed gevoel en dat zorgt er gewoon voor
dat ik over een week weer veel verder ben dan vandaag en over twee weken ook weer veel
verder ben dan vandaag.
Het andere wat ik met je wilde delen is dat je dingen moet opschrijven voor jezelf.
En waarom is opschrijven zo belangrijk?
Als je denkt, dus gedachte denkt, dan kan je in luttelijke seconden heel veel gedachten
hebben.
Dat is wat ik net al uitlegde.
Hoe dat precies in je brijn werkt, dat weet ik niet, maar wel ligt herkenen dat je gewoon
in hele korte tijd heel veel kunt bedenken over wat je nog allemaal te doen hebt.
Als je het opschrijft, kan dat dus niet.
Dus als je voor jezelf een lijstje zou maken met wat er allemaal te doen is en wat jezelf
de vraag stelt, wat is echt belangrijk om deze week bijvoorbeeld te doen, of deze maand,
deze week is het echt beter.
Dan dwingen jezelf, of geef je je brijn afvijtelijke opdracht, om te filteren, om eerst die gedachte
te oordenen voor jezelf en te kijken van oké, maar wat is nou echt belangrijk.
En dan beschrijven je dat op.
Hetzelfde is als je naar iemand zou uitspreken.
Als je naar iemand zou uitspreken van oké, iemand vraagt jou wat zijn nou twee dingen
die je echt deze week gedaan wil hebben.
Wat echt belangrijk is voor je langere termijn doelen.
Als je er zelf over na blijft denken, dan kan je met misschien wel 20, 30 dingen binnen
een minuut komen.
Maar als je voor jezelf zegt, ik ga het nu opschrijven, dan maak je al een vertaalslag
in je hoofd om het concreet op te kunnen schrijven en om het ook specifiek te kunnen maken.
En ik heb ook gemerkt, ik doe natuurlijk ook heel veel aan zelfcoaching, ik heb ook
een coach, maar ik coach mezelf ook heel erg veel.
Ik kan gewoon heel goed zelf reflecteren, omdat ik het gewoon heel vaak heb gedaan,
maar dan nog zie je niet je eigen blinde vlek, ook gek is dat.
Maar wat ik heb gemerkt is dat als ik weerstand heb, dan heb je dat vaak niet door, heel
vaak is dat onbewust, als je iets eigenlijk niet wil doen, dan verzin je vaak wel redenen
waarom je dat niet zou moeten doen.
Maar ik merk dat ik het dan niet wil opschrijven.
Ik wil dan niet journalen, ik wil niet zelfreflexie in een schriftje doen, ik wil
dat dan allemaal in mijn hoofd proberen te verwerken.
En ik weet inmiddels dat dat een signal is dat er weerstand is.
En als er weerstand is, dan ben je jezelf vaak aan het saboteren zonder dat je het door
hebt.
En juist daarom is het belangrijk als je je gedachte die allemaal bij je opkomt als je dat gewoon
opschrijft.
Want dan zie je gewoon zwart op wit wat er in jouw hoofd omgaat, waardoor je dus bepaalde
taken voor je uitschuift, bepaalde dingen, probeert te vermijden, bepaalde gesprekken niet aanwilt
gaan.
Dus als je jezelf treent om dingen op te schrijven, dan ga je dus zien wat zich allemaal
in jouw hoofd afspeelt.
Maar wat ik heb gemerkt is dus dat mijn brijn eigenlijk vooral wil dat het niet opschrijft.
Want in mijn brijn lijkt alles ook gewoon prima te werken.
Als ik er gewoon zelf over nadenkt, dan krijg ik ook alle vervolg daar terwijl in werkelijkheid
het nadenken ervoor zorgt dat ik dingen niet altijd oppak.
En dat ik dingen kan vermijden, dat ik koppel in het zand kan steken.
Want in mijn hoofd maak ik dingen dan misschien heel groot.
En kijk ik juist niet naar al die belemmerende gedachten.
Kijk ik niet heel eerlijk en heel kritisch naar wat mij weer houdt om die actie gewoon
te nemen.
Terwijl wanneer ik het opschrijf en ik schrijf echt letterlijk de woorden op van wat weer
houdt mij om die actie te nemen of om dat besluit te nemen.
En ik vertel mezelf dat ik daar ook echt schriftelijk antwoord op moet geven.
Dat komt er ook uit.
Dan komt ook de werkelijke reden uiteindelijk ook naar voren.
Maar in mijn hoofd, als ik dat allemaal in mijn hoofd probeer te verwerken, dan is het
te makkelijk om dat nog steeds te blijven vermijden.
En ik herken dat ook bij sommige van mijn klanten die eigenlijk nooit iets op willen
schrijven en dat dat gewoon een onbewuste manier is om dingen niet vast te leggen.
Dan kun je jezelf ook nergens op vast pinnen en iemand anders kan dat dan ook niet doen.
Je maakt dingen gewoon niet zo specifiek als je het niet opschrijft.
Ook als je het opschrijft, dan wil je er ook wel op letten dat je de juiste vragen aan
jezelf stelt.
Dat je dingen heel concreet maakt in het beantwoorden van die vragen als je zelf aan zelfreflexie
doet.
Dus wat maakt dat ik nog steeds deze actie niet heb gedaan?
Nou, dan schrijf je dat uit wat jij denkt dat het is.
En dan kan je jezelf nog een vraag stellen van is dat werkelijk de reden of zit daar meer
achter?
Dan schrijf je dat weer uit.
Dus hoe dieper je erop ingaat, hoe kritischer je vragen en hoe specifieker, hoe beter.
Want dan krijg je de waarheid eigenlijk boven water en op het moment dat jij je bewust wordt
van jouw onbewuste neigingen, dan heb je opening voor verandering.
En hoe kom ik erop?
Ik kwam hier natuurlijk mee vanuit een gevoel van inspiratie.
Wat leidde tot overweldiging omdat er zoveel in me opkwam, maar natuurlijk ook omdat
ik hier in me eentje over na zit te denken.
En ik heb dat verder helemaal met niemand daarover lopen brainstormen.
Ik heb het niet opgeschreven.
En dat was dus wat er allemaal in mijn hoofd zich afspeelt.
Nou, heb ik vandaag een paar kleine dingen gedaan en gister ook.
Maar ik merk gewoon wel heel sterk de behoefte bij mezelf om dingen even op een rijdje te
zetten door even weer afstand te nemen.
Wat goed uitkomt, want daarmee bereid ik me meteen ook inhoudelijk voor op de workshop
die ik zelf ga geven, planning and focus voor ondernemers.
En ik doorloop dan altijd alle stappen die ik ook in die workshop doorloop.
Die doorloop ik eerst voor mezelf.
Het is en voor de ontwikkeling van mijn eigen bedrijf, van mijn eigen focus voor kwartaal
vier.
En ik doe dat om weer helemaal in die materie te komen voor de workshop om te kijken waar
dat scherper kan enzovoorts.
En ja, dus het is eigenlijk wel een heel mooi moment om dat nu te doen in plaats van,
om aangespoken zou ik dat over twee weken doen denk ik.
Maar ik trek dat nu naar voren omdat ik weet dat ik daar zelf nu behoefte aan heb
nu twee weken vrij heb gehad.
En ik hoop dat dit verhaal jou ook aan het denken heeft gezet en dat je ook kritisch
bent op de dingen die je nu automatisch niet doet voor je uitschuift, voor mij, omdat
je er vooral zelf over aan het nadenken bent.
En het pikeren misschien zelfs.
En dat je eigenlijk niks echt voor jezelf opschrijft.
En dan bedoel ik echt reflecterend opschrijft, echt uitgebreid gewoon op dingen reflecteren.
En natuurlijk ook lijstjes maken is ook heel handig.
Echt specifiek maken welke taak je gaat oppakken.
Maar het zitten met name als het gaat over, weet je, terugkomen tot wat heb ik te doen
en welke dingen ben ik eigenlijk aan het vermijden en waar saboter ik mezelf.
En voor dat soort vragenstuk is het echt belangrijk dat je jezelf die vraag op papier
stelt en dat je ze op papier gewoon echt uitgebreid beantwoord en uitschrijft.
Ik ben heel benieuwd wat er bij je opkomt als je nu dit hebt beluisterd en wat je er
van meeneemt.
Als je denkt dat iemand anders hier baat bij je heeft om dit te horen, delen dan met
ze, voor mij is dat ook heel fijn om op die manier ook andere mensen te kunnen benaderen
en bereiken met mijn podcast.
Dank je wel voor het luisteren en weer licht tot de volgende keer.